Toets "Enter" om naar de inhoud te gaan

Auteur: Rob Smits

#48 Kiezen is de helft verliezen.

Elk jaar is er hetzelfde vraagstuk: “Waar gaan we naar toe met vakantie?” Toen we met vijf gezinsleden samen op vakantie gingen was dat geen sinecure.
Bij één van mijn opdrachtgevers zat ik deze week in de kantine en hoorde medewerkers uitwisselen over hun vakantieplannen. “Marokko?, ja Agadir lijkt wel veilig te zijn..” “Griekenland? Nee, dan toch liever Marokko…”.
De jongeren die ik deze week tegenkwam bij Netwerk Nieuw Rotterdam hebben andere keuzes te maken en ook andere mogelijkheden. Tienermoeders kopen een nieuwe wasmachine in plaats van op vakantie te gaan en enkelen hebben helemaal geen geld en gaan gewoon “chillen” in het park.
De Inholland-studenten vertelden over hun vakantie naar Ibiza en hoe zij daar het geld voor zouden verdienen (veel call centre uren).De afstuderende student Alex stelde in zijn scriptie dat verzuim ook een keuze is.De keuze om ziek te melden heeft te maken met de verzuimdrempel die er binnen een organisatie geldt, stelt hij. Deze drempel wordt beïnvloed door interne gedachten, een groepsnorm en de ruimte die men heeft vanuit een organisatie en de geldende regels.
Hoe maken mensen keuzes?
Het gaat zoals het gaat en ineens gebeurt er iets, er komt een verandering in ons leven. Er wordt van ons gevraagd om een keuze te maken. En welke keuze gaan wij maken uit de mogelijkheden die zich voordoen?
De gewone gang van zaken is veranderd, maar lang niet iedereen wil dat weten.
Wil ik het wel weten of steek ik mijn kop in het zand? Het kan zijn dat je terugschrikt voor de gevolgen en dat jij jezelf zo probeert te beschermen. De ‘breuk’ komt eraan, maar je realiseert je het niet.
Als de verandering er in je leven is en jij bent je daar ook bewust van, dan lijkt het wel of er binnen in jezelf een gesprek ontstaat. Zo’n gesprek kan bewust of onbewust zijn, heel verstandelijk of emotioneel. Er is geen manier waarop deze gesprek met jezelf ‘hoort’ te verlopen. Ieder heeft zo zijn eigen manier van kiezen.
Het grote moment is daar: je maakt je keuze. Goed doordacht of impulsief, je maakt je keuze.Vaak is een belangrijke keuze een aaneenschakeling van ‘kleinere keuzes’.
De gevolgen van deze kleinere keuzes leiden je dan naar de ‘definitieve’ keuze. Vergeet niet dat niet-kiezen ook een manier is van kiezen. Wie kiest neemt afscheid van een aantal mogelijkheden. Wie linksaf gaat, kan niet rechtdoor of rechtsaf.
Kiezen is de helft verliezen.
Op dit moment coach ik twee jongeren die een vervolgopleiding willen kiezen. Zij hebben al een proces van kleinere keuzes naar de definitieve keuzes gevolgd. We zijn er bijna.
Zij zoeken nu naar een borging van hun keuze. Stephen Covey’s boek Prioriteiten helpt ons daarbij: welke principes hebben zij waarmee zij hun keuze kunnen borgen? Zijn principes zijn helder en functioneren, als je ze consequent toegepast, zijn ze als een kompas.
Het antwoord op hun vraag ligt nog even in het verschiet.
We werken met de principes ons door het oerwoud van hun huidige jonge turbulente leven in een maatschappij vol met mogelijkheden.
Dat is ook geen sinecure.
Reageer

#47 Interview Kyra Walhof:”Je bent de beste leraar in wat jezelf te leren hebt.”

We hebben allemaal wel eens “iets” gedurfd in ons leven.

In deze interviews spreek ik met mensen die ik een tijd terug heb ontmoet en nu opnieuw ontmoet. Ik ben benieuwd wat zij in dat tijdspad gedurfd hebben.

Ik heb Kyra Walhof in de jaren ’90 ontmoet. Zij was een jonge alleenstaande moeder en volgde een training bij Implacement BV om haar leven destijds qua werk op de rails te krijgen.

Kyra Walhof Spring Zensaties

 

Kyra is vervolgens haar eigen pad gaan volgen met voor- en tegenspoed. Binnenkort wordt zij hopelijk oma en recent is haar bedrijf Zensaties een vestiging midden in de Amsterdamse Jordaan gestart. We volgen elkaar op Social Media en hebben zo nog contact.

We pakken het interview op als een open gesprek. Durven we dat?

 

We zijn beide actief op social media. Kyra deelt interessante zaken die voor haar in het moment spelen. Zij werkt heel erg in het nu. Haar ervaringen zijn soms intens in haar werk en zij heeft het gevoel dat dat gebeurt.  Soms zou zij wel wat zakelijker willen zijn, doordat Zensaties is begonnen als een hobby heeft ze nooit een bedrijfsplan gemaakt of een cursus gevolgd hoe ze zich kan profileren in de zakelijke markt. Van moeder zijn en werken op een basisschool is ze een ondernemer geworden. De leidraad was altijd doen wat goed voelt.

Nu heeft ze een groot bedrijfspand en serieuze vaste lasten, mede daardoor en haar neiging om van rolmodellen af te kijken is ze van plan zichzelf wat meer een zakelijke structuur te geven. O.a. moest ze leren dat ze geld kon vragen en verdienen met iets wat ze leuk vindt.

Zij heeft in haar methode “poppetjes’ ontwikkeld. Die afbeeldingen zijn haar communicatiemiddel.  Zo maakt ze haar communicatie met de kosmos visueel en helder, ook voor de leek. Ze geeft graag voorbeelden met humor en wil ingewikkelde stof graag simpel houden.

Bovenal blijft zij zichzelf in haar werk.  Zij groeit nog steeds in haarzelf met Zen en met Zensaties.

Kyra heeft heel veel uitdagingen gehad en daarvan geleerd. Dat was “goud” en deelt zij graag.

En waar heeft bij deze groei “durf” een rol gespeeld?

Braintrainer

De plannen die zij uitvoert komen voort uit een beeld dat ze voor zich ziet. Soms is het iets dat uit het niets een paar keer wordt vormgegeven in haar hoofd, een andere keer is het een situatie die ze bij een ander ziet waarbij haar lichaam een sprongetje maakt “dat wil ik ook!”. Zo heeft ze bijvoorbeeld een relatie gehad met een ondernemer, zijn kijk op het leven en de manier waarop hij op de aarde staat waren inspirerend. “Het is dan alsof ik zijn bril even op zet en in zijn lichaam kruip om te ervaren hoe het voelt om zelfstandig te zijn. Ik tune in op datgene wat ik zelf ook zou willen leren. Ik leer mezelf comfortabel te worden met dat gevoel en maak het eigen“.

Belichaming van je wens, zo werk ik ook met Reiki. Je kan je verbinden met energie. Alles heeft een energie. Zo heeft angst ene totaal andere trilling en effect op je lichaam dan vertrouwen. Hier kan je leuke spelletjes mee doen en jezelf goed leren kennen. Schrijven op ene briefje wat je wilt en erop gaan staan, voelen wat het energieveld van je wens met je doet. Daarna kan je jezelf de vragen stellen:

“ wat mag je nog leren om het te realiseren? “ en “ wat is NU de eerste beste stap?”

Dat werkt om mijn koers helder te houden. Ik geloof dat waar een wil is, een weg is.

Zij ziet het voor zich en dat geeft haar blijdschap. “Telkens in mijn leven werkt dit goed voor mij. Toen ik jong moeder was bijvoorbeeld maar ook nu met het in Coronatijd starten met een echte vestiging.”

We onderzoeken samen hoe het systeem tussen fysiek en het brein werkt en hoe je het brein kan trainen. “De een springt in het water en de ander neemt het trappetje!”

Een voorbeeld: “Mijn moeder zei dat toen ik voor het eerst ging lopen, ik eerst rustig zat en observeerde en daarna met een kreet opstond en ging lopen.” Zij merkt dat zij een ‘drive’ heeft die zij niet zo bewust inzet. “Ik heb bijvoorbeeld nooit een bedrijfsplan geschreven.”

Kyra heeft een sterke wil; haar intuïtie is sterk geankerd en gaat als vanzelf.

Haar wil is haar drive. Ook hier geldt weer de kritische vraag, is het niet juist een vorm van DURF om voor iets te gaan tegen je wil in?

Soms doet Kyra iets uit een verantwoordelijkheidsgevoel, maar ze heeft het nodig om daar dan toch nog haar eigen wil van te maken. “Ik wil een goede moeder zijn en veel mensen helpen met Zensaties, alles wat bijdraagt aan mijn idee van “goed” wordt dus mijn wil. Haha Of ik het nou wil of niet”.

We bespreken ook het boek van Hilde Bolt hierbij. Kyra verdiept zich nu meer in astrologie en dit geeft haar ook een beter beeld. “Ik probeer te zijn wie ik ben en te vertrouwen dat mensen daar naar toe komen, ik kan mezelf niet zo goed forceren, het komt op mijn pad.”

Er zijn fases geweest dat er paniek is geweest en dat haar huid dunner wordt. Zij beschrijft een oerveiligheid in zichzelf. “De afgelopen 2 jaar waren de zwaarste van mijn leven, vrienden gingen naar Bali en ik koos ervoor niet mee te gaan, mijn dochter ging uit huis, Corona….en toch startte ik deze vestiging… juist toen startte ik deze vestiging “Dan maak ik mijn eigen Bali hier in de stad” “

 

Accepteer angst en ga ermee om

Ik ken zeker het gevoel van angst, ik heb ook vaak genoeg angstaanvallen gehad, maar ga dan op zoek naar mijn kalme staat van zijn en train mijn lichaam om in die staat te zijn terwijl ik te maken krijg met triggers die mij angstig of onrustig maken. Dit proces is wat ik noem “JUST ZEN IT”.

“Zo kwam er laatst een grote hond op me af, ik schrok, maar ik schakelde snel omdat ik terug kon halen hoe fijn het vroeger voelde om een hond te knuffelen. Ik scan de situatie en na een paar seconde weet ik of ik erin duik of me terugtrek.”

Kyra creëert dan een balans.

“Van een hele dag alleen mediteren word ik ook niet gelukkig”.

We bespreken het verschil tussen angst accepteren en angst voelen en toch doen. Het verschil tussen lef en durf diepen we uit. “Lef met voorbedachten rade”

Kyra vertelt over “durven, doen en waarheid” dat zij vroeger speelde. Zij durfde alles. “De vraag was echter: wil ik het?”.

 

De context en de competenties

Durven is ook afhankelijk van de omgeving. Wat voor de een een teken van lef is is voor de ander een comfortzone. “Ik zou bijvoorbeeld eerder ja zeggen tegen ene sprong uit het vliegtuig dan mijn huis opgeven en gaan samenwonen.”

Kyra heeft de les in haar leven om juist eens te settelen op een plek. Met vaste groepen en vast inkomen. Zij krijgt het er benauwd van. Vaste relaties in vaste contexten werken niet voor haar. Haar gevoel van lichtheid wil zij niet kwijt. Omgaan met “benauwdheid’ is een uitdaging voor Kyra. Dat kost wel energie om telkens de keuzes moeten maken.

Kyra gaat alles aan, zij blijft niet aan de kant staan en gaat ermee om. En dan wel op de “voorvoet”…in elke context kunnen springen.

“In bepaalde situaties kan ik de controle weggeven.”

Kyra gaat in het moment in die situatie aan. Zij vertelt dat zij verschillend kan omgaan met bepaalde bewegingen en in moeilijke situaties.

 

De waarde-code

Vroeger was het mijn dochter en gaandeweg in mijn leven met Zensaties de belangrijkste waarde. Twee plekken waar ik geef waar ik heel goed in ben. Leidraad zijn mijn levenswerken.

“Ik zou heel graag een Ted-talk willen doen om dan eens iets te vertellen van betekenis.” We hebben het over De Steen van Bram Vermeulen: Kyra is een “stenenlegger”.

 

Het moment van durven: het kantelmoment

“Mijn ethische stem remt eerder. Ik noem het mijn wijze stem.”

Het begin als ondernemer is een voorbeeld van een moment. “Ik vond het leuk, van een hobby mijn werk maken. Ik had een massagecursus gedaan en werkte tegen inkoopprijs van de olie. Het is een opeenstapeling van kantelmomenten, telkens vind ik iets leuk en dan doe ik het.”

Kyra werd gevraagd door een bedrijf, het leek haar leuk om in een samenwerking met een sportschool te werken, maar zij wilde een officieel diploma en een KvK nummer enz. Zij behaalde haar diploma en verzon een naam voor mijn bedrijf. Daar hoorde een website bij en zo rolde het balletje verder.

Haar wens om samen te werken met professionals was toen de drive en alles wat zij moest doen om dat te realiseren deed zij.

“Nu met dit pand is de droom dat ik een warm thuis voor mijn klanten heb en een grote huiskamer voor Reiki en events, huren bij anderen was toch altijd anders dan het beeld wat ik voor me zag. Daarom moest ik voor een eigen pand gaan. Ik heb nu getekend voor twee jaar en zie wel hoe dat uitpakt”.

Kyra gaat door zolang zij haar droom voor haar ziet.

Zo heeft zij tegen mooie uitnodigingen nee gezegd omdat zij het niet voor zich zag. Soms vraagt zij zichzelf af of dat niet juist met DURF te maken heeft. Is het niet de makkelijke weg om te gaan voor iets wat je voor je ziet?

Word een risicomanager!

Ik kan volmondig zeggen dat ik durf heb. Niet dat ik moed heb. We bespreken de concepten “moed, lef en durf” door. Kyra begint standaard aan de lef-kant. “Ik werk met mijn “inner compass”.

Aan de hand van een voorbeeld zien we dat mensen in bepaalde situatie het besef van risico verschillend is. Iemand die zij kent heeft een basiskalmte in kritische situaties. Hij staat standaard in het ‘groen”. Kyra beoordeelt zichzelf kritisch. Zij zou graag meer in controle willen zijn in bepaalde situaties. Door acceptatie ligt er een kans tot ontwikkeling voor haar. Persoonlijke voorbeelden komen langs om te duiden hoe Kyra haar risico’s managet en hoe ik in bepaalde situaties reageer.

Fouten maken en erkennen is essentieel.

“Zodra ik helder voor me zie waar ik heen wil ga ik op pad. Wat ik tegenkom onderweg vind ik zeker niet altijd makkelijk, maar moeilijkheden zijn voor mij geen reden om te stoppen.”

“Ik train mezelf de rust te hebben voor langer termijn plannen, ik ben van nature zeer impulsief. Ik ben dagelijks bezig met mijn eigen motto “what ever you do, just zen it” dat is de balans tussen gaan en even een rust punt vinden. Het mooiste is als ze beide in 1 bestaan, dan heb ik stilte in de beweging en beweging in de stilte.  In dat stille midden is mijn kern, mijn wijze stem, of hogere zelf, het zijn maar woorden wat je eraan geeft”.

 

Deal met belemmerende factoren & Pak de positieve kansen!

Er zijn wat belemmeringen die Kyra meeneemt vanuit haar jeugd: “Mijn ouders waren verschillend in de opvoeding. En de families van mijn ouders waren ook zeer verschillend.

Mijn moeder wilde mijn impulsieve kant altijd beschermen, dat deed ze in mijn ogen door beren op mijn weg te plaatsen. Zij noemde mijn kijk op de wereld wel eens een roze bril.

Ik heb in therapie en gedurende het leven geleerd welke beren mijn realiteit zijn en welke ik niet eens mee hoef te dealen omdat ze van een ander zijn.”

Beide ouders zijn acteurs, het kruipen in een rol heeft ze al vroeg meegekregen. Vroeger speelde Kyra veel toneelstukken met haar vader, haar rolmodel toen was Pippi Langkous .

Haar moeder moest hierin wel de grenzen aan geven, want haar vader kon tot diep in de nacht door gaan met alcohol en snoep, dat was voor een langer termijn doel niet gezond.

De uitdaging die eerder is genoemd, om een balans te vinden tussen korte termijn willen en voor het lange termijn gaan is een patroon dat al vroeg ontstaan is.

Daarom gelooft Kyra dat waar je vandaan komt en wat je hebt geleerd in je jeugd een grote rol speelt bij DURF.

We spreken door over karakter en aard. Kyra gaat er van uit dat zij haar ouders zelf gekozen heeft.

En wat betreft de kansen: “Mijn mindset kan wel eens belemmerend zijn. Mensen dichtbij zien soms wel 6000 beren. Ik gebruik dan een rolmodel en tune ik in hoe de fysieke staat bijvoorbeeld is van die ander. Nieuwsgierigheid werkt bij mij ook goed. Ik was als kind al bezig met boekjes en onderzoeken en opvragen.”

 

Support en borging

Kyra heeft goede vrienden die haar goed kennen. Zij vraagt hen haar aan te spreken wanneer zij wellicht doorslaat in bepaald gedrag. ”

“Als het niet goed met mij gaat, dan uit ik mezelf. Vrienden, buren helpen mij dan. Als ik niet goed draai, krijg ik de feedback dat ik dan mezelf te laag zie. En dan kan ik weer doorgaan.”

Zij durft echt hulp te vragen. In Bali was zij een tijd alleen en kon makkelijk aangeven wat haar behoeftes waren. Coronatijd was erg lastig: vader was overleden, relatie was over, zij kon niet werken…”Toen heb ik meer uit mezelf kunnen halen dan ik dacht dat ik kon”

Reiki is een grote steun en geeft veel vertrouwen. “En dat ik visualiseer en dat iets voor me zie!”

“Ik heb geen keuzes over mijn kern en alles eromheen daar heb ik invloed op.”

Afsluitend geeft een heldere kern rust.

We spreken af elkaar weer eens te spreken in de toekomst, dank Kyra voor je openhartigheid en je mooie vragen!

Wil je meer weten of Kyra en Zensaties? Check dan: https://www.zensaties.nl

Reageer

#45 Boekreview: Merlijn Twaalfhoven “Het is aan ons!”, en ook aan jou….inspiratie voor idealisme.

Een aantal jaar terug werd er bovenop de parkeergarage een basketballveld voor de jeugd en buurt geopend.
Mustapha Ocal van het Dock organiseerde dat en ik mocht moderator zijn en organiseerde een uitwisselingspel.  Daarna zou het Riccioti-ensemble komen. Iets anders dan we gewend waren zei Mustapha.
Dat was ook zo.
Bovenop de parkeergarage waren opeens allerlei musici die in een soort wervelwind iedereen meenamen in die muziek. Je kon eigenlijk niet niet meedoen. Ik gaf me direct op als sponsor.
Recent schreef de altviolist van dit ensemble een boek: “Het is aan ons”.  De titel sprak aan. Juist nu!
Echte verandering is aan ons en niet aan de politiek of het grote geld.
En met “durven” is het ook aan JOU!
Pak de kunst weer terug! Zoek naar waarmee er voorheen een gevoel werd vertaald: rituelen, tradities, dichtbij. Dat vraagt een houding, een “kunstenaars-mindset” volgens Twaalfhoven. Wees open en speels en ook onderzoekend en scheppend. Twaalfhoven denkt dat we met een kunstenaarsmindset een echte verandering kunnen inzetten.
In zijn boek licht de schrijver eerst deze mindset toe. Zijn ervaringen met het Riccioti Ensemble in Nederland en buitenland illustreren zijn ideeen.
Wat kunnen we leren van een “kunstenaars-mindset”?
Een beeld of gebaar kan een trigger zijn waaruit iets nieuws ontstaat: een persoonlijke gewaarwording in dat moment.  Dat gebeurt niet veel. Dat kan wel meer gebeuren als je als levenskunstenaar de focus neemt naar het bieden van een WAARDEvolle ervaring. Dat vraagt wel ruimte en plek volgens Twaalfhoven.
En hoe krijg je dan de aandacht als “vergeten kunstenaar”?
Maak je eigen mindset!
Heb de moed om oude zekerheden los te laten en treedt de wereld open tegemoet. Binnen mijn “durf”-methode is de mindset een deelattribuut om kansen te kunnen pakken.
Oefen in delen, uiten, rouwen en vieren. Juist nu! We moeten steeds meer “navigeren door onzekerheid” zegt Twaalfhoven.
De mindset is een kompas om te navigeren. Helpt om op koers te blijven. Hij bestaat uit: waarnemen, voelen, denken en maken.
Bij het waarnemen ligt nog meer herkenbaarheid ten aanzien van de durf”-methode; aandacht en vertraging! Juist bij durven is reflectie essentieel. Oefenen, oefenen en oefenen in aandacht. Toewijding en focus in wat je doet. Een andere durf-kans is de omarming van magie en schoonheid. Kijk eens om je heen: zie je Kiksvoorniks!  Hoor je vogels, zie je de bloemen (al je zintuigen!) en zie je de passerende mens? Verwonder jezelf weer eens! Nieuwsgierigheid is ook een Deel-Durf-attribuut.
Eigenlijk is durven “onzekerheidsvaardig” worden zoals Twaalfhoven dat benoemt. Hiervoor moet je “Buiten de kaders” denken en doen. Veel kunstplekken zijn juist heel gekaderd. Dus een andere plek die je niet gewend bent helpt om buiten de kaders te komen. De schrijver heeft een project in Zaandam op Hembrug uitgevoerd: met minimale middelen en samen met Zaankanters. Bureau Voor Durf heeft juist ook dit terrein als werkterrein! Bijbind, Magazijn 14 en Lab 44 zijn favoriete werkplekken(zie ook foto’s en docu die binnenkort komt).
Het samenwerken met mensen ziet Twaalfhoven als een rijkdom van vele verhalen. Op het Hem vind ik zelf Museum of Humanity van RubenTimman hier een mooi voorbeeld van.
Twaalfhoven haalt ook Jeffrey Sachs aan een econoom van het Earth Institute aan. Net zoals mijn oude levensgids Bob Van Houten leert hij ons het inzicht dat geld nu teveel het leven stuurt.
En:”Als mensen echt iets willen, als ze het van binnen verlangen,  en als hun gevoel hierbij optimistisch en positief is, zullen ze kunnen veranderen”. Zonder kunstenaars maken we geen duurzaamheidsrevolutie.
En: heb jij idealen? Vast en zeker! En durf je die te uiten? Al lastiger toch? Idealen komen verder als we elkaar verbonden voelen en samen iets verder willen brengen.
Dat missen we nu: collectieve idealen. Hiervoor is toch weer eerst een vertraging nodig. En dat is in deze dynamische wereld nog niet zo makkelijk. Maar als je wil oogsten moet je de zaadjes tijd geven om te wortelen. Twaalfhoven refereert (net zoals ik in mijn onderzoek) aan een 2e weg.  Het durf-systeem in ons brein komt overeen met de stap die hij na-denken benoemt.

Met dit na-denken kun je ruimte scheppen. Het creeren van “mijmerplekken”. Co-trainer Peter Donders vraagt deelnemers vaak bij reflectie te “mijmeren”.  Ikzelf ben meer stimulerend met nieuwsgierigheid om de blik te verruimen. De ruimte wordt verdicht door alle input die we hedentendage steeds meer krijgen. Rutger Bregman schreef daar ook al over in “De meeste mensen deugen”.

Aandachtsvervuiling door alles waar op zouden kunnen focussen…Aandacht is steeds meer vloeibaar geworden. Zo verdund is het volgens  hem. “Als verwondering, vertwijfeling en schoonheid het gevecht onze aandacht verliezen verdwijnt het leven uit het leven.”
Hoe vertragen we dan? Wat is de strategie?
Neem waar,  zie het unieke, wordt nieuwsgierig, stel vragen en ook nog niet makkelijke gevoelens durven toe te laten en deze onderzoeken.
Onderzoek met andere vragen: niet alleen wat, hoe en waarom vragen maar ook; “Wat als”-vragen!
Wat mij echt raakte was het uit de kast komen als idealist: JA! Ik wil ook! Het op een fijne manier uitspreken wat ik ideaal zou vinden; welke wereld wil IK eigenlijk? En met de kunstenaarsmindset kan ik dat bevragen, bespelen en bevoelen.
Twaalfhoven rond het boek af met het deel “maken” . Durven en Doen! Als je iets wil opbouwen moet je ook durven te falen. En als je wil bouwen moet je zorgen voor ene fundament en moet je graven.
Voor mij is dat nu bijna gedaan. De onderbouwing van de Durf-methode staat, nu nog doorbouwen.
In de vertragingstrategie ligt ook de zoektocht naar “Genoeg”. Niet perse naar meer.  En doorzetten door je ideaal te blijven zien: de poolster is er nog steeds ondanks dat het soms bewolkt is.
Afrondend geeft Twaalfhoven ons 5 lessen mee:
  1. Markeer tijd en ruimte: wanneer en waar?
  2. Vind je houvast: het fundament, de leidraad.
  3. Spreek je idealen uit: uitdrukking geven & zichtbaar maken.
  4. Doe het samen: bij wie sluit je aan en hoe deel je?
  5. Vier je voortgang: waar vieren we en welke resultaten en effecten?
En zijn durf-boodschap in zijn laatste hoofdstuk: “Houdt moed!”.
Het boek is te bestellen via; https://merlijntwaalfhoven.com/hetisaanons/
Reageer

#44 Durf-interview Burgemeester Heerenveen Tjeerd Van der Zwan: “Zonder strijd krijg je het verlammende van angst niet weg.”

We hebben allemaal wel eens “iets” gedurfd in ons leven.

In deze interviews spreek ik met mensen die ik een tijd terug heb ontmoet en nu opnieuw ontmoet. Ik ben benieuwd wat zij in dat tijdspad gedurfd hebben.

Ik heb Tjeerd van der Zwan in de jaren ’90 ontmoet toen wij beiden werkten bij de toenmalige Arbeidsvoorziening. Tjeerd was toen al politiek actief in Lelystad. Nu is hij al enige tijd burgemeester in Heerenveen. We volgen elkaar op Social Media en hebben zo nog contact met onze oud-collega’s.

We praten elkaar bij over de woonplek, de kinderen en wie we nog van onze oud-collega’s zien.

Tjeerd is naar eigen zeggen toevallig in burgermeesterschap gerold. Van een plaatselijk PvdA bestuurder werd hij raadslid daarna wethouder en verving op een zeker moment de burgemeester. Hier moest hij zijn beeld van het burgemeesterschap bijstellen. Het was minder linten knippen dan hij dacht. Het vervangen van een burgemeester bleek leuk te zijn, hij kon een verschil maken en een gezicht zijn voor de samenleving. Dat werkte goed voor Tjeerd: aangesproken worden en bereikbaar zijn. Iets wat hij nog steeds belangrijk vindt.

Ik was benieuwd in hoeverre durf een rol speelde in de loopbaan- en levenskeuzes die volgden.

We voeren het gesprek verder aan de hand van de 8 attributen die durven kunnen ontwikkelen.

 

Braintrainer

Het brein werkt volgens een lefsysteem en een durfsysteem. Keuzes worden primair of meer secundair gemaakt, intuïtief of weloverwogen.

Tjeerd is geen grote lefgozer. Hij vindt zichzelf niet extreem moedig. Ook merkt hij op:

“Des te ouder ik word, des te minder ik durf, ik wielren veel en ben nu banger om te vallen dan vroeger.”

Het intuïtieve speelde bij Tjeerd meer toen hij politiek actief werd. Dit kwam eigenlijk voort uit woede:” Ik gaf les op een school. Deze werd opgeheven en ik vond dat dat niet kon!” De weg die hij vond om iets met zijn woede te doen lag in de politiek.

Gaandeweg werd hij meer weloverwogen: “Als je ergens langer zit en je bent ergens niet mee eens dan acteer je meer weloverwogen. Ik probeerde het dan zo te maken dat het wel kan door medestanders te vinden of door de omstandigheden zo te maken dat iets toch lukte.” Toch blijft de eerste aanzet altijd intuïtie voor Tjeerd. Daarna beredeneert hij meer. “Het een kan niet zonder het ander”.

Zelfvertrouwen speelt ook een rol volgens Tjeerd. Je ontwikkelt een soort onkwetsbaarheid qua zelfvertrouwen, waardoor je erop kunt vertrouwen dat het goed komt. “Dan ontwikkel je een soort constellatie waarbij je op jezelf durft te vertrouwen.”

 

Accepteer angst en ga ermee om;

Hoe keek en kijk je naar je eigen kwetsbaarheid?

Hoe ging en ga je met angst om?

Volgens Tjeerd zijn de echte grote beslissingen in je leven vaak intuïtief en op gevoel. “Je moet leren omgaan met angst, je weet dat het er is en je merkt wat de grenzen zijn. Je moet deze overwinnen”. Tjeerd vindt niet dat je angst moet accepteren maar juist de strijd aan gaan.

Want angst maakt je minder effectief:

“Zonder strijd krijg je het verlammende van angst niet weg.”

Het werkt wanneer je jezelf met een oncomfortabele situatie comfortabel maakt volgens Tjeerd. (Zie ook mijn blog RS )

Tjeerd haalt zijn sollicitatie naar het burgemeesterschap aan: “Kom je daar, zit je met 15 mensen aan een tafel en jij moet jezelf presenteren, hoe word je daar comfortabel in?”

Wat volgens Tjeerd werkt is oefenen en doen. “En verbeeld jezelf ook eens aan de andere kant, zijn zij net zo zenuwachtig?  Kijk naar de situatie en beredeneer dan ook eens vanuit je eigen principes: waarom wil ik dit?” Voor Tjeerd was het opkomen voor anderen die dat minder kunnen.

 

De context en de competenties;

Binnen welke context durfde je meer of minder? Wat werkte er wel of niet?

Welke competenties heb je ontwikkeld daarbij?

Als burgemeester merkt hij dat hij de competentie “gezaghebbend” heeft ontwikkeld om te kunnen durven. “Als een gezaghebbende spreken en dat uitstralen, dan kun je als burgemeester meer gewicht geven aan wat je zegt. Elke context heeft zijn eigen procedures, als je die goed kent, kun je je zekerder voelen!”

Daarnaast gebruik maken van je invloed en rolinvulling scheelt enorm volgens Tjeerd. “Als een burgemeester iets zegt….”

Verder geeft het kennen van de spelregels en het hebben van informatie je altijd een voorsprong waardoor je makkelijker durft, zegt hij.

 

De waarde-code;

Welke leidraad heb je inmiddels voor jezelf ontwikkeld? Wat is voor jou het juiste midden?

Tjeerd zal altijd opkomen voor de underdog: “Daar sta ik voor en hou ten alle tijde de menselijkheid erin!” Een voorbeeld is dat Tjeerd opkwam voor het vinden van een plek voor een islamitische school. De regel is dat de school op het gebied is waar veel leerlingen zijn. Toch wilde men deze school het liefst in een industriegebied plaatsen. Hier maakte Tjeerd zich sterk en kreeg voor elkaar dat de school de plek kreeg die het verdiende.

 

Het moment van durven: het kantelmoment;

Wat was jouw kantelmoment en wat zei jouw ethische stem?

Tjeerd ethische stem zegt:

“Gelijke monniken en gelijke kappen”.

Dit gold ook voor de vestiging van een AZC. Daar was weerstand tegen. Dan moet je daar mee omgaan en op het juiste moment je stem laten. “Anders komt er nergens een AZC!”.

En ja, toen kwam er ook een AZC.

 

Word een risicomanager!

Hoe weeg jij risico’s af? Toen en nu?

Tjeerd: “Risico’s moet je aanvaarden en dan kunnen zeggen dat je in ieder geval je je best hebt gedaan, daarna analyseren en jezelf afvragen is de nieuwe situatie voor mij aanvaardbaar”.

Tjeerd checkt voor zichzelf of hij in bepaalde situaties het ook kan waarmaken. Tjeerd: “Net zoals soms bij ondernemers toch? Bij grote risico’s vraag je als ondernemer toch ook af of je moet doorgaan of stoppen?”. We merken in ons gesprek dat je deze pittige beslissingen niet te vaak moet hoeven te nemen, niet telkens een ultieme consequentie hoeven te ervaren. Ook komt demissionair Minister President Rutte langs. Tjeerd: “Rutte is een natuurlijke risicomanager, daar heb ik bewondering voor”. Beiden vinden we wel dat in het managen van risico’s je je houdbaarheidsdatum in de gaten moet houden.

Om risico’s goed in te schatten moet je kritisch blijven. Tjeerd: “Iedereen zegt dat je geweldig bent dus ik heb ook kritische mensen om mij heen verzameld. De meest kritische is mijn vrouw. Maar ik zoek ook juist medewerkers die mij uitdagen en kunnen relativeren. ”

 

Deal met belemmerende factoren & Pak de positieve kansen!

#hoedan? Toen en nu?

 

Een belemmerende factor is dat je te lang kan blijven hangen aan de job vindt Tjeerd. “Probeer te relativeren en zaken soms minder belangrijk voor jezelf maken.”

Als je dat doet durf je meer, volgens Tjeerd. “Dat betekent dat ik me kwetsbaar moet kunnen opstellen en dat ook laten zien aan anderen.”

 

Support en borging:

Welke personen in uw omgeving werken stimulerend in relatie tot jouw doelen?

Tjeerd: “Mijn 1e baas van het Landelijk bureau racismebestrijding was echt een voorbeeld. Met name leerde hij mij ook fouten maken. En daarvan te leren. Dat heeft echt een basis gelegd.”

Nu is mijn vrouw belangrijk. Zij maakt mij een andere burgemeester. Naast dat zij een fijne persoonlijkheid is, kijkt zij ook naar kansen en stimuleert om feedback te vragen aan bijvoorbeeld een collega.”

We ronden het gesprek af met de afspraak nog eens koffie te drinken en samen naar Heerenveen – Ajax te gaan.

 

Dank Tjeerd!

 

Foto’s: Tjeerd van der Zwan

Graphics: Noa Boeijnga

Reageer

#43 Durf-vondst: “Hoe moedig je durf aan? – Courage goes to work – Bill Treasurer”

Stel je voor dat je werkt voor een baas wiens visie zo gewaagd is dat je er helemaal enthousiast van wordt?
Of het werken voor een manager die het maken van fouten waardeert als een natuurlijk en noodzakelijk onderdeel van jouw professionele ontwikkeling.
Ga dan nog een stap verder en stel je voor hoe het hele bedrijf eruit zou kunnen zien als alle managers zouden leiden door moed in hun werknemers te steken.
Het zou een werkplek zijn waar je impliciet kunt vertrouwen op de motieven en bedoelingen van iedereen om je heen. Je zou de onverbloemde waarheid kunnen spreken. Je kunt meer “goede” fouten maken om het bedrijf beter van dienst te zijn.
Bill Treasurer stelt dat die verandering primair alleen van binnenuit mogelijk is. Wat jij ook doet als manager; het werkt alleen bij een intrinsieke motivatie van de medewerker zelf.
Treasurer is naast consultant ook trainer van het US High Diving team. Zij springen van hoge rotsen. De “lead up” is voor de sprong van groot belang. Kijken, telkens een stapje hoger, vertrouwen opbouwen passen 1 op 1 bij mijn durf-methode. Hij stelt de springers de vraag: wat kun je vooraf doen om alsnog wel te kunnen springen?
5 uitgangspunten om te bemoedigen
Er zijn vijf uitgangspunten waarop dit boek is geschreven.
  1. Iedereen heeft het vermogen om moedig te zijn.
  2. Medewerkers presteren beter als ze moedig kunnen zijn op het werk.
  3. Moed is een vaardigheid die je kunt leren.
  4. Activeer moed door handvattten te geven die je voorbereiden op uitdagende situaties.
  5. Het hele personeelsbestand heeft er baat bij als iedereen meer durft.
Activeren van moed
Mensen zullen niet moedig worden alleen maar omdat jij ze dat zegt. Je moet een omgeving creëren die mensen aanmoedigt om uit te breiden en risico’s te nemen.
Durven vraagt gedrag. Gedrag kun je ontwikkelen, bemoedigen, bestendigen en bekrachtigen.
Voordat je durft kun je moed activeren. Treasurer activeert moed naar durven op 3 manieren.
Hij beschrijft dat met een raamwerk van “Buckets”: emmers waar je input uit kunt halen om mensen naar durven te helpen.
De 1e emmer is; “Probeer Moed/Try Courage”. In de praktijk zijn dit de kleine stappen, de eerste pogingen doen, bijvoorbeeld wanneer je iemand nieuwe pionierende taken ziet proberen. Iemand die zich vrijwillig aanmeldt om een ​​moeilijk of riskant project te leiden, toont moed.
De 2e emmer staat voor “Vertrouw op moed/Trust Courage”.
Dit is de moed die nodig is om de controle uit handen te geven en op anderen te vertrouwen. Wanneer managers zeggen dat ze willen dat werknemers bedrijfsveranderingen meer omarmen of richtlijnen enthousiaster opvolgen, is het eigenlijk dat zij willen dat medewerkers meer durven te vertrouwen. Als dat er is, geven mensen elkaar het voordeel van de twijfel, in plaats van de motieven en bedoelingen van degenen om hen heen in twijfel te trekken. Vertrouw op moed gaat niet over het nemen van de leiding, maar over het volgen van de leiding van anderen.
De 3e emmer gaat over “Spreek Moed uit/Tell Courage”
Dit is de moed van het uitspreken en omvat het je uitspreken met oprechtheid en overtuiging, vooral wanneer de geuite meningen indruisen tegen die van de groep. Om hun veiligheid te waarborgen, zijn medewerkers het vaak te veel met elkaar eens en spreken ze zich te weinig uit.
Moed ontwikkelen
De basis om moed te ontwikkelen in een organisatie gebruikt Treasurer een “courage foundation model”. Met dit model kun je moed opbouwen naar echt durven in vier stappen.
  1. Spring eerst.
Waarom zou je in vredesnaam van mensen verwachten dat ze moedig zijn als je zelf slap bent? Voordat je werknemers aanmoedigt om moediger te zijn, moet jij het rolmodel zijn. Als je als eerste springt, kun je uit de eerste hand ervaring opdoen met de uitdagingen die je aan je werknemers vraagt, en het is de beste manier om geloofwaardigheid op te bouwen met jouw directe ondergeschikten.
  1. Creëer veiligheid.
Werknemers spelen op “safe” als het niet veilig is om niet op “safe” te spelen.
  • Om ze dingen te laten durven, moet je daarom vangnetten weven die ze een gevoel van veiligheid geven terwijl ze aan het werk zijn.
  • Geef mensen toestemming om moedig te zijn door een veilige ruimte te bieden om zonder schaamte hun angsten te uiten.
  • Wijs erop dat ze datgene waar ze bang voor zijn vaak al aan het doen zijn.
  • Leg de focus op het van fouten leren- de ‘goede’ fouten – vooral als de lessen die uit die fouten worden getrokken, de doelen van het team bevorderen.
En laat mensen zien dat je ze ondersteunt “no matter what”.
  1. Gebruik angst.
Angst op de werkvloer is onvermijdelijk. Het is jouw taak om angst nuttig te maken door het voor jou aan het werk te zetten, niet door werknemers te bedreigen, maar door hun vermogen om moedig te zijn op te bouwen.
Door werknemers te helpen hun twijfels en angsten als natuurlijke gebeurtenissen te zien, kunnen ze hun energie weer op het werk richten. Ze kunnen angst gebruiken als brandstof om uitdagende en moedige dingen te doen.
  1. Comfort moduleren.
Als het gaat om loopbaanontwikkeling, kan te veel comfort gevaarlijk zijn. Als manager moet je comfortabele werknemers werkuitdagingen bieden waardoor ze zich ongemakkelijk voelen en gemotiveerd blijven. Tegelijkertijd, als ze te ongemakkelijk worden, moet je ze lang genoeg laten wennen om vertrouwen te krijgen met hun nieuwe vaardigheden.
Stop met het aanwakkeren van de angst
Managers wakkeren soms angst aan om hen te motiveren. Het kost gewoon minder tijd, nadenken en techniek om bevelen te blaffen dan om mensen te motiveren op basis van hun interesse, passie en capaciteiten. Dus managers rechtvaardigen hun gedrag met excuses als: “Ik heb het te druk om mensen te vertroetelen” en “Ik word betaald om resultaten te behalen, niet om aardig te zijn tegen mensen.”
Je kunt de energie van angst gebruiken op een manier die mensen in staat stelt moedige dingen te doen.
Wanneer medewerkers teveel met angst worden geconfronteerd, handelen zij veelal niet in hun eigen voordeel. Als je een bij ziet is hysterisch zwaaien niet de beste manier is om niet gestoken te worden. Angst doet medewerkers soms in hun schulp te kruipen om de negatieve stroom van feedback wordt beperkt. Angst verlaagt het moreel, beschadigt relaties, tast het vertrouwen aan en wekt wrok op. Uiteindelijk verlaagt angst het vertrouwen, de normen en de winst.
Medewerkers die door moed worden geleid, zijn meer betrokken, toegewijd, optimistisch, loyaal en omarmen verandering.
De voordelen van aanmoediging
Aanmoediging kost, net zoals managers die angst opwekken, tijd. Maar het aanmoedigen van werknemers is een tijdsinvestering, geen verspilling ervan. Er zijn betere manieren om angst te gebruiken dan werknemers te bedreigen. Werknemers die door moed worden geleid, zijn meer betrokken, toegewijd, optimistisch, loyaal en omarmen verandering.
Moed gaat werken
Als je moed op de werkvloer brengt, gaat het aan de slag voor het team en je bedrijf. Bovendien vindt er een onmiskenbare transformatie plaats bij jouw mensen die ze nooit zullen vergeten.
Geef iedereen een cadeau dat een leven lang meegaat – iets dat ze professioneel en persoonlijk kunnen gebruiken. Geef ze kostbare en praktische moed en laat ze durven!
Reageer

#42 Toen & Nu – interview met Mandy van Keijzerswaard: “Ik ben geen opgever”

We hebben allemaal wel eens “iets” gedurfd in ons leven.
In deze interviews spreek ik met mensen die ik een tijd terug heb ontmoet en nu opnieuw ontmoet. Ik ben benieuwd wat zij in dat tijdspad gedurfd hebben.
De eerste is Mandy van Keijzerswaard, Zij is algemeen directeur Secretary Plus bij USG People.
In 2008 studeerde zij af op de opleiding Human Resource Management bij de Hogeschool Inholland. Mandy had 1 jaar Commerciele economie gestudeerd en stapte over naar onze opleiding. Ik was destijds stafdocent en gaf haar college.
Mandy was destijds een student die goed presteerde qua cijfers maar ook in die tijd een passie had voor paardrijden.
Ik was benieuwd in hoeverre durf een rol speelde in de loopbaan- en levenskeuzes die volgden.
Na de opleiding startte zij, net als vele HRM-studenten in die tijd, als recruiter bij Brunel.
Na 10 werd zij Business Unit Manager en was verantwoordelijk voor de salesteams die zich richten op oplossingen voor capaciteitsvraagstukken bij opdrachtgevers. Zij verlegde haar loopbaanpad naar Altus Staffing als een Business manager in de ICT consultancy.
Sinds september 2020 werkt zij bij USG People. Zij heeft een partner en 2 kinderen.
We voeren het gesprek aan de hand van de 8 attributen die durven kunnen ontwikkelen.
Braintrainer
Het brein werkt volgens een lefsysteem en een durfsysteem. Keuzes worden primair of meer secundair gemaakt, intuïtief of weloverwogen.
Mandy: “Soms begin ik met denken dat ik het niet kan en daarna wil ik bewijzen dat ik het wel kan. Ik ga gewoon ergens voor.  Ik wilde vroeger paardrijden op het hoogste niveau. Het was alles of niets. Op een zeker moment voelde ik dat ik een keuze moest maken.
“Brunel of Ankie van Grunsven?” Ik kies dan in 1 keer alles of niets. Het werd Brunel.”
Momenteel merkt Mandy dat het leven complexer is geworden waardoor keuzes meer afgewogen dienen te worden. Als directeur en als moeder heb je toch meerdere en andere verantwoordelijkheden.
Accepteer angst en ga ermee om;
Hoe keek en kijk je naar je eigen kwetsbaarheid?
Hoe ging en ga je met angst om?
Mandy: “Ik had vroeger prestatiedrang, ik wilde graag ergens de beste zijn. Ik herstel snel bij tegenslag. Ik kan slecht tegen nutteloosheid. Alles moest een succes worden. Ik heb een gezond faalangst ontwikkeld om te kunnen presteren. Inmiddels ben ik wel ouder en wijzer en laat me niet meer opjagen. Ik heb altijd moeten zorgen dat ik goed voor mezelf kan zorgen, en dat lukte.
De context en de competenties;
Binnen welke context durfde je meer of minder? Wat werkte er wel of niet?
Welke competenties heb je ontwikkeld daarbij?
Mandy: “Ik heb bij Brunel de groei meegemaakt. Ik werd daar manager van het team en ging  steeds meer aandurven en aansturen. Heel anders was het bij de Vibe groep: Als expert binnen gehaald op expertise en dat geeft een rustig gevoel. In deze functie heb ik echt de eindverantwoordelijkheid dus daar begint het durven weer opnieuw.
Mijn belangrijkste “durf”- competenties zijn doorzettingsvermogen, initieren en aanpakken.
In de regel volg ik mijn gevoel en ik vraag op gezette tijden en moment bevestiging/check up.”
De waarde-code;
Welke leidraad heb je inmiddels voor jezelf ontwikkeld? Wat is voor jou het juiste midden?
Mandy: “Voorheen deed ik het als het ware als Pippi Langkous, ik sprong gewoon in het diepe. Op basis van kennis en ervaring ben ik meer op een ander level gekomen. Maar een volgende stap zou ik wellicht weer gaan springen. Het “Zelluf doen” waren ook de eerste woorden die ik als kind uitsprak, ik werk graag zelfstandig.”
Het moment van durven: het kantelmoment;
Kantelmomenten zijn gebeurtenissen met een eerste gevoelde moeilijkheid en een tijdselement. Dat kan kort- of langdurig zijn.  Je kunt dit moment als een moed-gebeurtenis zien. Het vraagt een open blik deze momenten aan te gaan . Daarbij wordt op dat moment gebruik gemaakt van een ethische stem. Het luisteren naar deze stem zorgt voor een reflectie op het mogelijk handelen.
Wat was jouw kantelmoment en wat zei jouw ethische stem?
Mandy:”Op de huidige plek is er echt een kantelmoment geweest. Bij de Vibe groep had ik de mensen en de markt mee en zette snel een succesvol team op. Hier, bij USG, werd bij aanvang mijn comfortzone maximaal gestretched: hier word je echt uitgedaagd of je kunt blijven staan.
Mijn stem: “ik ben geen opgever”! en “Het is leuker als het samen is… “
Ik luister naar deze stem en ga dan analyseren en geef mezelf een schop onder de kont en dan gaan!”
Word een risicomanager!
Je risicoperceptie wordt scherper door ervaring op te doen met een bepaald gedrag: Door de ervaring schat je de risicohoogte dan beter in. Hoe weeg jij risico’s af? Toen en nu?
Mandy: “Ik maak soms moeilijk keuzes. Ik ga dan op mijn gevoel af. Ik kijk hoe de ander reageert en probeer dan te peilen. Daarom werk ik graag samen.”
Deal met belemmerende factoren & Pak de positieve kansen!
#hoedan? Toen en nu?
Mandy: “Met name de “growth mindset” (Carol Dweck) past bij mij. En: als ik vroeger geen talent ergens voor had ging ik het niet doen. Bijvoorbeeld bij het leren van tennis:..tennis is mooi maar ik heb geen balgevoel. Dus tennis ik niet.”
Support en borging:
Welke personen in uw omgeving werken stimulerend in relatie tot jouw doelen?
Mandy: “Mijn partner is ook ondernemer en is een gevoelsmens, hij is iemand die zaken anders benoemd en andere perspectieven geeft. Bij Brunel had ik een leidinggevende die mij telkens stimuleerde. En mijn zus is nuchter en realistisch. Haar visie kan stimulerend werken.”
Foto’s: Mandy van Keijzerswaard
Graphics: Noa Boeijnga
2 Comments

#41 ‘Durven is niet eng, je kunt het leren!’

Paul Rinkens en Ellis Haveman wilden het fenomeen durven eens onder de loep te nemen. Zij starten hun ontdekkingstocht bij Bureau Voor Durf en kwamen op bezoek in de Zaanstreek in mijn favoriete trainingsruimte BijBind op het Hembrugterrein.

Samen met Martijn Kagenaar spraken we elkaar intensief over mijn onderbouwde methode. “Hoe werkt dat durven eigenlijk?”

Een uitgebreide weergave van het interview vind je op de site van Happy Fuel.

Happy Fuel is continu op zoek naar wat er onder de oppervlakte bruist, naar ideeën over hoe het anders kan. Beter kan. Zij onderzoeken, ontwerpen en realiseren nieuwe concepten die vooruitgang brengen.

Zij zetten eigen methodieken en verander strategieën in om klanten, medewerkers en stakeholders beter aan te spreken. Zij geloven hierbij in een mensgerichte aanpak gebaseerd op aandacht, vertrouwen, respect, ruimte en verantwoordelijkheid. Dit is tevens hun eigen geluksbrandstof; ‘Happy Fuel’.

Ik ben benieuwd naar de volgende stap in hun ontdekkingstocht. Komt dat nog langs mooi koud water? Hindernissen? Obstakels? Ik geef ze graag een “opkontje” met #durf!

Dank ook aan Noa Boeijenga voor de mooie graphics en Bas Kinsbergen en Judith Pelgrom voor de gastvrijheid @BijBind op Hembrug!

#happyfuel #conceptontwikkeling #vernieuwing #samenexperimenteren #innovatie #durven #bezinning

#trainer #coach #oefenmeester

 

Reageer

#40 Moed houden in tijden van verdeeldheid: een pleidooi voor optimisme.

Optimisme is één van de kansen om te durven.
Elif Shafak schreef “Zo houd je moed in een tijd van verdeeldheid”; een essay met een alledaagse menselijk antwoord op hoe wij ons kunnen gedragen in de huidige tijd.
Het leven bestaat uit verhalen stelt Shafak. Verhalen brengen ons samen, niet vertelde verhalen houden ons van elkaar gescheiden. Verhalen geven (on)waarheden, diepste gedachten, herinneringen, open wonden maar bovenal een stem!
Deze stem wordt veelal digitaal verwoord en daardoor ontstaat een veelal verward beeld over de realiteit. Verwarring is een manier van leven geworden voortgestuwd door digitale ontwikkelingen en social media. We zitten nu op een drempelmoment, een tussentoestand zegt Shafak.
Volgens Fromm is deze drempelfase één van onveiligheid en kwetsbaarheid. Vanuit het zich niets kunnen voelen verkrijgen mensen zekerheid door zich te vereenzelvigen met een natie, of vanuit persoonlijk narcisme zichzelf projecteert op een nationale identiteit.
Men is dan lid van de beste groep van de wereld.
Algoritmes bepalen onze voorkeuren voor informatie en zo ontwikkelen we onze “kennis en wijsheid”. Intussen wordt de maatschappij gepolariseerd en gepolitiseerd. Diversiteit en culturele verschillen staan onder druk waardoor we menselijkheid en wederzijds respect steeds meer verliezen.
” Hoor jij bij ons of bij hen?”
” Ben jij een insider of een outsider?”
Wie durft er niet te kiezen? Gewoon NIET?
Ik hoor regelmatig: “Waar kom je vandaan? Aan je accent te horen Amsterdam? Noord? Kom je daar vandaan?”
Een accent is een weergave in je taal dat onlosmakelijk verbonden is aan het pad dat je hebt afgelegd, de liefde die je hebt gehad, je littekens en meer dan een weergave van je afkomst.
Afkomst geeft betekenis aan je zijn en wat we nu meemaken is ook een betekeniscrisis zegt Shafak.
Ons referentiekader wordt gekanteld.
“Ons woordenboek staat in brand”
Er moeten nieuwe antwoorden komen op de vragen:
  • Wat is democratie?
  • Wat is normaal?
  • Wat is geluk?
  • Wat is egoïsme?
  • Wat is vrijheid?
  • Wie ben ik?
Onze verdere stappen worden bepaald hoe wij onze identiteit definiëren
Vooralsnog ben ik een Amsterdamse Zaankanter uit Noord.
Ik hoor op meerdere plekken thuis. Dat geef ik mee aan mijn kinderen en neem ik mee in mijn handelen.
Shafak’s oma zei ooit: We erven onze omstandigheden en we verbeteren ze voor onze volgende generatie. Met een mengeling van een bewust optimisme en kritisch pessimisme.
Wees niet bang voor complexiteit. Hou het simpel en goed, alles met mate en bewust, met kleine stukjes durf enzo…
2 Comments

#39 Heb je vlinders of ballen in je buik? Boekreview: “Get your Guts – je instinct als kompas”van Drs. Hilde A.J. Bolt

  • Doe jij het in je broek van het lachen?
  • Ben je soms misselijk van angst,
  • Slik je teleurstellingen weg?
  • Buikpuin van de stress?
  • Heb je een nederlaag te verteren?
  • Of heb je vlinders of ballen in je buik?
We voelen aan het gevoel in onze buik gedeeltelijk hoe het gaat. Darmen en hersenen werken vanaf de geboorte nauw samen.
De auteur Hilde A.J. Bolt noemt dit gevoel in onze buik “guts”. Zij beschrijft in dit boek “Get your Guts – je instinct als kompas” haar eigen visie en de weg die zij heeft afgelegd als vrouw, echtgenote en (stief)moeder, psycholoog-psychotherapeut, coach, trainer en traumadeskundige.
In mijn thesis is de “guts” gerelateerd aan lef. Lef komt voort uit hetzelfde “ballen in de buik”-gevoel en is essentieel om te durven.
Durven is lef met voorbedachten rade.

Het onderbuikgevoel komt juist op bij ethische uitdagingen. Er is dan een koppeling tussen intuïtie en de spontaniteit van onze ‘darmimpuls’. De adrenaline gaat omhoog, de hartslag gaat sneller, bloedvaten vernauwen zodat we minder bloed verliezen in een gevecht. Onze bloeddruk gaat omhoog en het denken gaat offline.
Dus moest ik dat boek hebben en lezen. Op zoek naar wat ik herken maar ook nieuwe inzichten. Bolt bracht daarnaast ook “Guts, in tijden van corona en erna” uit. Ook maar gelijk gelezen.
Iemand met Guts is een persoon met lef, met ballen volgens Bolt. Zij voegt aan de bovenstaande beschrijving verder toe dat de signalen uit het buikgebied een instrument zijn, een kompas van waaruit je kunt leven. Dit levert dan de kracht (Guts) op die je nodig hebt om hiernaar te handelen.
Wat neem ik mee uit dit boek?
Een herkenning bij de “Illusions of control”. Waar hebben we echt controle op?
En hoeveel tijd besteed je aan die illusie?
In de vorige review van “Goedemorgen” van Charles Ruiters kwam dit thema ook langs bij de denkkaders.
Je kunt ontkomen aan de illusie door ruimte te creëren en de keuze vrijheid te zien die je altijd hebt.
” Je kunt veelal niet kiezen wat er op je weg komt wel hoe je ermee omgaat.’
Denkkaders en illusies zijn zijn als lucht, ze kunnen ook zo weer weg zijn. Geef je die gedachten aandacht dan zullen ze groeien. Ze leiden ons af waar het werkelijk om gaat!
Door de gedachten worden zaken juist moeilijker. En de vraag is dan: Durf jij eenvoudig, simpel en goed te zijn?
“We leven als mens in een groot toneelstuk.”
Bolt geeft aan dat wij (zeker in de westerse wereld) zo graag willen begrijpen en dat we verleren om te voelen, stappen te nemen, dingen aan te gaan, regie te pakken en verantwoordelijkheid te nemen.
In mijn praktijk komt er in gesprekken altijd een moment dat klanten zichzelf en anderen niet meer kunnen begrijpen. Dan stopt het kunnen begrijpen. Dan is het wat het is. Begrijpen start in je hoofd. En je hoofd kan veel: gebruik je hele hoofd! Wees zowel een wetenschapper als de kunstenaar; het is er allemaal in optima forma! Je kunt dan ook eerlijk zijn naar jezelf. Eerlijkheid naar jezelf is een ingang naar ontwikkeling.
Een mooie metafoor vond ik:
“Verlichting: Zet het licht aan en heb durf om jezelf onder  te zien”
En:
“Verwarm je met je eigen licht en maak het lichter door lichter te leven maak het niet te zwaar”
Bolt propageert meer het vrij-denken. Eens een andere gedachte toelaten kan een begin zijn van iets nieuws. En probeer het gewoon. Dan heb je het in elk geval geprobeerd. Je hebt lef gehad om risico te nemen en op je bek te gaan en waarschijnlijk heb je er dan veel van geleerd.
Wanneer je werkelijk wil veranderen zul je stappen moeten zetten die je nog niet eerder heb gezet op een onbekende weg. Dat kan wennen zijn voor je systeem. Je systeem wordt ontregeld door elke stap die onbekend is.  In elk moment zit een keuze om door te gaan.
En andersom als je vast zit, ligt de feitelijke verantwoordelijkheid van de interne herhaling bij jezelf en niet bij je ouders. Daar kun je dus ook kiezen. Dat vraagt durf. En anderzijds ook mildheid voor jezelf, je onwetendheid, onmacht, weerstand, missers en onhandigheid, stelt Bolte.
“Om echt ja te kunnen zeggen moet je de innerlijke nee helemaal kunnen doorvoelen.”
Dit herken ik bij het koudwaterzwemmen. En ik heb nu juist het kijken toegevoegd in mijn aanpak voor nieuwe koudwaterzwemmers. Kijken helpt bij de geruststelling van het brein. En het trillen is een ontlading van het lichaam. Het zorgt ervoor dat stresshormonen zo snel mogelijk het lichaam verlaten.
Bolt beschrijft naast instinct en het hoofd het hart. Dit had ik in mijn onderzoek niet apart gedefinieerd. Het hart staat voor gevoel. Gevoelens zijn vaak subtieler en genuanceerder van aard dan primaire emoties
Dit leverde mij een mooie oefening op in het omgaan met angst: wat je ook ervaart aan emoties of gevoelens train je zelf JA er tegen te zeggen. Leg je hand op je buik en op je hart en oefen oefen oefen!
Het maakt het niet groter of kleiner maar laat het zijn wat het is.
Context en waarden beïnvloeden het durven. In onze cultuur hebben we geen rituelen om onze natuurlijke agressie een constructieve vorm geven om te ontladen. In de Haka wordt de natuurlijke agressie een bron van kracht. Vorig jaar gebruikte ik de Haka juist ook hiervoor. Een organisatie was bezig met het hervinden van de kracht. De Haka maakte deze los.
Get your Guts is een boek voor mensen die zelf guts willen ontwikkelen, maar ook een boek dat iedere therapeut, coach of hulpverlener gelezen moet hebben.
Wil je het boek ook lezen?
Bestel dan via:
Reageer