Toets "Enter" om naar de inhoud te gaan

Categorie: Coaching

#42 Toen & Nu – interview met Mandy van Keijzerswaard: “Ik ben geen opgever”

We hebben allemaal wel eens “iets” gedurfd in ons leven.
In deze interviews spreek ik met mensen die ik een tijd terug heb ontmoet en nu opnieuw ontmoet. Ik ben benieuwd wat zij in dat tijdspad gedurfd hebben.
De eerste is Mandy van Keijzerswaard, Zij is algemeen directeur Secretary Plus bij USG People.
In 2008 studeerde zij af op de opleiding Human Resource Management bij de Hogeschool Inholland. Mandy had 1 jaar Commerciele economie gestudeerd en stapte over naar onze opleiding. Ik was destijds stafdocent en gaf haar college.
Mandy was destijds een student die goed presteerde qua cijfers maar ook in die tijd een passie had voor paardrijden.
Ik was benieuwd in hoeverre durf een rol speelde in de loopbaan- en levenskeuzes die volgden.
Na de opleiding startte zij, net als vele HRM-studenten in die tijd, als recruiter bij Brunel.
Na 10 werd zij Business Unit Manager en was verantwoordelijk voor de salesteams die zich richten op oplossingen voor capaciteitsvraagstukken bij opdrachtgevers. Zij verlegde haar loopbaanpad naar Altus Staffing als een Business manager in de ICT consultancy.
Sinds september 2020 werkt zij bij USG People. Zij heeft een partner en 2 kinderen.
We voeren het gesprek aan de hand van de 8 attributen die durven kunnen ontwikkelen.
Braintrainer
Het brein werkt volgens een lefsysteem en een durfsysteem. Keuzes worden primair of meer secundair gemaakt, intuïtief of weloverwogen.
Mandy: “Soms begin ik met denken dat ik het niet kan en daarna wil ik bewijzen dat ik het wel kan. Ik ga gewoon ergens voor.  Ik wilde vroeger paardrijden op het hoogste niveau. Het was alles of niets. Op een zeker moment voelde ik dat ik een keuze moest maken.
“Brunel of Ankie van Grunsven?” Ik kies dan in 1 keer alles of niets. Het werd Brunel.”
Momenteel merkt Mandy dat het leven complexer is geworden waardoor keuzes meer afgewogen dienen te worden. Als directeur en als moeder heb je toch meerdere en andere verantwoordelijkheden.
Accepteer angst en ga ermee om;
Hoe keek en kijk je naar je eigen kwetsbaarheid?
Hoe ging en ga je met angst om?
Mandy: “Ik had vroeger prestatiedrang, ik wilde graag ergens de beste zijn. Ik herstel snel bij tegenslag. Ik kan slecht tegen nutteloosheid. Alles moest een succes worden. Ik heb een gezond faalangst ontwikkeld om te kunnen presteren. Inmiddels ben ik wel ouder en wijzer en laat me niet meer opjagen. Ik heb altijd moeten zorgen dat ik goed voor mezelf kan zorgen, en dat lukte.
De context en de competenties;
Binnen welke context durfde je meer of minder? Wat werkte er wel of niet?
Welke competenties heb je ontwikkeld daarbij?
Mandy: “Ik heb bij Brunel de groei meegemaakt. Ik werd daar manager van het team en ging  steeds meer aandurven en aansturen. Heel anders was het bij de Vibe groep: Als expert binnen gehaald op expertise en dat geeft een rustig gevoel. In deze functie heb ik echt de eindverantwoordelijkheid dus daar begint het durven weer opnieuw.
Mijn belangrijkste “durf”- competenties zijn doorzettingsvermogen, initieren en aanpakken.
In de regel volg ik mijn gevoel en ik vraag op gezette tijden en moment bevestiging/check up.”
De waarde-code;
Welke leidraad heb je inmiddels voor jezelf ontwikkeld? Wat is voor jou het juiste midden?
Mandy: “Voorheen deed ik het als het ware als Pippi Langkous, ik sprong gewoon in het diepe. Op basis van kennis en ervaring ben ik meer op een ander level gekomen. Maar een volgende stap zou ik wellicht weer gaan springen. Het “Zelluf doen” waren ook de eerste woorden die ik als kind uitsprak, ik werk graag zelfstandig.”
Het moment van durven: het kantelmoment;
Kantelmomenten zijn gebeurtenissen met een eerste gevoelde moeilijkheid en een tijdselement. Dat kan kort- of langdurig zijn.  Je kunt dit moment als een moed-gebeurtenis zien. Het vraagt een open blik deze momenten aan te gaan . Daarbij wordt op dat moment gebruik gemaakt van een ethische stem. Het luisteren naar deze stem zorgt voor een reflectie op het mogelijk handelen.
Wat was jouw kantelmoment en wat zei jouw ethische stem?
Mandy:”Op de huidige plek is er echt een kantelmoment geweest. Bij de Vibe groep had ik de mensen en de markt mee en zette snel een succesvol team op. Hier, bij USG, werd bij aanvang mijn comfortzone maximaal gestretched: hier word je echt uitgedaagd of je kunt blijven staan.
Mijn stem: “ik ben geen opgever”! en “Het is leuker als het samen is… “
Ik luister naar deze stem en ga dan analyseren en geef mezelf een schop onder de kont en dan gaan!”
Word een risicomanager!
Je risicoperceptie wordt scherper door ervaring op te doen met een bepaald gedrag: Door de ervaring schat je de risicohoogte dan beter in. Hoe weeg jij risico’s af? Toen en nu?
Mandy: “Ik maak soms moeilijk keuzes. Ik ga dan op mijn gevoel af. Ik kijk hoe de ander reageert en probeer dan te peilen. Daarom werk ik graag samen.”
Deal met belemmerende factoren & Pak de positieve kansen!
#hoedan? Toen en nu?
Mandy: “Met name de “growth mindset” (Carol Dweck) past bij mij. En: als ik vroeger geen talent ergens voor had ging ik het niet doen. Bijvoorbeeld bij het leren van tennis:..tennis is mooi maar ik heb geen balgevoel. Dus tennis ik niet.”
Support en borging:
Welke personen in uw omgeving werken stimulerend in relatie tot jouw doelen?
Mandy: “Mijn partner is ook ondernemer en is een gevoelsmens, hij is iemand die zaken anders benoemd en andere perspectieven geeft. Bij Brunel had ik een leidinggevende die mij telkens stimuleerde. En mijn zus is nuchter en realistisch. Haar visie kan stimulerend werken.”
Foto’s: Mandy van Keijzerswaard
Graphics: Noa Boeijnga
2 Comments

#40 Moed houden in tijden van verdeeldheid: een pleidooi voor optimisme.

Optimisme is één van de kansen om te durven.
Elif Shafak schreef “Zo houd je moed in een tijd van verdeeldheid”; een essay met een alledaagse menselijk antwoord op hoe wij ons kunnen gedragen in de huidige tijd.
Het leven bestaat uit verhalen stelt Shafak. Verhalen brengen ons samen, niet vertelde verhalen houden ons van elkaar gescheiden. Verhalen geven (on)waarheden, diepste gedachten, herinneringen, open wonden maar bovenal een stem!
Deze stem wordt veelal digitaal verwoord en daardoor ontstaat een veelal verward beeld over de realiteit. Verwarring is een manier van leven geworden voortgestuwd door digitale ontwikkelingen en social media. We zitten nu op een drempelmoment, een tussentoestand zegt Shafak.
Volgens Fromm is deze drempelfase één van onveiligheid en kwetsbaarheid. Vanuit het zich niets kunnen voelen verkrijgen mensen zekerheid door zich te vereenzelvigen met een natie, of vanuit persoonlijk narcisme zichzelf projecteert op een nationale identiteit.
Men is dan lid van de beste groep van de wereld.
Algoritmes bepalen onze voorkeuren voor informatie en zo ontwikkelen we onze “kennis en wijsheid”. Intussen wordt de maatschappij gepolariseerd en gepolitiseerd. Diversiteit en culturele verschillen staan onder druk waardoor we menselijkheid en wederzijds respect steeds meer verliezen.
” Hoor jij bij ons of bij hen?”
” Ben jij een insider of een outsider?”
Wie durft er niet te kiezen? Gewoon NIET?
Ik hoor regelmatig: “Waar kom je vandaan? Aan je accent te horen Amsterdam? Noord? Kom je daar vandaan?”
Een accent is een weergave in je taal dat onlosmakelijk verbonden is aan het pad dat je hebt afgelegd, de liefde die je hebt gehad, je littekens en meer dan een weergave van je afkomst.
Afkomst geeft betekenis aan je zijn en wat we nu meemaken is ook een betekeniscrisis zegt Shafak.
Ons referentiekader wordt gekanteld.
“Ons woordenboek staat in brand”
Er moeten nieuwe antwoorden komen op de vragen:
  • Wat is democratie?
  • Wat is normaal?
  • Wat is geluk?
  • Wat is egoïsme?
  • Wat is vrijheid?
  • Wie ben ik?
Onze verdere stappen worden bepaald hoe wij onze identiteit definiëren
Vooralsnog ben ik een Amsterdamse Zaankanter uit Noord.
Ik hoor op meerdere plekken thuis. Dat geef ik mee aan mijn kinderen en neem ik mee in mijn handelen.
Shafak’s oma zei ooit: We erven onze omstandigheden en we verbeteren ze voor onze volgende generatie. Met een mengeling van een bewust optimisme en kritisch pessimisme.
Wees niet bang voor complexiteit. Hou het simpel en goed, alles met mate en bewust, met kleine stukjes durf enzo…
2 Comments

#39 Heb je vlinders of ballen in je buik? Boekreview: “Get your Guts – je instinct als kompas”van Drs. Hilde A.J. Bolt

  • Doe jij het in je broek van het lachen?
  • Ben je soms misselijk van angst,
  • Slik je teleurstellingen weg?
  • Buikpuin van de stress?
  • Heb je een nederlaag te verteren?
  • Of heb je vlinders of ballen in je buik?
We voelen aan het gevoel in onze buik gedeeltelijk hoe het gaat. Darmen en hersenen werken vanaf de geboorte nauw samen.
De auteur Hilde A.J. Bolt noemt dit gevoel in onze buik “guts”. Zij beschrijft in dit boek “Get your Guts – je instinct als kompas” haar eigen visie en de weg die zij heeft afgelegd als vrouw, echtgenote en (stief)moeder, psycholoog-psychotherapeut, coach, trainer en traumadeskundige.
In mijn thesis is de “guts” gerelateerd aan lef. Lef komt voort uit hetzelfde “ballen in de buik”-gevoel en is essentieel om te durven.
Durven is lef met voorbedachten rade.

Het onderbuikgevoel komt juist op bij ethische uitdagingen. Er is dan een koppeling tussen intuïtie en de spontaniteit van onze ‘darmimpuls’. De adrenaline gaat omhoog, de hartslag gaat sneller, bloedvaten vernauwen zodat we minder bloed verliezen in een gevecht. Onze bloeddruk gaat omhoog en het denken gaat offline.
Dus moest ik dat boek hebben en lezen. Op zoek naar wat ik herken maar ook nieuwe inzichten. Bolt bracht daarnaast ook “Guts, in tijden van corona en erna” uit. Ook maar gelijk gelezen.
Iemand met Guts is een persoon met lef, met ballen volgens Bolt. Zij voegt aan de bovenstaande beschrijving verder toe dat de signalen uit het buikgebied een instrument zijn, een kompas van waaruit je kunt leven. Dit levert dan de kracht (Guts) op die je nodig hebt om hiernaar te handelen.
Wat neem ik mee uit dit boek?
Een herkenning bij de “Illusions of control”. Waar hebben we echt controle op?
En hoeveel tijd besteed je aan die illusie?
In de vorige review van “Goedemorgen” van Charles Ruiters kwam dit thema ook langs bij de denkkaders.
Je kunt ontkomen aan de illusie door ruimte te creëren en de keuze vrijheid te zien die je altijd hebt.
” Je kunt veelal niet kiezen wat er op je weg komt wel hoe je ermee omgaat.’
Denkkaders en illusies zijn zijn als lucht, ze kunnen ook zo weer weg zijn. Geef je die gedachten aandacht dan zullen ze groeien. Ze leiden ons af waar het werkelijk om gaat!
Door de gedachten worden zaken juist moeilijker. En de vraag is dan: Durf jij eenvoudig, simpel en goed te zijn?
“We leven als mens in een groot toneelstuk.”
Bolt geeft aan dat wij (zeker in de westerse wereld) zo graag willen begrijpen en dat we verleren om te voelen, stappen te nemen, dingen aan te gaan, regie te pakken en verantwoordelijkheid te nemen.
In mijn praktijk komt er in gesprekken altijd een moment dat klanten zichzelf en anderen niet meer kunnen begrijpen. Dan stopt het kunnen begrijpen. Dan is het wat het is. Begrijpen start in je hoofd. En je hoofd kan veel: gebruik je hele hoofd! Wees zowel een wetenschapper als de kunstenaar; het is er allemaal in optima forma! Je kunt dan ook eerlijk zijn naar jezelf. Eerlijkheid naar jezelf is een ingang naar ontwikkeling.
Een mooie metafoor vond ik:
“Verlichting: Zet het licht aan en heb durf om jezelf onder  te zien”
En:
“Verwarm je met je eigen licht en maak het lichter door lichter te leven maak het niet te zwaar”
Bolt propageert meer het vrij-denken. Eens een andere gedachte toelaten kan een begin zijn van iets nieuws. En probeer het gewoon. Dan heb je het in elk geval geprobeerd. Je hebt lef gehad om risico te nemen en op je bek te gaan en waarschijnlijk heb je er dan veel van geleerd.
Wanneer je werkelijk wil veranderen zul je stappen moeten zetten die je nog niet eerder heb gezet op een onbekende weg. Dat kan wennen zijn voor je systeem. Je systeem wordt ontregeld door elke stap die onbekend is.  In elk moment zit een keuze om door te gaan.
En andersom als je vast zit, ligt de feitelijke verantwoordelijkheid van de interne herhaling bij jezelf en niet bij je ouders. Daar kun je dus ook kiezen. Dat vraagt durf. En anderzijds ook mildheid voor jezelf, je onwetendheid, onmacht, weerstand, missers en onhandigheid, stelt Bolte.
“Om echt ja te kunnen zeggen moet je de innerlijke nee helemaal kunnen doorvoelen.”
Dit herken ik bij het koudwaterzwemmen. En ik heb nu juist het kijken toegevoegd in mijn aanpak voor nieuwe koudwaterzwemmers. Kijken helpt bij de geruststelling van het brein. En het trillen is een ontlading van het lichaam. Het zorgt ervoor dat stresshormonen zo snel mogelijk het lichaam verlaten.
Bolt beschrijft naast instinct en het hoofd het hart. Dit had ik in mijn onderzoek niet apart gedefinieerd. Het hart staat voor gevoel. Gevoelens zijn vaak subtieler en genuanceerder van aard dan primaire emoties
Dit leverde mij een mooie oefening op in het omgaan met angst: wat je ook ervaart aan emoties of gevoelens train je zelf JA er tegen te zeggen. Leg je hand op je buik en op je hart en oefen oefen oefen!
Het maakt het niet groter of kleiner maar laat het zijn wat het is.
Context en waarden beïnvloeden het durven. In onze cultuur hebben we geen rituelen om onze natuurlijke agressie een constructieve vorm geven om te ontladen. In de Haka wordt de natuurlijke agressie een bron van kracht. Vorig jaar gebruikte ik de Haka juist ook hiervoor. Een organisatie was bezig met het hervinden van de kracht. De Haka maakte deze los.
Get your Guts is een boek voor mensen die zelf guts willen ontwikkelen, maar ook een boek dat iedere therapeut, coach of hulpverlener gelezen moet hebben.
Wil je het boek ook lezen?
Bestel dan via:
Reageer

#31 Zomerkriebels Coaching @ the Beach

De zomer komt eraan en dat betekent dat de tijd van de blote benen en armen weer aanbreekt. Lekker naar het strand!
 
Voor Bureau Voor Durf is een bezoek aan ons favoriete strand @wijkiki bij Wijk Aan Zee
een andere uitdaging. Iedere zondagochtend nemen we een lekkere duik bij de pier
Immers het water is niet zo koud meer! 
 
En met jou gaan we aan de slag met Coaching at the beach:
Fysiek en mentaal in beweging zijn! Een sessie van 3 uur waarin we met wandelcoaching, zwemmen, dwalen door de duinen en een rustpunt bij Aloha op zoek gaan naar fysieke triggers met een mentaal effect!
 
Wil je zelf al wat “zomerkriebels” oefenen? Hierbij 5 tips:
 
  1. Smeer jezelf met zonnebrandcreme  terwijl je op één been staat. 
  2. Verdwaal opzettelijk op het strand wanneer je na je duik in zee naar je handdoek teruggaat. 
  3. Bekijk een tv-programma in een andere taal. Kies de taal van je favoriete vakantieland.
  4. Haatte je het eten van vis als een kind? Probeer het opnieuw. In IJmuiden kun je heerlijke visvaria halen!
  5.  Probeer eens te slacklinen! Bij Aloha is er een waarop je kunt oefenen! (zie ook foto)

See you @wijkiki!

Reageer

#22 KIKS VOOR NIKS!

KICKS VOOR NIKS!

Ik noem het zelf Kiks voor Niks. We zijn gewend om op een bepaalde manier (gewoonte!) naar de wereld om ons heen kijken en vergeten daarbij ook soms om van de kleine dingen te genieten. Bureau Voor Durf daagt je uit met Kiks Voor Niks.

Het verschijnsel Kiks voor Niks is bedacht door van Kooten & de Bie. In de bescheurkalender uit 1982 zijn de 10 originele Kiks voor Niks opgenomen. Kiks voor Niks zijn alledaagse dingen zoals het geluid van knikkers in een zakje. Of het laten knetteren van bubbeltjesplastic. Of het kraken van verse sneeuw als je er over loopt. Heerlijk geluid.

En een ieder kan zijn eigen Kiks voor Niks zien. Voor mij zijn het creatieve stickers met mooie afbeeldingen of teksten. Of mooie Graffitti. Maar ook bijvoorbeeld zonsopgang of bepaalde natuurverschijnselen.

Het is wel een kwestie van dat je er oog voor hebt. Zoals Cruijff ooit zei: “Je gaat het pas zien als je het doorhebt”

Mijn oogst van de afgelopen jaren vind je op mijn Pinterest-pagina en voor een dagelijkse update op Facebook.

Verder delen steeds meer mensen de kiks voor niks: dat maakt het nog leuker want zij zien dingen die ik nog niet zag.

En eh…wat zijn uw Kiks voor Niks..?

Deel ze via Facebook of mail ze naar rob@rob-smits.nl

Reageer

#14 Proberen is geen doen: durven op de Dream School

“Proberen is geen doen”

zegt Lucia Rijke, coach bij het TV-programma Dream School (https://www.ntr.nl/DREAM-SCHOOL).
Op deze school proberen bekende Nederlanders schoolverlaters opnieuw te inspireren om zichzelf te ontwikkelen. De jongeren die centraal staan zijn tussen de 16 en 23 jaar en stuk voor stuk vastgelopen in het reguliere schoolsysteem. Midden in de bosrijke omgeving van Hilversum ligt een klooster dat voor drie weken is omgetoverd tot de Dream School van kickbokser Lucia Rijker en rector Eric van ‘t Zelfde.

Lucia laat een deelnemer proberen een pakje tissues op te pakken. De oefening had te maken met de commitment die een gedragsverandering nodig had.
Oefenen in durven is geen proberen. Oefenen is om een doel te bereiken. Dat doel kan divers zijn. Hiervoor moet je stappen maken, met coaching of training, klein of groot.

“Ben je bereid 100 % op je bek te gaan?”

vraagt Lucia.
Als je dat durft, durf je te falen. En daarmee succesvol te worden door te leren van je fouten. Commitment is bereidheid om gevaren, enge dingen, risico’s aan te gaan en daar je voor in te zetten en te volharden. Ook als je op je bek gaat.

“Wat verberg je?”

vraagt Lucia een deelnemer.
Openheid is durven eerlijk te zijn en niets meer te verbergen. Soms verbergen we onbewust zaken die ons toch wel in de weg zitten, Dieper durven te gaan, vragen aan jezelf stellen zoals bijvoorbeeld: waarom doe ik dit eigenlijk.

“Waar loop je nu voor weg?” was ook zo’n belangrijke vraag die daar op volgt. Als je weet wat je dwars zit, kun je ook zien welk effect dit heeft in je huidige handelen. Of het het niet handelen.

Dat brengt me op het volgende statement van de rector van de school: “In 010 zeggen: we doen dus het wordt”

Als Amsterdamse Zaankanter (020/075) zeg ik:
“In 020/075 zeggen we: we durven, we doen en het wordt nog veel meer!”

Reageer

#12 1 jaar ondernemen met lef, leven en beleving!

Inmiddels al een jaar weg bij ProActief UvA en werkend als zelfstandig ondernemer in durven. Het lijkt enorm ver weg en lang geleden. Geen fietstochtjes naar het werk meer, niet meer door Amsterdam fietsen. Het missen van de lekkere koffie en de goede gesprekken met collega’s. Weinig grappen uit kunnen halen en redelijk vaste werktijden. Uitzicht op de Sarphatistraat en Roeters verdwenen. Eerlijk gezegd is dat hetgeen waar ik echt afscheid heb van moeten nemen.
Daar is ook veel voor teruggekomen. Ik rijd meer in de auto door de hele regio. Van Den Helder tot aan Delft. Werktijden zijn wisselender. Ik kan meer zwemmen en lopen met Tek. Maar werk ook vaak  later en op verschillende locaties. Ik ontwikkel nieuwe producten: Guts, durf te ondernemen, SummerSchool en Winterschool Sociaal Ondernemen, Durven wordt steeds meer onderbouwd door mijn Masterstudie Human Development en de Master NLP.
Klanten blijven komen. Ik word door Inholland ingehuurd als free lancer. Na business studies en Facility management nu ook toerisme en nieuwe vakken zoals Projectmanagement, Marketing en Duurzaam Ondernemen.
LoopbaanLef zet ik in voor individuele trajecten bij onder andere gemeentes en particulieren.
Communication Challenge bij o.a. handhavers, managers en in teams.
Comfort Challenge meer in individuele trajecten voor medewerkers in loondienst maar ook bij verandertrajecten in teams. Bij organisaties zoals een landgoed, cateringbedrijven, teams bij gemeenten, Kinderopvang, onderwijs en zorg.
De agressie trainingen lopen ook goed. Re-integratie bedrijven, handhavers, welzijnsinstellingen maken gebruik van de AAA (Adequate Agressie Aanpak).
En ook steeds meer intervisie en groepscoaching.
Kortom de omzet is ver boven verwachting.
In mijn vrije tijd zwem ik elke zondag in de zee en ben actief bestuurslid bij ZCFC. Ik zet daar nu een begeleidingsteam op voor het G team. Verder ben ik moderator en organisator van Platform aan de Zaan bijeenkomsten.
Kortom een roerig jaar maar wel met volop lef, leven en beleving!

Dank aan allen die ik meer heb leren durven, alle opdrachtgevers die mij het vertrouwen hebben gegeven en alle samenwerking- en netwerkpartners.

Op naar 2018!

Reageer

#10 4 tips om het talent durf te ontwikkelen.

 

De definitie van een ‘sterk punt’: het vermogen om in een bepaalde activiteit consequent bijna perfecte prestaties te leveren.

Een combinatie van talenten, kennis en vaardigheden, kan tot een ‘sterk punt’ leiden. Pas als je ergens mee in aanraking komt, blijkt dat je de bijbehorende vaardigheden heel snel onder de knie hebt en daar ook snel een eigen manier in weet te vinden.

Maar hoe ontwikkel je talent in durven?

Elk zich herhalend patroon van denken, voelen en zich gedragen is een talent, indien dat patroon op productieve wijze kan worden ingezet.

Talentontwikkeling in durven is dus herhaling van het patroon. 1 keer iets gedurfd levert nog geen talent op.

4 tips:

 

  1. Zorg dat je er telkens iets beter in wordt. Kleine stapjes werken ook goed in de ontwikkeling van een patroon.
  2. Bouw een ondersteuningssysteem op. Als je het idee hebt dat iets eenmalig is geweest zorg dat je in bv je agenda telkens de durf-uitdaging inplant.
  3. Gebruik een van je sterkste punten voor het compenseren van een zwak punt. Naast de ontwikkeling van durf kun je andere talenten die aan durf ten grondslag leggen meer prikkelen. Bijvoorbeeld talenten als actiegerichtheid of innovatief zijn.
  4. Zoek een buddy. Iemand die wel goed is in jouw zwakke punt en vraag hem om je de voor hem natuurlijke aanpak, aan te leren.

 

Reageer

#9 Wat zou jij doen als er opeens iemand met een steelpan dreigt?

Jaren geleden kwam ik thuis met een brommer. Gekregen van een vriend. Mijn pa vroeg hoe ik aan de brommer kwam en ik vertelde hem de waarheid.De brommer moest weg. Ik baalde!

Mijn pa was sterk in goed en kwaad en hield mij destijds op de rit. Maar boos was ik wel.

Maar goed; met mijn krantenwijk kerstkaarten opbrengst kon ik een jaar later zelfs een motor kopen. Haalde mijn rijbewijs bij een pakje boter (amsterdams gezegde) en kon rijden!

Ik reed redelijk onbezonnen maar ook veel. Na 4 jaar was de Honda CM 400 TD op en wilde ik een pittiger model. Het werd een XT 500.

Ik verkocht mijn Honda via de ViaVIa (voorloper marktplaats). De nieuwe eigenaar was blij. Ik verzekerde hem dat hij heerlijk reed en er was alleen wat kras en blikschade. Een week later werd ik gebeld.De koper was niet meer zo blij. De motor was vastgelopen. Met deze vastloper had hij veel meer kosten en hij wilde korting. Hij zou wel even langskomen.

Ik belde buurman Martin, een uit de kluiten gewassen havenarbeider, om mij even terzijde te staan. Ik ben niet groot en kon wel hard rennen (destijds). Ik was door de brulpartij door de telefoon en het postuur van de koper bang.

Op moment van aanbellen keek ik in de ogen van een kwade grote vent. Op dat moment vloog mijn adrenaline omhoog. Ik begon te stressen maar gooide direct het roer om. Ik bood hem op een rustige vriendelijke wijze 50 gulden korting. De koper was verbouwereerd en had een discussie verwacht. Hij accepteerde direct mijn aanbod.Het hielp dat Martin in de huiskamer zat maar wat verder werkte was het verplaatsen in de ander.

De teleurstelling erkennen. En de ander tegemoet komen.

Deze week gaf ik een Agressietraining aan Sociaal werkers van MET HHW. Deze professionals kwamen met bijzondere casuïstiek. Wat zou jij doen als er bijvoorbeeld opeens iemand met een steelpan dreigt? Vanuit het niets? Terugvechten kan een intuïtieve reactie zijn. De collega van de sociaal werker vluchtte en stond direct buiten en zij stond alleen.

Het vangen van “ja”-tjes en in het gesprek was naast inleven in de ander de oplossing. Hierdoor werd escalatie voorkomen. En dat vinden we toch een wenselijke situatie.

Wil je meer weten over mogelijke oorzaken van agressief gedrag en hoe je de kans vergroot om dit gedrag in goede banen te leiden: www.rob-smits.nl. De AAA: Adequate Agressie Aanpak.

Reageer

#6 “Ik geef snel en veel. Soms ongevraagd.”

“Ik geef snel en veel. Soms ongevraagd.”

Dit was de openingszin van een cliënt op de vraag: “Typeer je zelf eens in je werk”. Hij kwam om een oplossing te vinden voor zijn terugkerende moeheid. In een energiebalans maak je zelf de keuze. Eerst zorgen dat je genoeg energie hebt om te geven; dan bepalen of je geven kan. Het is belangrijk om te blijven opladen op welke manier dan ook, ook van kleine dingen. Een motor heeft energie nodig dan pas kun je ermee sturen. En “ minder is meer.” Je kunt je energie maar 1 keer verbranden, des te meer je doet, des te meer energie je verbruikt en niet altijd krijg je voldoende energie terug. Meer dingen te doen, kost meer tijd, meer regelen, meer energie….minder geeft meer focus en energie richting op datgeen echt belangrijk is. Uiteindelijk lukte het hem zijn keuzes te maken.

Rike: What have we learned since we started? Except to find in others who we are? Except the common thing of nature?

Mijn cliënt bleek een natuurmens. De natuur is de basis van energie. Natuurlijk kreeg hij ook energie van anderen. Dat lukt alleen als het wederzijds is. Dat is in de natuur niet zo. Je kunt gewoon halen, je hoeft niets te geven. Zijn keuze werd dus makkelijker. Zonder voorwaarden energie krijgen. Hij ging voortaan op de fiets naar het werk en kon onderweg genieten van de elementen. Ook in de pauzes wandelen in het park. Hij kreeg de opdracht om foto’s te maken van zaken waar hij van genoot op zijn tochtjes. Dit resulteerde in een mooie fotocollage van wolkenluchten, het IJ, en de bomen in het Oosterpark. De collage heeft hij geprint en op zijn kantoor gehangen als een reminder.

We hebben het traject afgesloten met de volgende door hem geformuleerde focuspunten (Stephen Covey heeft hem hier goed bij geholpen):

Fysieke vernieuwing geeft energie:

= slaap genoeg (7 uur)

= een doel met fietsen stellen

= elke dag fruit en water

= elke dag een wandeling doen

= zie, hoor en geniet van de natuur

Reageer