Toets "Enter" om naar de inhoud te gaan

Categorie: Loopbaan

#34 ReflectieWerkplaats: online medewerkers voorbereiden op een jaargesprek

Het jaargesprek.

Hoe kan ik reflecteren?

Hoe verwoord ik mijn gedachten?

Dit waren de vragen van een aantal medewerkers waarvan werd verwacht dat zij moeite hadden met het vertalen van gedachten in geschrift. Zij vonden bepaalde “issues” lastig om er de juiste woorden aan te geven. Het gesprek aangaan met de ander (leidinggevende) vraagt een goede voorbereiding.

Een deelnemer vertaalde spontaan zijn ervaring in een stuk voor de nieuwsbrief van de organisatie. Hierbij zijn bijdrage.

Het jaargesprek.

Nou niet echt iets waar ik naar uit kijk. Het jaarlijkse ritueel waarin je moet opsommen wat je bereikt hebt en hoe toppie je wel niet bent voor de plek waar je werkt. Misschien komt het omdat ik een tikkeltje ouderwets ben (mijn vrouw noemt mij “dinosaurus”), maar ik geef de voorkeur aan gewoon op de werkvloer te horen te krijgen dat ik iets goed of niet goed doe.

En dan gaat de organisatie de opzet ook nog eens veranderen. Moeten we ineens een reflectieverslag schrijven……

Een wat? Is dat een soort van Stalinistische zelfbeschuldiging?

Als je dan op het intranet kijkt blijkt het toch wel mee te vallen. Geen A t/m E meer, meer input van jezelf, ook in het jaargesprek zelf. Hmmm…..

Toen kwam er een mailtje waarin stond dat je je op kon geven voor een workshop, een reflectie werkplaats. Leek me wel interessant, misschien zou dat het maken van zo’n reflectieverslag makkelijker maken.
En die workshop was vandaag. We waren met een behoorlijk grote groep, 10 collega’s (veel bekende gezichten “van de overkant”) en twee trainers.

Het begon met het bekende voorstelrondje en de rules of engagement aangezien er diverse directe collega’s waren: wat in Zoom wordt besproken blijft binnen Zoom.
Er waren een paar centrale delen maar ook break-out sessies, waarin je met een paar collega’s dingen verder bespreekt.
Een paar dingen vielen mij op, namelijk dat we echt praktische handvaten kregen hoe je een goed reflectieverslag schrijft en het jaargesprek in gaat, we werden ook aan het denken gezet over “wat wil ik in mijn werk, waar wil ik naar toe, wat wil ik bereiken” maar ook (en dat klinkt misschien wat vreemd, maar in de afgelopen 11 jaar in de organisatie heb ik genoeg trainingen gehad waarin ik echt wat anders meemaakte) eindelijk trainers die het niet nodig vonden om enorm populair te doen.

Hulde aan degenen die deze training hebben opgezet en dit bedrijf daarvoor hebben binnengehaald!

Mocht er de kans komen om voor je jaargesprek nog zo’n training te volgen dan zou ik jullie echt aanraden je hiervoor in te schrijven. Het is echt de moeite waard!

Reageer

#14 Proberen is geen doen: durven op de Dream School

“Proberen is geen doen”

zegt Lucia Rijke, coach bij het TV-programma Dream School (https://www.ntr.nl/DREAM-SCHOOL).
Op deze school proberen bekende Nederlanders schoolverlaters opnieuw te inspireren om zichzelf te ontwikkelen. De jongeren die centraal staan zijn tussen de 16 en 23 jaar en stuk voor stuk vastgelopen in het reguliere schoolsysteem. Midden in de bosrijke omgeving van Hilversum ligt een klooster dat voor drie weken is omgetoverd tot de Dream School van kickbokser Lucia Rijker en rector Eric van ‘t Zelfde.

Lucia laat een deelnemer proberen een pakje tissues op te pakken. De oefening had te maken met de commitment die een gedragsverandering nodig had.
Oefenen in durven is geen proberen. Oefenen is om een doel te bereiken. Dat doel kan divers zijn. Hiervoor moet je stappen maken, met coaching of training, klein of groot.

“Ben je bereid 100 % op je bek te gaan?”

vraagt Lucia.
Als je dat durft, durf je te falen. En daarmee succesvol te worden door te leren van je fouten. Commitment is bereidheid om gevaren, enge dingen, risico’s aan te gaan en daar je voor in te zetten en te volharden. Ook als je op je bek gaat.

“Wat verberg je?”

vraagt Lucia een deelnemer.
Openheid is durven eerlijk te zijn en niets meer te verbergen. Soms verbergen we onbewust zaken die ons toch wel in de weg zitten, Dieper durven te gaan, vragen aan jezelf stellen zoals bijvoorbeeld: waarom doe ik dit eigenlijk.

“Waar loop je nu voor weg?” was ook zo’n belangrijke vraag die daar op volgt. Als je weet wat je dwars zit, kun je ook zien welk effect dit heeft in je huidige handelen. Of het het niet handelen.

Dat brengt me op het volgende statement van de rector van de school: “In 010 zeggen: we doen dus het wordt”

Als Amsterdamse Zaankanter (020/075) zeg ik:
“In 020/075 zeggen we: we durven, we doen en het wordt nog veel meer!”

Reageer

#12 1 jaar ondernemen met lef, leven en beleving!

Inmiddels al een jaar weg bij ProActief UvA en werkend als zelfstandig ondernemer in durven. Het lijkt enorm ver weg en lang geleden. Geen fietstochtjes naar het werk meer, niet meer door Amsterdam fietsen. Het missen van de lekkere koffie en de goede gesprekken met collega’s. Weinig grappen uit kunnen halen en redelijk vaste werktijden. Uitzicht op de Sarphatistraat en Roeters verdwenen. Eerlijk gezegd is dat hetgeen waar ik echt afscheid heb van moeten nemen.
Daar is ook veel voor teruggekomen. Ik rijd meer in de auto door de hele regio. Van Den Helder tot aan Delft. Werktijden zijn wisselender. Ik kan meer zwemmen en lopen met Tek. Maar werk ook vaak  later en op verschillende locaties. Ik ontwikkel nieuwe producten: Guts, durf te ondernemen, SummerSchool en Winterschool Sociaal Ondernemen, Durven wordt steeds meer onderbouwd door mijn Masterstudie Human Development en de Master NLP.
Klanten blijven komen. Ik word door Inholland ingehuurd als free lancer. Na business studies en Facility management nu ook toerisme en nieuwe vakken zoals Projectmanagement, Marketing en Duurzaam Ondernemen.
LoopbaanLef zet ik in voor individuele trajecten bij onder andere gemeentes en particulieren.
Communication Challenge bij o.a. handhavers, managers en in teams.
Comfort Challenge meer in individuele trajecten voor medewerkers in loondienst maar ook bij verandertrajecten in teams. Bij organisaties zoals een landgoed, cateringbedrijven, teams bij gemeenten, Kinderopvang, onderwijs en zorg.
De agressie trainingen lopen ook goed. Re-integratie bedrijven, handhavers, welzijnsinstellingen maken gebruik van de AAA (Adequate Agressie Aanpak).
En ook steeds meer intervisie en groepscoaching.
Kortom de omzet is ver boven verwachting.
In mijn vrije tijd zwem ik elke zondag in de zee en ben actief bestuurslid bij ZCFC. Ik zet daar nu een begeleidingsteam op voor het G team. Verder ben ik moderator en organisator van Platform aan de Zaan bijeenkomsten.
Kortom een roerig jaar maar wel met volop lef, leven en beleving!

Dank aan allen die ik meer heb leren durven, alle opdrachtgevers die mij het vertrouwen hebben gegeven en alle samenwerking- en netwerkpartners.

Op naar 2018!

Reageer

#10 4 tips om het talent durf te ontwikkelen.

 

De definitie van een ‘sterk punt’: het vermogen om in een bepaalde activiteit consequent bijna perfecte prestaties te leveren.

Een combinatie van talenten, kennis en vaardigheden, kan tot een ‘sterk punt’ leiden. Pas als je ergens mee in aanraking komt, blijkt dat je de bijbehorende vaardigheden heel snel onder de knie hebt en daar ook snel een eigen manier in weet te vinden.

Maar hoe ontwikkel je talent in durven?

Elk zich herhalend patroon van denken, voelen en zich gedragen is een talent, indien dat patroon op productieve wijze kan worden ingezet.

Talentontwikkeling in durven is dus herhaling van het patroon. 1 keer iets gedurfd levert nog geen talent op.

4 tips:

 

  1. Zorg dat je er telkens iets beter in wordt. Kleine stapjes werken ook goed in de ontwikkeling van een patroon.
  2. Bouw een ondersteuningssysteem op. Als je het idee hebt dat iets eenmalig is geweest zorg dat je in bv je agenda telkens de durf-uitdaging inplant.
  3. Gebruik een van je sterkste punten voor het compenseren van een zwak punt. Naast de ontwikkeling van durf kun je andere talenten die aan durf ten grondslag leggen meer prikkelen. Bijvoorbeeld talenten als actiegerichtheid of innovatief zijn.
  4. Zoek een buddy. Iemand die wel goed is in jouw zwakke punt en vraag hem om je de voor hem natuurlijke aanpak, aan te leren.

 

Reageer

#2 Stop Zigzaggen; durf bakens te verleggen.

‘Zigzaggen is uitputtend: als je voortdurend heen en weer gaat om van alles te vermijden”

Ik ken deze uitspraak van Brene Brown.

Ik scrollde laatst wat op Facebook en zag daar een bericht van een oud deelnemer van de training Loopbaankansen. Zij is een jonge vrouw (in de dertig) en vond haar plek niet in haar werk en zelfs niet in ons land.

Zij vond zichzelf niet succesvol.

Uiteindelijk bleek de vraag: “Wat is je definitie van succes?”. Welke meetlat neem je?” de kernvraag te zijn voor haar.

Het bleek niet haar eigen meetlat te zijn en zij voelde zich slachtoffer van de meetlat van anderen in haar werksituatie. Zij zag zichzelf vanuit de binaire oppositie: (Jacques Derrida): “Je bent een slachtoffer, die zich altijd door een ander laat gebruiken of een strijder, iemand die zich constant bewust is slachtoffer te worden en dus voortdurend controle houdt, domineert, macht uitoefent, en nooit kwetsbaarheid toont.” De anderen streden namelijk altijd.  Zij voelde zich altijd in de rol van slachtoffer. Dat gaf ook een soort veiligheid en helderheid.

Zij vond het moeilijk om vriendelijk zijn t.o.v.zichzelf : warm en begripvol wanneer je lijdt of faalt, pijn niet negeren, geen zelfkritiek.

Dat is dan ook durven: te erkennen dat je bang mag zijn, angst mag tonen en kwetsbaar te zijn. En je niet te schamen, want schaamte betekent dat je bang bent, angst toont of kwetsbaar bent.

Hoe we verschillende emoties ervaren, hangt samen met onze zelfspraak. Hoe praten we met onszelf over wat er gebeurt. Dan helpt het durven te delen.

In de coaching na de training begon het daarom het delen. Ik begon zelf. Ik heb ook mijn angsten en schaamtegevoelens komen ook soms op. Al ben ik oefenmeester in durven. Ik gaf haar het gevoel dat we samen in de arena staan en dat als we falen doen we dat samen, dan hebben we in elk geval grote moed getoond. We kunnen niet in ons eentje leren om kwetsbaarder en moediger te zijn. soms is het moedigste een ander om steun vragen.

Samen maakten we de zigzagbewegingen kleiner. Bakens werden dichterbij gezet en de veiligheid vergroot. Het mooiste vond ik dat zij ervoor koos te gaan reizen.

Haar reis ging enerzijds naar binnen en anderzijds naar buiten. Zij leerde meer te durven.

Ik zag de foto’s daarvan op Facebook langskomen. Zigzaggend tussen Meditaties in het verre Oosten en  haar nieuwe werkplek vond zij haar weg.

Reageer