Toets "Enter" om naar de inhoud te gaan

Auteur: Rob Smits

#37 Boek review: “Wat gaat jouw dag bijzonder maken?” van Charles Ruiters.

“Wat gaat jouw dag bijzonder maken?”
Dat is een spannende vraag toch? Of laat je je leiden door de “mindfucks” van jouw ego? En geven die “mindfucks” jou wellicht de volgende gedachten:
  • “OMG snappen ze er echt niets van?”
  • “Mega-irritante eikel, zeg!”
  • “Okeeeeee, ik pas me wel weer aan…..”
  • “Morgen pak ik ze terug!”

Of zou je juist eens meer:

  • bewuster willen leven;
  • zaken kunnen loslaten;
  • meer open willen te zijn?
In het boek beschrijft Ruiters hoe je kunt leven vanuit bewust gekozen denkkaders (context) met een open en nieuwsgierige houding. Zonder dat je je leven laat leiden door jouw onderbewustzijn.
Wat mij aansprak is het begrip “denkkader”.
Het is de praktische kernachtige woordkeuze die in mijn werk goed bruikbaar is. De term ego spreekt minder tot de verbeelding voor mensen. En juist dat denkkader is een terugkerend thema. In het  boek en ook bij durven. Vanuit welk perspectief kijk je en welke percepties zie je dan?
Keuzes worden veelal bepaalt (bepaald met een d) door dat denkkader. Met het een denkkader te noemen geeft het de potentiële “durver” een handvat: een kader kun je zelf maken en je kunt anders denken.
Ruiters gaat uit van liefdevol communiceren.
Dat lijkt soft maar hij spreekt juist over de verantwoordelijkheid om te benoemen van wat je ervaart: emoties, angsten, onzekerheid, frustratie.
Hij neemt je mee in zijn persoonlijke ervaringen en zorgt dat je ze naar je eigen situatie kunt vertalen. Zoals bijvoorbeeld dat je kunt erkennen wat er is en vervolgens kiest hoe jij naar de toekomst wil kijken.
Daar zit ook hetgeen jezelf kunt creëren. Dit vraagt durf, acceptatie, daadwerkelijk ervaren en buiten de gebaande paden gaan.
Een andere behulpzaam begrip is “beschikbaarheid”.
Dit is een bewuste keuze om er te zijn voor de ander;. Ruiters voorbeelden raakten mij omdat ik ze zo 1 op 1 herkende in bijvoorbeeld de opvoeding van mijn kinderen. Echt beschikbaar is dat de ander alles mag alles zeggen en jij het kunt dragen. Je maakt het contact met de ander belangrijker dan je ego.
Afsluitend geeft Ruiters je mee dat je zelf de vraag kunt stellen waar je op lange termijn naar toe zou willen en wat je in die tocht wenst bij te dragen. Kies dan een kleine stap die je bijvoorbeeld vandaag al zou kunnen doen en houdt focus door je niet door je ego te laten sturen. En juist die kleine stappen zorgen voor beweging om bijvoorbeeld te durven en zijn dan ook waar te maken.
En wat je dan bereikt: ‘omarm dat’.
Juist bij durven is het bewust zoeken van een balans op een wipwap tussen instinct en reflectie essentieel. Ruiters voegt in dit zoeken ook het ‘zoeken en vinden van verbinding” toe. Juist het onbewust handelen zorgt voor projectie van verwachtingen op de ander.
Ruiters geeft in zijn boek zijn eigen ervaringen weer en koppelt deze aan kennis en tools.
Als Oefenmeester in Durven kreeg ik herkenbare onderwerpen voorgeschoteld met vaak een net andere “Charles”-touch. Dat maakt het een inhoudelijk goed boek en ook fijn om te lezen.
Het boek is te bestellen via https://www.charlesruiters.com/boek/
Reageer

#36 Je sokken moeten perfect zitten om vooruit te komen!

Je komt niet vooruit. Je boekt niet je gewenste resultaat. Je denkt dat je het karakter er niet voor hebt?

Je hebt al wat pogingen gedaan (gesolliciteerd, ergens iets van gezegd, een eerste klus) maar je haakt af. Pfoe…..

Ik zeg:

Je sokken moeten perfect zitten als je resultaat wil behalen! Toch? Huh? Door te oefenen, oefenen en oefenen!

Een urenlange oefening doet in het aantrekken van sokken?
Daar moet je toch niet aan denken?
Als je resultaat wil behalen: Ja!

Boek; James Kerr; all blacks

De “All Blacks” (het succesvolle Nieuw Zeelands rugbyteam) hadden een trainer die juist ook dit liet oefenen.
Je sokken moeten perfect zitten, dat voorkomt blaren en tijdverlies. En juist dat laatste kan van belang zijn.
Oefenen, oefenen en oefenen!
Oefenen vraagt om karakter. “Sweep the sheds”  zegt men bij de All Blacks: wees nooit te groot om ook de kleine dingen te doen die gedaan moeten worden. We gaan pas uit de kleedkamer als deze schoon en opgeruimd is.
Bij karakter past nederigheid en bescheidenheid in het uitvoeren van de grote of kleine taak, volgens de All Blacks. En wees trots als je de taak volbracht hebt.
In basis is je karakter gevormd  op basis van de verwachtingen, de juiste omgeving en cultuur waarin je leeft.
Zie het karakter als een groot vierkant stuk marmer, een stevige basis. Volgens de All Black is de basis gevormd door de nalatenschap (Legacy) van jouw ouders, eigen ervaringen en de cultuur waarin je bent opgegroeid.
Karakters verander je niet. Maar oefenen kun je wel!
Jij vormt zelf je karakter met oefenen in kleine en grote taken.
Je kunt de scherpe hoeken van het blok marmer wegslijpen zodat je in het leven makkelijker doorrolt.
Rond Marmer
Het slijpen lukt door je leergierig op te stellen, te willen leren, vragen aan jezelf en anderen te durven stellen.
#hoedan?
  • Focus op wat je wil veranderen.
  • Zorg voor een klein haalbaar doel.
  • Durven, doen en dan dealen.
  • Vraag anderen je te helpen om de volgende stap te kunnen nemen.
Reageer

#35 Durf te doen; een interview van Melanie Okkerse

Melanie Okkerse is een studente die voor haar opleiding iemand moest interviewen over zijn of haar dromen. En de vraag stellen of deze ook waargemaakt zijn. Bij deze het interview. Het geeft een mooie blik over mijn achtergrond vertaalt naar het nu.

 

Door gewoon te doen en te durven woont Rob Smits nu in een groter huis dan hij had gedacht. “Het idee was om in de buurt waar je woont te blijven wonen want verder kwamen we niet”. Rob Smits (58) uit Amsterdam-Noord heeft zijn eigen bedrijf: Bureau voor Durf.

 

Hoe was jij als 18-jarige?

“In 1980 was ik 18 en ik zat toen in 4 of 5 VWO. Ik was een vervelende jongen en werd veel de klas uitgestuurd. Daarnaast was ik heel actief in het jongerencentrum in Amsterdam-Noord als DJ. Ik had namelijk een eigen bedrijf in de discotheek: Funky Junkie.”

 

Wat waren jouw dromen destijds? Wat wilde je worden?

“Ik droomde niet zo zeer. Maar ik keek wel naar mensen op die een eigen bedrijf hadden of bedrijfsleider waren. Ik wilde wel graag eigen baas worden, maar ik dacht dat ik dat niet kon. Ik dacht namelijk dat je daar veel geld voor nodig had wat eigenlijk niet waar is.”

 

Hoe dacht je dat je leven eruit zou zien?

“Destijds was mijn beeld anders. Ik dacht dat het huisje, boompje, beestje ging zijn in de buurt waar ik woonde, in Floradorp. Ik wist wel dat ik wilde werken en niet wilde gaan studeren. Ik wilde echt geld gaan verdienen.”

 

Zijn jouw dromen en toekomstverwachtingen uitgekomen?

“Het is heel anders. Ik heb nu wel een eigen bedrijf, en het gaat steeds meer de kant op hoe ik het wil. Ik had alleen nooit gedacht dat ik in een huis als dit zou gaan wonen. Ik dacht namelijk dat ik in een veel kleiner huis zou gaan wonen in het buurtje waar ik ben opgegroeid. Het idee was namelijk om in de buurt waar je woont te blijven wonen want verder kwamen we niet. Er zijn ook heel veel mensen die ik van vroeger ken die daar nog wonen.”

 

Hoe ben je gekomen waar je nu staat, met je eigen bedrijf?

“Naast mijn vwo-school had ik een bijbaantje. Toen ik van school af ging heb ik een beroepskeuzetest gedaan en daar kwam uit dat leraar-basisonderwijs bij mij zou passen. Dat ben ik gaan doen, alleen ben ik daar veel te losbollig voor. Dus mijn opleiding zei jammer genoeg dat ik weg moest. Destijds moesten we ook in militaire dienst, alleen daar had ik geen zin in. Daarom ben ik gaan werken, want je kreeg dan uitstel.

Na een tijdje ben ik toch in militaire dienst gegaan. In deze diensttijd heb ik een aantal diploma’s gehaald, waaronder het boekhouddiploma. Toen mijn dienst was afgerond ben ik gaan solliciteren als boekhouder bij een accountantskantoor. Ik vond het alleen veel leuker om onder de mensen te zijn, dus toen ben ik gaan solliciteren bij een ROC (toen: vormingsinstituut) als administratief medewerker. Bij dit werk heb ik steeds meer leerlingen begeleid. Uiteindelijk ben ik begonnen als groepsbegeleider bij een internaat voor moeilijk opvoedbare jongeren. Ik was hier eigenlijk veel te jong voor, want er gebeurde heel veel heftige dingen.

Ik ben daarna vluchtelingenwerk gaan doen als woonbegeleider van asielzoekers. Na een paar jaar vluchtelingenwerk ben ik bij het UWV (toen: arbeidsvoorzieningen) gaan werken. Ik groeide door naar UWV voor jongeren die met Justitie in aanraking waren gekomen. Hier heb ik een eigen training-methode gemaakt en had ik mijn eerste leidinggevende baan waar ik 12 mensen aanstuurde. Na deze baan werd het mij iets te veel en ben ik bij een trainingsbureau gaan werken. Uiteindelijk ben ik bij InHolland gaan werken als trainer en daar groeide ik door naar opleidingscoördinator.

Toen ik in 2012 echt voor mezelf wilde beginnen, ging dit niet door want een oud-collega van de Universiteit vroeg of ik daar parttime trainer wilde worden voor het personeel. Ook weer een leidinggevende functie. In 2016 was ik er klaar mee en ben ik echt voor mezelf begonnen met het geven van trainingen.”

 

Als je nu aan je 18-jarige zelf moet vertellen dat je hier staat, geloof je jezelf dan?

“Wel in de zin van: als je iets wilt, moet je het gewoon doen. Op zaterdagavond draaiden een vriend en ik in het jongerencentrum. En op een gegeven moment bedachten wij dat we er wel geld mee konden verdienen. Toen hebben we speakers gekocht zodat we overal konden draaien. Dus ik wist wel als je het gewoon doet en durft dan kan het gewoon.”

Wil je nog verder groeien?

“Jawel ik wil wel echt verder komen, een volgende stap met mijn bureau. Het lijkt me namelijk erg tof om elke week op een vaste locatie een training te geven. Of dat ik een heel weekend een durf-training ga geven. Dat particuliere groepen of mensen zich daarvoor gaan inschrijven in plaats van alleen maar bedrijven.”

 

 

 

4 Comments

#34 ReflectieWerkplaats: online medewerkers voorbereiden op een jaargesprek

Het jaargesprek.

Hoe kan ik reflecteren?

Hoe verwoord ik mijn gedachten?

Dit waren de vragen van een aantal medewerkers waarvan werd verwacht dat zij moeite hadden met het vertalen van gedachten in geschrift. Zij vonden bepaalde “issues” lastig om er de juiste woorden aan te geven. Het gesprek aangaan met de ander (leidinggevende) vraagt een goede voorbereiding.

Een deelnemer vertaalde spontaan zijn ervaring in een stuk voor de nieuwsbrief van de organisatie. Hierbij zijn bijdrage.

Het jaargesprek.

Nou niet echt iets waar ik naar uit kijk. Het jaarlijkse ritueel waarin je moet opsommen wat je bereikt hebt en hoe toppie je wel niet bent voor de plek waar je werkt. Misschien komt het omdat ik een tikkeltje ouderwets ben (mijn vrouw noemt mij “dinosaurus”), maar ik geef de voorkeur aan gewoon op de werkvloer te horen te krijgen dat ik iets goed of niet goed doe.

En dan gaat de organisatie de opzet ook nog eens veranderen. Moeten we ineens een reflectieverslag schrijven……

Een wat? Is dat een soort van Stalinistische zelfbeschuldiging?

Als je dan op het intranet kijkt blijkt het toch wel mee te vallen. Geen A t/m E meer, meer input van jezelf, ook in het jaargesprek zelf. Hmmm…..

Toen kwam er een mailtje waarin stond dat je je op kon geven voor een workshop, een reflectie werkplaats. Leek me wel interessant, misschien zou dat het maken van zo’n reflectieverslag makkelijker maken.
En die workshop was vandaag. We waren met een behoorlijk grote groep, 10 collega’s (veel bekende gezichten “van de overkant”) en twee trainers.

Het begon met het bekende voorstelrondje en de rules of engagement aangezien er diverse directe collega’s waren: wat in Zoom wordt besproken blijft binnen Zoom.
Er waren een paar centrale delen maar ook break-out sessies, waarin je met een paar collega’s dingen verder bespreekt.
Een paar dingen vielen mij op, namelijk dat we echt praktische handvaten kregen hoe je een goed reflectieverslag schrijft en het jaargesprek in gaat, we werden ook aan het denken gezet over “wat wil ik in mijn werk, waar wil ik naar toe, wat wil ik bereiken” maar ook (en dat klinkt misschien wat vreemd, maar in de afgelopen 11 jaar in de organisatie heb ik genoeg trainingen gehad waarin ik echt wat anders meemaakte) eindelijk trainers die het niet nodig vonden om enorm populair te doen.

Hulde aan degenen die deze training hebben opgezet en dit bedrijf daarvoor hebben binnengehaald!

Mocht er de kans komen om voor je jaargesprek nog zo’n training te volgen dan zou ik jullie echt aanraden je hiervoor in te schrijven. Het is echt de moeite waard!

Reageer

#32 Kies voor lef, niet voor lief, 5 Tips van Otegha Uwagba

De Britse Otegha Uwagba richtte een onlinenetwerk op voor werkende vrouwen, en schreef een boek vol adviezen. Hoe maak je het nu echt als vrouw? ´Stop met proberen het anderen naar de zin te maken.´…

1. Weet wat je waard bent

Het schijnbare taboe op salaris als gespreksonderwerp werkt niet in je voordeel. Het is allereerst belangrijk dat taboe te doorbreken. Leg een aanbod voor aan vrienden en vraag of zij denken dat het genoeg is. En als je weet dat iemand een vergelijkbare klus heeft gedaan, vraag dan wat hij of zij ervoor kreeg. Wees vervolgens niet bang meer te vragen­ dan er wordt geboden.’ Op dit gebied moet je dus wat tact ontwikkelen. Doe je huiswerk, repeteer desnoods van tevoren je onderhandeling en houd het professioneel: noem je bedrag als zakelijk voorstel, niet als een persoonlijke wens of behoefte. En dan: zwijg. Onderdruk de drang de stilte vol te wauwelen met argumenten. Als jij je zegje hebt gedaan, is het de beurt aan de ander.

2. Vermijd de aanval

‘Helaas is het niet bijster productief je baas te vertellen dat hij een ***** is. Sommige mensen hebben nogal de neiging defensief te reageren. In een professionele omgeving zul je een andere, subtielere manier moeten vinden om met ***** om te gaan.’’

3. Wees jezelf

‘Daar heb ik zelf veel mee geworsteld. Het idee dat ik me moest inhouden, mijn mening voor me diende te houden, dat mijn ideeën niet goed genoeg waren om op tafel te leggen. Vrouwen worden geacht lief en aardig te zijn, en als ze in een leidinggevende positie een fout maken, worden ze er dubbel op afgerekend. Wees je er bewust van dat je die verwachtingen niet overneemt.’

‘Toon lef, spreek je uit, neem risico’s, durf fouten te maken. Je maakt jezelf onnodig klein wanneer je constant bezig bent het anderen naar de zin te maken – niet iedereen kan je aardig vinden.’

4. Draag een uniform

‘Zeker bij vrouwen is het kiezen van de juiste outfit belangrijk. Wij worden nu eenmaal nog meer dan mannen beoordeeld op uiterlijk, en mensen schatten je professionaliteit mede in op basis van wat je draagt. Dus bedenk wat je wilt uitstralen.’

‘Als ik naar een meeting ga, let ik erop dat ik geen laag decolleté heb en dat mijn kleding niet al te strak zit. Ook als ik met alleen vrouwen afspreek. Je kleren tonen wat je intenties zijn en wat je in je mars hebt, houd daar rekening mee. Creëer liefst een werkuni- form, elke dag min of meer het-zelfde, dan hoef je ’s ochtends ook geen kostbare tijd te verspillen aan de vraag wat je aan moet trekken.’

5. Neem vrouwen aan

‘Deze is speciaal voor mannen in een leidinggevende positie: neem meer vrouwen aan. Het is tijd dat bedrijven water bij de wijn doen, en daadwerkelijk zorgen voor meer diversiteit.’

Reageer

#31 Zomerkriebels Coaching @ the Beach

De zomer komt eraan en dat betekent dat de tijd van de blote benen en armen weer aanbreekt. Lekker naar het strand!
 
Voor Bureau Voor Durf is een bezoek aan ons favoriete strand @wijkiki bij Wijk Aan Zee
een andere uitdaging. Iedere zondagochtend nemen we een lekkere duik bij de pier
Immers het water is niet zo koud meer! 
 
En met jou gaan we aan de slag met Coaching at the beach:
Fysiek en mentaal in beweging zijn! Een sessie van 3 uur waarin we met wandelcoaching, zwemmen, dwalen door de duinen en een rustpunt bij Aloha op zoek gaan naar fysieke triggers met een mentaal effect!
 
Wil je zelf al wat “zomerkriebels” oefenen? Hierbij 5 tips:
 
  1. Smeer jezelf met zonnebrandcreme  terwijl je op één been staat. 
  2. Verdwaal opzettelijk op het strand wanneer je na je duik in zee naar je handdoek teruggaat. 
  3. Bekijk een tv-programma in een andere taal. Kies de taal van je favoriete vakantieland.
  4. Haatte je het eten van vis als een kind? Probeer het opnieuw. In IJmuiden kun je heerlijke visvaria halen!
  5.  Probeer eens te slacklinen! Bij Aloha is er een waarop je kunt oefenen! (zie ook foto)

See you @wijkiki!

Reageer

#33 Durven Op De Tijdlijn: Koers & Sturen

Het leven lijkt een lineaire ontwikkeling in de tijd. Wat eerder gebeurt, heeft een oorzakelijk verband met wat later plaatsvindt. In die zin wordt ons leven vanuit het verleden geleid. Door wat we in onze jeugd meemaken ontstaan patronen, die in het verdere leven zichtbaar blijven.

Je kunt besluiten te leren met een aantal zaken anders om te gaan. Maar die verandering is ook een gevolg van de problemen uit jouw eigen verleden. En hoe jij geleerd hebt daarmee om te gaan. Volgens deze lijn van verleden naar toekomst vormen we onze persoonlijkheid.

Hoe groter de tijdspanne is die je kunt omvatten met je vermogen terug en vooruit te blikken om tendenties geordend te overzien en te vermoeden, hoe meer je koers zich aan je kenbaar kan maken en bewust richtsnoer voor je handelen kan zijn.

Het begrip koers is direct verbonden met sturen. Je kunt pas sturen wanneer je enig idee hebt in welke richting je wilt gaan, waar je vandaan komt en wat de bepalende factoren onderweg zijn.

Hoe meer en hoe verder je terugkijkt op wat achter je ligt, hoe meer het geheim van je koers zich aan je openbaart en hoe bewuster je kunt sturen.

Tijdlijn ofwel levenslijn

Een tijdlijn, ook wel levenslijn genoemd is een ruimtelijke voorstelling van hoe iemand zijn algemene relatie tot tijd organiseert en begrijpt. De persoonlijke tijdlijn of levenslijn omvat de weergave van tijd in de hersenen. Slechts door de weergave van tijd hebben wij een verleden, heden en toekomst. Tijd wordt dus op een bepaalde manier door onze hersenen gerepresenteerd. Al onze ervaringen, beelden, geluiden en gevoelens slaan wij op door middel van onze zintuigen en onze hersenen rangschikken deze ervaringen in tijd en ruimte met behulp van de submodaliteiten. We coderen dus onze ervaringen en rangschikken deze op een bepaalde manier en zo coderen wij tijd. Als wij tijd niet zouden kunnen ordenen zouden we ernstig in de knoei raken. Tijdbewustzijn maakt leren en plannen mogelijk.

Tijdsbeleving en de invloed van je tijdslijn op je leven

Iedereen heeft zijn eigen persoonlijke manier om tijd te coderen. Daardoor kunnen we (onbewust) dingen herkennen uit ons persoonlijke verleden, heden of toekomst. Tijd is bovendien een heel relatief begrip. Soms ervaart de ene persoon iets als lang en de ander hetzelfde als kort. Ook in jezelf heb je vast wel de ervaring dat soms de uren voorbij lijken te vliegen en soms dat seconden eindeloos duren. Dat heeft te maken met de manier waarop wij tijd beleven. Men heeft ontdekt dat de manier waarop wij tijd coderen een geweldige invloed heeft op wie we zijn en hoe we ons gedragen, op onze motivatie, zelfvertrouwen en emoties. Ben je bijvoorbeeld meer gericht op het verleden of meer op het heden of de toekomst? Dan heeft dit invloed op hoe je de wereld bekijkt en hoe je gemotiveerd wordt. Heb je een hele korte toekomstlijn omdat je bijvoorbeeld hebt besloten niet langer te leven dan je ouders of is het verleden heel vaag omdat je graag dingen wilt vergeten. Als iemand geen toekomstlijn heeft, hetzij omdat deze geblokkeerd is of is samengevloeid met de verleden-tijdlijn dan zou het kunnen dat iemand gedeprimeerd of zelfdestructief is, te weinig motivatie heeft of onmogelijk een toekomst kan plannen of zijn werk organiseren en succesvol zijn of het gevoel heeft continu in kringetjes rond te lopen. Vaak is het veranderen van de manier waarop je tijd codeert de oplossing van moeilijkheden, maakt het bepaalde taken gemakkelijker of maakt het het gewenste verlangen meer acceptabel.

Werken met tijdlijnen

Om te werken met je tijdlijn, kun je deze op de grond uitleggen of je kunt een tijdlijn visualiseren in de ruimte. Het doel van werken met tijdlijnen:

  • We kunnen hierdoor gebeurtenissen die zich binnen ons leven afspelen, beter leren begrijpen en beheersen
  • Je kunt beperkingen van je huidige tijdlijn aanpakken
  • Je kunt het verleden en de toekomst veranderen

Bron: Boek: Let’s get this straight, Julie Sullivan

Reageer

#29 Durfnummer “Mens durf te leven”

Het ‘origineel’ van Dirk Witte. Volgens mij een Zaankanter of in ieder geval had hij Zaanse roots!
Een prachtige versie van Ramses Shaffy! Uit 1967!
En van deze “Durf te leven” krijgt dit mens tranen in haar ogen. Briljant! Wende Snijders.
Je kent hem vast al. ‘Wees een vorst op je eigen vierkante meter’, ik vind hem briljant en inspirerend. Ik ben sowieso een fan van Tim Knol.
Uit het programma “Samen over de drempel” Een sfeervolle terugblik op de mooiste liedjes uit de vorige eeuw samen met het Metropool Orkest. Geniet van deze eenmalige uitvoering van Mens durf te leven door Huub van der Lubbe van De Dijk
Reageer

#28 Kom op nou!!! Hoor je dat wel eens?

Kom op nou!!!
En je zet je over je angst heen. Alsof je ergens overheen zetten je beter maakt! Opgeven maakt je een loser, toch?
Je bent afgehaakt en je hebt het gewenste niet bereikt!
Wat dat dan ook is. Een bepaalde afstand lopen of bepaalde omzet halen. Beter worden. Verlicht raken. Van je angst afkomen.
Van mij mag je even opgeven!
Dat zou voor nu de beste optie ooit zijn. Geef de strijd tegen je angst maar op en zie dat het een menselijke ervaring is. Gegenereerd door jouw gedachten.
Reageer