Toets "Enter" om naar de inhoud te gaan

Tag: Angst

#69 Durven en keuzes maken: ZOEK HET ZELF UIT!

Stel jij wel eens de zeilen bij?
Oei…. dan merk je wel even een disbalans toch?
De vraag is dan: durf ik de zeilen bij te stellen?
We neigen om onze status quo zoveel mogelijk te beheersen, Dit noemen we in de psychologie locus of control. Ga je uit van je eigen regie of  ga je ervan uit dat alles je overkomt of je wordt aangedaan.
Kortom durf je de regie te nemen?
Ga je iets doen of geef je het uit handen? En heb je dan wel eens spijt?
Iets niet doen vraagt ook wel durf. Als het een bewuste stap is geweest met een reflectie op risico’s  en de kansen. Bij durven kiezen we bewust.
Dit geeft je een zekere rust. Je overweegt bewust en kunt er of vrede mee hebben als iets niet lukt ofwel blijblijblij als iets wel lukt!
Je kent het schilderij van Magritte wel: ceci n’est pas une pipe. Als je het bekijkt wat zie je dan? Geen pijp…een schilderij van een pijp!
Je kunt je dus overtuigen van allerlei zaken.Dit kun je je leven lang doen. Overtuigingen komen voort uit waarden. En deze sturen je competenties en gedrag.
Kun jij je motieven onder ogen zien? Ben je bereid om niet een gewenst maar een echt beeld te laten zien?
Maak je keuze op basis van voor jou essentiele waarden!
Het gaat om jouw integriteit vanuit je waarden: kun je ze trouw blijven?
Of eventueel bereid zijn tot compromissen maar niet tot het verkopen van je ziel.
Het gaat over pal staan voor waarden, in staat zijn hun hiërarchie te bepalen en te kunnen handelen naar de realiteit.
Ik wens je een prettige zeiltocht met golven, wind en land in zicht!
En zoek zelf je eigen koers uit.
Reageer

#68 Het hoe en wat om uit je comfortzone te komen: oorzaken en praktische tips.

Wij zijn allen comfort-creaturen! Ja, ik ook!
Wanneer mensen het hebben over de comfortzone gaat het voor de meeste mensen niet over comfort maar over het vermijden van angst of de angst om te falen.
We zijn als mens een een comfort-creatuur. We doen er alles aan om disruptie en verrassing te voorkomen.
De wet van Yerkes-Dodson is een empirisch vastgestelde wet die aantoont dat er een relatie is tussen het stressniveau en de prestatie. De term stressniveau was hier synoniem met arousalniveau (of niveau van fysiologische opwinding). De vraag is hoe we er mee omgaan.
Hoe zit het met de comfortzone en de learningzone dan?
De uitdaging ligt in het opzoeken van de zogenaamde learningzone. Deze geeft stress maar ook een kick!
Bij de kick van de learning zone is er ook de rust van de comfortzone nodig. Ons brein reageert positief op comfort en geeft de “happy” chemicaliën dopamine en serotonine af.
Vraag jij jezelf af waarom mensen gevaarlijke dingen juist wel doen?
Sommige mensen zijn gek op “thrills” en riskante situaties; deels door de stoffen in het brein en deels door het het vergroten van de zelfwaarde alsmede het gevoel dat men iets bereikt heeft. Horrormovies en rollercoasters zijn hier een voorbeeld van.
En waarom helpt nieuwsgierig zijn bij durven?
Het brein houdt ook van “nieuwigheden” hierbij komt ook weer dopamine vrij, als een beloning-factor. Het zoeken naar iets nieuws geeft al vaak voldoende kicks/dopamine dan het behalen van het resultaat. Nieuwsgierigheid is dus een potentieel instrument om uit de comfortzone te komen.
Jeff Bezos, starter en CEO bij Amazon.com had eens een lastige keuze in zijn leven en stelde zichzelf 3 vragen:
  1. Bedenk nu eens dat je 80 bent
  2. Bedenk dat je dan terugkijkt op je leven, wetende dat je zo weinig mogelijk spijt zou willen hebben over je keuzes
  3. En vraag jezelf af: “Zou ik over zoveel jaar spijt hebben van deze keuze of juist van het feit dat ik niet gekozen heb?
Een helder perspectief wordt medegevormd door juist vooruit te projecteren en beelden te vormen. En daarbij de inschatting dat je mogelijk spijt kunt hebben van iets. Dit kan de korte termijn emotie bij de keuze weghalen.
Het spotlight effect kan je in de weg zitten?
We denken dat we de focus hebben van andermans aandacht. We denken dat wij de hoofdrolspeler zijn in onze eigene levende wil, en dat de aandacht juist daarom op ons komt. De waarheid is dat niemand echt Zoveel om jouw gedrag geeft. Mensen herinneren zich 99% van het geen je aan stommiteiten hebt gedaan niet meer. Niemand praat ALTIJD over jou en buiten je directe cirkel denkt er niemand regelmatig aan jou. Het is een illusie. Draai het om: Als jij nu eens niet zoveel om de anderen geeft en wat zij over jou zouden kunnen denken want zij denken ECHT niet zoveel aan jou. Dat is juist GOED! Het geeft je de ruimte om te doen wat je wil.
Interne Demonen
Zij zeggen Je kunt het niet!!! Volgens Freud komt de realiteit komt binnen bij het ego en zorgt dat het ego zich moet verhouden tussen het Id en het Superego. Hierbij ontwikkelt het ego verdedigingsmechanismen gevoed uit angst en schuld.
Essentieel is dan het scheiden van feitelijkheid en het mechanisme.
Rationalisatie, ontkenning, intellectualisme kunnen dan een mechanisme zijn.
Er zijn ook onbewuste overtuigingen veelal opgedaan in onze jeugd welke onze zelfwaarde bv kunnen beïnvloeden en nu af en toe opflitsen.” Ik kan het niet’
Het is nu het moment niet?
Het is NOOIT een goed moment iets anders te doen. niet in actie komen geeft voeding aan angst. Je moet dus in beweging komen. Perfectionisme is een vorm van zelf mishandeling. Uitstelgedrag is een symptoom van perfectionisme, en het wordt verpakt in hetgeen anderen van ons verwachten.
Sommige mensen lijden aan “Planning Paralysis”: eindeloos analyseren en plannen zonder in actie te komen.
Wat helpt? Gebruik de 40-70  regel: hoeveel info heb je nodig om een besluit nemen? Uit onderzoek blijkt minimaal 40% – max 70% heb je van de beschikbare info om een besluit te nemen.
Welke strategien werken nog meer?
Stoicisme: Vrijwillig ongemak oefenen om je gemoedsrust te testen het leert je om te gaan met onzekerheden;
Uitdagingen in het dagelijks leven aangaan, bijvoorbeeld:
  1. TV voor een maand opgeven
  2. Weekbudget 25% downsizen
  3. Voor een periode geen Social Media bekijken
  4. Doe een wandeling bij slecht weer
  5. Als je ergens mee wil stoppen ga dan nog even 1 streepje verder door
  6. Oefen een gewoonte Nee te zeggen op een bepaald iets
  7. Doe normale activiteiten met telkens een kleine aanpassing
  8. Doe zomaar dingen
  9. Maak een lijst wat je niet kunt: zet daarna achter elk punt : maar wat ik wel kan is…
Stappen om uit de comfortzone te komen:
  1. Stop met rampscenario’s: ze komen nooit specifiek uit!
  2. Wees specifiek in wat je wil doen en begin klein.
  3. Is het eerder een keer niet gelukt? Haal geen oude koeien uit de sloot (het verleden is het verleden)
  4. Check the records (wat heeft een ander al succesvol gedaan?)
  5. Toets en minimaliseer risico’s:
    1. Waarom is iets risicovol?
    2. Wat doet het je (3x doorvragen)
    3. Wat zijn de feiten?
    4. Wat zijn de echte kosten en baten)
    5. Wat gebeurt er als je niets doet?
    6. Stel vragen of laat ze stellen (vragen zijn duwtjes uit de comfortzone)
  6. Laat je controlebehoefte los! Je prefrontale cortex is afhankelijk van een gevoel van controle. We denken dat controle hetzelfde oplevert als veiligheid Nieuwe ervaringen geven altijd een gevoel dat er geen controle is, je kunt vooraf geen voorwaarden geven voor een onbekende ervaring. Des te meer we naar controle hunkeren des te meer we ook het gevoel van angst voeden en des te minder ervaren we echt.
  7. Het onbekende is altijd eng, maar eng is niet altijd negatief. Het wordt pas echt eng wanneer we van het onbekende daadwerkelijk kennis nemen. Dus iets onbekend is niet hetzelfde als angst. Als je angst kan transformeren naar een logisch plan of een set stappen om jezelf aan te passen op wat er komt dan wordt het onbekende een simple probleem met een mogelijke oplossing
  8. Weet wat niet onder controle hebt.
  9. Speel, exploreer en wees nieuwsgierig. Eens was er een punt in ons leven dat alles in het leven nog onbekend was. Namelijk als kind. Door te vragen, onderzoeken en te spelen gingen we met het onbekende om.
  10. Focus op juist iets anders, houd je weg van de angst: exploreren en nieuwsgierigheid helpt dan. Juist hetgeen jou fascineert daar moet je naar op zoek.
Reageer

#67 Durven is: “Energie en kracht om de angst en de status quo te overwinnen.”

Carly Fiorina, voormalig CEO van HP (1999-2005) vertelt  in de bijgaande YouTube link over de dynamiek van verandering en angst in deze lezing voor Stanford University-studenten die in mei 2007 werd aangeboden.
Fiorina stelt dat iedereen angst heeft. maar de vraag is welke keuze je maakt. Het meest angstige volgens haar is iets nieuws. En juist bij ondernemerschap gaat het over iets nieuw proberen.
Verandering geeft dus altijd weerstand. Het onbekende houdt je terug.
Ook bij een organisatieverandering geldt dit. Haar advies is medewerkers een goede visie te geven en dat er in deze visie ook een waarde voor de medewerker ligt.
Mensen die iets bereikt hebben, houden liever de status quo, een menselijke reactie volgens haar.
Dus verandering moet genoeg kracht hebben om de angst te overwinnen en de status quo overwinnen.
Ze merkt op dat ondernemerschap gaat over het nemen van risico’s, en dit wordt altijd geassocieerd met het aanpakken van innovatie.
Fiorina concludeert dat het voornemen van verandering inhoudt dat er voldoende energie en kracht wordt verzameld om de macht van de status-quo te overwinnen.
Om te durven en de status quo en het risico aan te gaan is er dezelfde kracht nodig.
De kracht en energie haal je uit:
  1. Train the brain: weet hoe je brein werkt bij angst en train je brein hiermee om te gaan.
  2. Accepteer angst en ga ermee om: geeft niks mag best, je mag angstig zijn maar ga er mee om.
  3. De context en de competenties: je kunt meer dan je denkt, de context bepaalt of je durft.
  4. De waarde-code: durven doe je alleen als je het waardevol vindt!
  5. Het moment van durven: het kantelmoment: nu!
  6. Word een risicomanager! En weer doorrrrrrr, welke uitdaging kun je nog meer aan?
  7. Deal met belemmerende factoren & Pak de positieve kansen!
  8. Support en borging. Zorg dat je je omgeving meeneemt en inricht!

Let’s do this!

Reageer

#64 Geef eens op als je durft!

Durf jij wel eens op te geven?
En als je dat dan doet, ben je dan een “loser”? Je hebt het gewoon niet volgehouden en je hebt niet doorgezet! Je bent eerder gestopt bij hardlopen of je hebt je omzet niet behaald. Wat had het effect geweest als het wel was volbracht? Echt beter, gezonder en moediger?
Opgeven kan ook de meest optimale mogelijkheid zijn gegeven de omstandigheden. Als iets niet lukt kun je dat verlies verduren? En heeft het iets anders misschien opgeleverd?
Tenslotte is het maar een gedachte dat we iets moeten behalen. Opgeven is een menselijke ervaring is die je toch beter kan maken.
Maar dan in iets anders. De angst om het niet te bereiken is slechts gegenereerd door gedachten.
En was je niks voordat je met het streven begon? Nee, toch? Je hebt een nieuw herstartpunt gevonden dat is alles!
Geef het op en zie dat leven altijd zichzelf al heeft geregeld.
Als je heel erg je best doet om een ander (beter?) mens te worden; geef alle ideeën en verhalen over jezelf, je leven en je verleden ook maar op, en beweeg in alle vrijheid die dan rest.
En tot slot; ben je heel druk met proberen te snappen waar wij het nu over hebben?
‘ja, maar ik…of bij mij…of hoe zit het dan met…’
Geef dat ook maar op.
Opgeven geeft juist de kans op een nieuwe beweging en je hoofd zou er zomaar (een heel stuk) rustiger van kunnen worden!
Reageer

#62 Lessen uit Koud Water Zwemmen: Overmoed werkt niet!

Wat is overmoed?
Het is het verschil tussen wat we daadwerkelijk presteren en wat we denken te presteren. Waarom krijgen overmoedige mensen juist wel de ruimte?
Ik hoorde laatst dat als we door een eigen fout onze auto in de prak rijden, denken we nog steeds dat we beter kunnen autorijden dan de persoon van de auto die we net in de prak hebben gereden. We focussen op het bovengemiddeld zijn en daar beginnen we al jong mee.
Uit onderzoek blijkt dat van een miljoen scholieren in de VS zeker 70 procent de eigen leiderschapskwaliteiten zag als bovengemiddeld. Slechts 2 procent zag zichzelf als onder het gemiddelde. En uiteraard heeft ONS bedrijf meer kans op succes dan een gemiddelde bedrijf in de branche.
Wij zijn allemaal de beste chauffeur toch? Wie zegt van zichzelf dat hij een ondergemiddelde chauffeur is?
Maar liefst 94 procent van de Amerikaanse professoren zag de eigen prestaties als bovengemiddeld. Hoe zouden zij zichzelf als chauffeur zien?
En… we denken ook nog dat onze inschatting altijd passend en onbevooroordeeld is. We kunnen dat ook zelfs beter dan de anderen in onze omgeving, zo meldt een studie fijntjes.
Wie gelooft dat hij beter is, staat net even een treetje hoger op de sociale ladder. Geloven dat je beter bent zorgt ervoor dat je dat ook laat weten en geeft je vertrouwen. Het maakt je kalmer en je bent vaak overtuigender.
Stel: je begint met Koud Water Zwemmen. Je hebt een workshop gehad van een goeroe en je gelooft dat je alles aankunt! Koud water, stenen breken en over vuur lopen!
Anderen mensen zien je niet als overmoedig, maar vinden je – in ieder geval een tijdje – gewoon geweldig. En jij wordt daar ook trots en blij van. Je denkt meer te kunnen dan je nu al kan.
En dan komt de confrontatie. De huidige watertemperatuur is 9 graden en je besluit ook anderen mee te nemen met zwemmen. De een raakte in paniek, de ander bleek nauwelijks nog aanspreekbaar, het is allemaal net goed gegaan.
Verkeerde inschattingen, onrealistische verwachtingen en ronduit risicovolle beslissingen zijn het gevolg van de overmoed.
#hoedanwel?
  • Niet sturen op applaus maar op inzicht.
  • Pluis je bewezen prestaties uit en neem hier inzichten uit mee.
  • Bereid je voor met data en realistische doelen.
  • Zorg voor een bescheiden zelfinzicht.
Reageer

#61 Zou je “koud-water-zwemmen” eens durven te proberen?

Beginnen:
Koud water zwemmen heeft geen geheimen, het is een kwestie van beginnen en doorzetten.
Gewoon beginnen met koud af douchen. Start met een keer per week, waarbij je de tijd dat je doucht steeds meer verlengd. Stap eruit als je je niet op je gemak voelt en stel geen tijddoelen in om eronder te blijven. Volg je gevoel.
De vervolgstap is op dezelfde wijze een keer in het water te stappen. In het begin is het raadzaam om wel samen met iemand te gaan.
   Het is gemakkelijker om in de zomer te starten bij een watertemperatuur van 16 ° C of hoger. En daarvan uit verder op te bouwen.
Toch kun je nu ook al beginnen. Doe het dan wel met iemand die ervaren is.
En: werkt het nog niet accepteer dat dan en kies een warmer moment.
Het eerste wat er gebeurt als je in koud water komt, is de reactie op kou-ervaring- de eerste zucht, snelle ademhaling en verhoogde hartslag en bloeddruk.
En regelmaat werkt ook goed. Als je meerder keren per week gaat, wordt de kou-reactie van je lichaam steeds gehalveerd. Moet ik er wel bij zeggen bij gelijke omstandigheden. In mijn praktijk blijkt dat geen enkel moment en geen enkele plek hetzelfde is.
Wat wel blijft is een algemene gewenning: als je een paar weken in koud water mist, begin je niet helemaal opnieuw.
De belangrijkste bron van aanpassing die mensen hebben aan koude omgevingen zijn onze hersenen. Het lichaam heeft een beperkte capaciteit om zich aan te passen aan de kou. Ons brein kan het lichaam sturen hierin.
De rillingen:
Rillingen worden gestimuleerd om de diepe lichaamstemperatuur te verhogen wanneer een verlaging van de diepe lichaamstemperatuur optreedt. Het werkt door onvrijwillige samentrekking van de spieren om warmte te genereren en maakt bewegingen zoals zwemmen moeilijk te coördineren.
De hypotherme aanpassing vermindert de hoeveelheid rillingen die optreedt wanneer de diepe lichaamstemperatuur wordt verlaagd. Door herhaaldelijk zwemmen in koud water dat de diepe lichaamstemperatuur verlaagt, vermindert dit de rillende reactie. Dit heeft het effect dat de zwemmer de beweging kan coördineren, maar ten koste van een grotere diepe lichaamskoeling in vergelijking met iemand die rilt. De vermindering van de rillingsrespons is temperatuurspecifiek, als de diepe lichaamstemperatuur afkoelt tot boven de normale daling van de diepe lichaamstemperatuur, wordt de rillingsrespons opnieuw gestimuleerd.
Het belangrijke punt om op te merken is dat de diepe lichaamstemperatuur waarbij rillingen optreden bij iemand die is aangepast dichter bij de staat van klinische hypothermie ligt (kernlichaamstemperatuur is 35 ° C) dan niet-aangepaste individuen. Daarom moeten degenen die koud aangepast zijn, ‘naar hun eigen lichaam luisteren’ in plaats van het geklets aan de waterkant. Als ze beginnen te rillen, moeten ze uit het water komen en beginnen met het opwarmen.
De tijdsduur:
De tijdsduur in het water is niet alleen een weerspiegeling van de staat van aanpassing, maar een combinatie van factoren die betrekking hebben op elk individu, waaronder hun massa, vetheid, fitness, voedingsregime en hoe lang de persoon stilstaat. Recente technologie en onderzoek suggereert het bestaan van bruin vetweefsel (BAT) bij volwassen mensen; eerder werd gedacht dat dit soort vet alleen aanwezig was bij baby’s. Er is nu echter vastgesteld dat het voorkomt bij sommige personen die blootgesteld zijn aan koude, maar de mate waarin dit bijdraagt aan thermoregulatie wanneer zwemmen in koud water niet is vastgesteld.
Dus:
Koud water zwemmen heeft geen geheimen, het is een kwestie van beginnen en doorzetten.
Gewoon beginnen met koud af douchen. Start met een keer per week, waarbij je de tijd dat je doucht steeds meer verlengd. Stap eruit als je je niet op je gemak voelt en stel geen tijddoelen in om eronder te blijven. Volg je gevoel.
Reageer

#58 Stresscontrole en Koud water zwemmen: It’s all in the Mind!

De training van je brein bij koud water zwemmen stelt je in staat beter met stress om te gaan.
Koud zwemmen is een heel natuurlijke manier van trainen in het omgaan met stress.
In het koude water stappen is als een brandwondje op de huid, het is altijd  een belasting voor het lichaam. Dat geeft een stressreactie (mentaal en fysiek).
Maar “stress is niet wat er met je is gebeurd, maar HOE je het waarneemt”.
Voor ons lichaam is het koude water zelf (als stressfactor) niet het probleem, maar de manier, het mechanisme om het stress-effect op het lichaam te verwerken.
Het is geen toeval dat zwemmen in koud water steeds vaker wordt gebruikt in de strijd tegen depressie, stress en angsten. Tijdens het zwemmen trainen we de middelen van het lichaam die ons in staat stellen om met stress om te gaan.
Hoe verloopt dit proces fysiologisch?
De somatische ervaring wordt gecodeerd in het brein en omgezet in het GO – NO GO-commando in de basale ganglia.
De basale ganglia zijn een groep neuronen (ook wel kernen genoemd) die zich diep in de hersenhelften van de hersenen bevinden. De basale ganglia zijn voornamelijk betrokken bij het verwerken van bewegingsgerelateerde informatie. Ze verwerken ook informatie met betrekking tot emoties, motivaties en cognitieve functies.
Het cruciale punt is: welke kant gaat de stressreactie op? Via het indirecte pad of via het directe pad van de basale ganglia?
Optie 1. Het energieproces volgt een indirect pad.
In dit geval wordt het striatum geactiveerd, wat leidt tot de koppeling van de visuele en somato-sensorische cortex van de hersenen.
Dit deel ligt in het voorste gedeelte van de hersenen, waar somatische (lichaams) informatie wordt verwerkt. Dit omvat tast-, pijn-, temperatuur- prikkels.
Het resultaat is dat we tijdens het zwemmen ons verblijf in het koude water visueel en met de huid kunnen controleren. We letten op hoe wonderbaarlijk het wateroppervlak verandert, reageren op de schittering van de zon in het water, gefascineerd raken door meeuwen, voelen de brandende koelte van het water op de huid, enz.
Het zwemmen zelf, de verscheidenheid aan bewegingen leidt niet tot vermoeidheid en spierbelasting. Integendeel, na verloop van tijd neemt een gevoel van opgewektheid, een golf van kracht en lichtheid toe, naarmate de hormonen (dopamine, norepinefrine, serotonine) worden geactiveerd.
Serotonine werkt als een energiehormoon, een hormoon van vreugde. In dit geval scheidt de amygdala de energietoestand als veilig. In koud water voelen we ons zelfverzekerd, kalm en anticiperen we op meer energie tijdens het zwemmen.
Optie 2. Het energieproces volgt een direct recht pad.
Wanneer iemand bang is terwijl hij in koud water gaat ervaart hij een niet vrijwillige stress.
De stress-energie gaat via een directe weg van de basale ganglia en wordt omgezet in eenvoudige motorische acties. Als gevolg hiervan voel je een angst en angst, die wordt verergerd door verschillende associaties in de hersenschors: “Ik heb het koud … je kunt longontsteking krijgen, en als ik verdrinken “, etc.
Een persoon bevindt zich in een homeostatische onbalans en heeft geen gevoel van lichaamsenergie. In dit geval hoopt vermoeidheid zich snel op.
Bij elke volgende beweging van het lichaam neemt de belasting van de spieren toe, gaat de inspiratie verloren en neemt het bevende pad de controle over een lichaam over.
Het gevoel van kou dringt steeds meer door het lichaam. Het verlangen om uit het water te komen is overweldigend. Het lichaam is uiteindelijk niet bestand tegen de stressvolle effecten van koud water.
Conclusie: door meerdere keren het indirecte pad te oefenen geven we het brein de mogelijkheid om meer het indirecte pad te vinden en daarmee anders met de stress om te gaan. En juist het kijken, ruiken en ervaren van de huid en de omgeving versterken je kracht in het omgaan met stress. En bij de uiteindelijke beheersing zorgen de hormonen weer voor een fijn gevoel.
It’s all in the Mind!
Reageer

#54 Fouten maken moed & Faal CV

Op een schaal van 0 tot 10. Hoe trots ben je op je prestaties tot nu toe? De kans is groot dat je niet zo trots bent. Hoe dat komt?

 

Het helpt als je jezelf als verantwoordelijk voor een prestatie kan zien en de prestatie moet aan bepaalde standaarden voldoen of deze overtreffen.

 

Je zult een sporter nooit horen zeggen dat hij zo trots is dat hij heeft gewonnen omdat zijn tegenstander een enkelband verrekte tijdens de wedstrijd. A

Wel dat hij trots is omdat hij dankzij het vele trainen de tegenstander kon hebben.

 

Je voelt je trots als je prestatie te maken heeft met bekwaamheid en inspanning.

Gezonde trots (dus niet de hoogmoed, leidend tot arrogantie) is belangrijk voor jouw persoonlijk welzijn. Trots geeft een positieve zelfevaluatie en een goed gevoel sociaal gewaardeerd te zijn. Het is niet fijn om fouten te maken. Aan de ene kant wil je graag je best doen maar het moet ook veilig zijn.

 

Ik geloof erin dat je fouten aangeven dat je iets nog niet weet, of nog niet kunt. De fouten die je maakt, zijn een indicator voor je progressie, ontwikkeling en groei. Maar dat betreft wel onbedoeld gemaakte fouten. Als je niet leert je fouten te ondervinden, leer je geen risico’s te nemen.

 

Ik leerde vroeger te vechten en bleef ook tijdens de middelbare school en studie niet alleen voor het ‘veilig’ gaan.

 

Natuurlijk zijn de tijden veranderd. Mijn schoolvoorbeeld dateert van bijna 40 jaar geleden.

 

Als je trots op iets bent, vond je iets lastig. Je moest er moeite voor doen en misschien heb je er wel voor moeten vechten. En daarvan krijg je moed. Dus fouten maken moed.

 

Moedig voorwaarts! Met faalmoed!

Het boek Faalmoed van Stine Jensen inspireerde tot de volgende Faal CV:

Afwijzingen sollicitaties:

– docent: te veel op externe gericht te weinig op competentie ontwikkeling (werk er nu als freelancer)

– MRA coördinator traineeship: onzeker en te weinig enthousiasme (huh?)

Afwijzingen opdrachten:

Opdracht agressie training: anderen zijn passender in aanbod

Opdracht agressie training 2: te duur

 

Verloren:

– Voetbalpool Ajax-watchers 16x

– Wie is de Mol pool: 3x 2e

– Pubquiz Fabriek en ZCFC: 3 x 2e

Overig:

4 bekeuringen

Auto 3x ter reparatie

Lekkage in boot gerepareerd, lekt nog steeds…

Bijl brak bij filmopnames over Ijszwemmen https://youtu.be/yQKATAwwCjk

 

En weer doorrrrrrrr.

Reageer

#55 Boek review: “Courage” van Geoffrey Scarre over hoe moed situatie- en cultuurafhankelijkheid kan zijn.

Geoffrey Scarre schreef het boek “Courage”. Courage betekent moed in het Nederlands.
Filosofen hebben het sinds de oudheid over moed.  Er zijn meerdere definities van ‘moed’.
Scarre gaat in dit boek een laag dieper. Hij schrijft aanscherpend zodat we telkens meer komen te weten wat moed inhoudt. Ook onderbouwd hij zijn verhaal met wetenschappelijke bronnen. Met name de situatie- en cultuurafhankelijkheid zijn interessant om te lezen.
Hoewel algemeen wordt aangenomen dat moed de beheersing van angst inhoudt, is er minder consensus over de vormen die moed moet aannemen of de omstandigheden waarin deze moet worden uitgeoefend.
Scarre citeert La Rochefoucauld die opmerkt dat moed selectief en intermitterend kan zijn: iemand kan “moedig zijn voor het zwaard, maar bang voor kogels” of omgekeerd, en hij kan de ene keer meer moed tonen dan de andere. Binnen mijn durf-methode zien we dat ook terug bij het attribuut “Competenties in de context”.
De schrijver haalt  de psychologen Peterson en Seligman aan, die in hun definitie van moed eveneens naar angst verwijzen als:
“het vermogen om ondanks angst te doen wat gedaan moet worden”.
Een moedig persoon is volgens Scarre een persoon “die de juiste dingen onder ogen ziet en vreest en vanuit het juiste motief, op de juiste manier en op het juiste moment, en die ijk vertrouwen voelt onder de overeenkomstige omstandigheden” .
Moedig gedrag en dus durven kun je leren.
Aristoteles’ deugd is volgens de schrijver niet aangeboren maar verworven door gewenning, op dezelfde manier als praktische vaardigheden: dat wil zeggen, mannen worden “rechtvaardig door rechtvaardige daden te doen, gematigd door gematigde daden te doen, dapper door dappere daden te doen” . Als we dapper willen worden, moeten we oefenen met het omgaan met steeds gevaarlijkere situaties en proberen niet weg te rennen. Aan het einde van het proces zouden we niet langer de verleiding moeten voelen om te ontsnappen aan waar de rede ons zegt standvastig te blijven. De deugd die we op deze manier verwerven is prijzenswaardig.
Als oefenmeester in durven zeg ik ook vaak: het is oefenen, oefenen, oefenen…..
Attribuut 5 Kantelmoment
Het kantelmoment.
De aristotelische moedige man is iemand die nadenkt voordat hij handelt. (Ik gebruik het woord ‘man’ met opzet, want het Griekse woord voor ‘moed’ is andreia, ook vertaald als ‘mannelijkheid’, en Aristoteles schenkt relatief weinig aandacht aan de moed van vrouwen, die hij blijkbaar op zijn best een vage weerspiegeling vindt van de mannelijke variant.)
Dat komt overeen met het kantelmoment bij durven. Daar ligt ook een nadenkmoment, een reflectie.
Culturele verschillen
Sommige vormen van riskant gedrag lijken ronduit absurd, zoals het spelen van Russische roulette met een geladen pistool voor een weddenschap of om een ​​saaie middag door te brengen.
Zinloos risico nemen en dwaze bravoure lijken volgens Scarre onwaardig om als echt moedig te worden beschouwd, hoewel bij het onderscheiden van dwaas en waardig rekening moet worden gehouden met culturele variaties.
Wat voor de ene samenleving een vulgaire daad van opscheppen lijkt, kan door een andere als een bewonderenswaardige demonstratie van mannelijkheid worden beschouwd. In een fascinerende studie van de Crow Indians van Noord-Amerika beschrijft Jonathan Lear de gevaarlijke traditionele praktijk om een ​​uitdaging aan te gaan door dicht bij de vijand te rijden en hem aan te raken met een stok (bekend als een “coup stick”). Terwijl voor de Crow deze voorafgaande bloei van de strijd een oefening was die vereist was door krijgersdeugd, leek het voor naburige stammen misschien op puur exhibitionisme.
Degenen die niets vreesden, zouden alles durven; en de gevolgen zouden maar al te vaak rampzalig zijn. Het is waar dat angst soms te hard remt op onze inspanningen; maar het is beter remmen te bezitten die af en toe over-effectief zijn dan helemaal geen remmen te hebben, zegt Scarre.
Als het moeilijk kan zijn om je angsten de baas te worden, is het nog moeilijker om ze volledig kwijt te raken en niet te bereiken door een simpele wilsdaad. Men kan niet zomaar besluiten dat men niet langer bang zal zijn voor hoogtes of kleine ruimtes of grote spinnen.
Om van een angst af te komen, moet men indirect te werk gaan, bijvoorbeeld door een cursus, therapie of hypnose te volgen; en zelfs dan lukt het misschien niet, zegt Scarre.
Scarre heeft een helder boek geschreven wat mij met name veel inzicht heeft gegeven.
Het deed me ook herinneringen aan de Prof-dag bij Friss. Waarbij we een Hike & Haka inzetten om de diversiteit te verbinden in een team.
Reageer

#52 Een positief “Ik vertrek” – verhaal vanuit Frankrijk

We hebben allemaal wel eens “iets” gedurfd in ons leven.

In deze interviews spreek ik met mensen die ik een tijd terug heb ontmoet en nu opnieuw ontmoet. Ik ben benieuwd wat zij in dat tijdspad gedurfd hebben.

Ik heb Corine Stam – Kraakman in de jaren ’90 ontmoet. Ik kwam bij Stiching IBO en daar was zij een van de trainers. Ik kende haar al vanuit de samenwerking van Arbeidsvoorziening en Maatwerk. Samen met Tineke Pover was zij een van de experts om jongeren te motiveren richting werk.

En op enig moment besloot zij om met haar partner Jaap te verhuizen naar Zuid Frankrijk om daar Le Val Marie (hotel met 17 kamers en een restaurant) over te nemen.

 

Dit is een “IK VERTREK” verhaal maar dan ten positieve.

 

Tevreden gasten, gastheer, gastvrouw bij Cotes de Vermeille

De voorgeschiedenis:

In die tijd werden de vriendinnen van Corine in dezelfde leeftijd veelal zwanger en startten met huisje, boompje, beestje. Niet Corine! Haar gedachte was bij haar vertrek: het kan tegenvallen en het is niet onomkeerbaar.

Het begin was heel moeilijk. Er was geen internet, geen booking.com en het restaurant liep in het begin helemaal niet. Pas toen zij in de pauzes met flyers de parkeerplaatsen op ging op zoek naar Nederlandse en Britse auto’s, kregen we veel nieuwe gasten en werd het enorm druk.

In oktober gingen ze terug naar Nederland en kon zij weer bij IBO terecht. Dit was zo vooraf gepland. Ook het daar op volgende seizoen vertrokken zij weer in maart naar Argeles om keihard te werken.

Corine: “Ik heb toen wel officieel mijn werk bij IBO opgezegd en het huis verkocht. Toen ik in oktober weer in Nederland kwam, verveelde ik me en belde ik Saskia (directeur van IBO). Ik kon weer bij IBO werken omdat er iemand ziek was. Onze eerste twee jaar deden we niets anders dan werken. Eerst in Frankrijk, daarna weer in Nederland. na 2 jaar werd het hotel verbouwd tot een restaurant en runden we 19 seizoenen lang de horeca op een 5 sterren camping.”

Inmiddels runt zij sinds 2019 een Chambre d’hôtes in hetzelfde Argeles sur mer. In deze lastige tijden gaat dat vooralsnog goed. Het eerste jaar kwamen er gasten van over de gehele wereld. Nu , door Corona, heeft ze voornamelijk hele leuke Franse gasten. Corine: “Beide Coronazomers gaan heel erg goed. Het is erg druk (Er komen veel Fransen en ook een paar andere nationaliteiten): de mensen willen er echt uit en zijn op zoek naar iets kleinschaligs met persoonlijke aandacht!”

Zwembad Cote de Vermeille

Verder hebben Jaap en Corine een zoon. Hij heet Bram is geboren en getogen in Frankrijk en is een echte Ajacied. Inmiddels is hij voor de middelbare school geslaagd. Echtgenoot Jaap was en is kok en werkt er naast met zijn bloementransport bedrijf.

We voeren het gesprek verder aan de hand van de 8 attributen die durven kunnen ontwikkelen.

 

Braintrainer

Het brein werkt volgens een lefsysteem en een durfsysteem. Keuzes worden primair of meer secundair gemaakt, intuïtief of weloverwogen.

Corine vindt zichzelf meer een durftype dan een leftype: “Ik ben meer van het durf, eerst voor en nadelen afwegen. Frankrijk was een grote stap maar ik had afgesproken met Saskia dat als ik terug moest zij mij mijn oude baan terug zou geven. Ik had de deal dat ik 9 maanden verlof zou nemen en in november weer mijn functie zou oppakken. Saskia zei DOEN!  Er werd een tijdelijke vervanger aangesteld en toen ik in november terugkwam, kon ik gewoon weer verder gaan waar ik gebleven was.”

Attribuut 1 Train the brain

Een stap die niet heel erg groot was in Corines ogen. “Ik had de garantie dat mijn baan en mijn huis er nog was na het eerste seizoen. Het ergste dat had kunnen gebeuren was dat onze relatie geen stand zou houden tijdens dit avontuur. Maar het tegendeel bleek waar, we bleken een heel goed team te zijn.”

Daarbij hielp het Corine ook om “worst case scenario’s” voor te stellen.

Wat is het ergst dat kon gebeuren? De relatie kon spaak lopen, we kiezen te snel….

De keuze om het huidige pand, de villa, te kopen waar ze de chambre d’hôtes heeft gecreëerd, was wel een snel besluit. Ze namen wel enig risico, want echt goed vooronderzoek hadden ze niet gedaan. Maar zij hadden door 20 jaar keihard te werken in het restaurant de schaapjes op het droge zodat er niet veel geleend hoefde te worden.  Jaaps zijn motto en inmiddels ook haar motto: je moet het huisje bij het schuurtje laten. Je stokje niet te ver zetten, maar wel nieuwe keuzes durven te maken.

Wat wel opvalt is dat Corine altijd andere keuzes maakte dan anderen. Ik vond het destijds interessant dat zij vroeger voetbalde: altijd al idolaat over voetbal en Ajax was. Ik kende geen vrouw die dat deed.

Corine beschrijft zichzelf als geen “meisje meisje” zij ging haar eigen gang. Zij kon ook op een andere manier stoer zijn, bv. “IK rook niet!” terwijl anderen dat wel deden.

 

Accepteer angst en ga ermee om;

Hoe keek en kijk je naar je eigen kwetsbaarheid? Hoe ging en ga je met angst om?

De eerste tijd in Frankrijk was best angstig. In Nederland was zij iemand; zij deed “Melkertgroepen” en voor IBO! Zij was mentor, expert van de jongerengroepen, kon rapporten schrijven en haar gedachten goed onder woorden brengen. In Frankrijk was dat anders:

“Ik was opeens de vriendin “van”…. ik moest op zoek naar mijn eigen identiteit in Frankrijk.”

Attribuut 2 Accepteer Angst

Zij deed dat door heel hard aan haar Frans te werken. In het begin met een boekje en alle woorden opschrijven en die weer oefenen. Zij weigerde Engels te spreken en sprak zo goed als het kan Frans met handen en voeten. “In het begin durfde ik de telefoon niet op te nemen, bang dat ik niet uit mijn woorden zou komen . En op een dag besloot ik opeens om het wel te doen, toen nam ik een reservering aan  en dat lukte!

Dat was echt een omslagpunt. dat gaf zo ontzettend veel zelfvertrouwen.”

Corine accepteerde haar angst door zich kwetsbaar op te stellen, excuses aan te bieden en durven te falen.

 

De context en de competenties;

Binnen welke context durfde je meer of minder? Wat werkte er wel of niet? Welke competenties heb je ontwikkeld daarbij?

“Voordat we begonnen met huidige plek. Nam ik voor een tijdje een baan als vertegenwoordiger van producten. En toen dacht ik opeens: … “Oh chips”, ik ben geen vertegenwoordigster”. De zenuwen gierden door haar lijf!. Vanuit de AMA (Academie Mens en Arbeid) had zij geleerd de RET (Rationeel Emotieve Therapie) te gebruiken en te relativeren: wat is het ergste wat er kan gebeuren?

Corine Stam Kraakman is Zen

De waarde-code; Welke leidraad heb je inmiddels voor jezelf ontwikkeld? Wat is voor jou het juiste midden?

Corine maakt gebruik van helpende gedachten. Zij weet van zichzelf dat zij perfectionisch kan zijn en dat zij meer moet loslaten. Een leidraad in haar werk is:

“Mensen benaderen zoals ik zelf benaderd zou willen worden; wat zou ik dan zelf willen?”

Attribuut 4 Waarde code

En destijds bij de start: “Wat je ook doet, het is altijd een leerervaring, je bent altijd een ervaring rijker…” en

“Als je iets wil moet je het doen en niet achteraf: Goh , hadden we dat maar gedaan….”.

 

Het moment van durven: het kantelmoment; Wat was jouw kantelmoment en wat zei jouw ethische stem?

Er zijn diverse kantelmomenten geweest. Dankzij Jaap en haar opbouw van zelfvertrouwen kreeg zij meer vertrouwen en steun. Ook van de gasten krijgt zij dat. Bevestiging op het kantelmoment is van belang. Corine: “Van geen bevestiging naar wel bevestiging!”

Corine houdt er niet van om mensen teleur te moeten stellen. En toch heeft zij in die momenten het geleerd toch te doen.

Attribuut 5 Kantelmoment

Verder checkt Corine in het moment of zij er zelf genoegdoening uit krijgt en uitgedaagd wordt.

“Het lukt telkens weer omdat ik de lat niet te hoog zet maar wel blijf bewegen!”

 

Word een risicomanager! Hoe weeg jij risico’s af? Toen en nu?

Attribuut 6 Risicomanager

 

Corine: “Ik heb echt uitdaging nodig!”.

Zij weegt de risico’s af door zelfspraak: wat is het ergste wat kan gebeuren?

Toch ook is er altijd de financiele risico-component. Corine en Jaap willen altijd een borging hebben wat betreft zakelijke keuzes.  Zij gaan uitdagingen aan waarvan ze eigenlijk weten dat ze er goed in zijn (ook als ze het nog nooit eerder gedaan hebben).

De chambre d’hôtes bestond niet, die hebben ze zelf gecreëerd. En ze zijn beide hele harde werkers: “Jaap heeft twee rechterhanden en Corine is heel goed met plannen en organiseren. Voor iemand anders zien onze stappen er heel gedurfd uit, maar wij weten wat we kunnen en nemen niet veel risico vinden wij.”

 

Deal met belemmerende factoren & Pak de positieve kansen! #hoedan? Toen en nu?

 

Attribuut 7 Deal factoren

Corine weet de belemmeringen van zichzelf. En als deze een rol spelen kan Jaap het over nemen.

Zij gaat uit van positieve kansen en zoekt naar de succesfactoren. “Het geeft ook goed gevoel als iets lukt en ik word blij en energiek van positieve feedback! Dus het gastenboek is dan belangrijk om daar uit weer positieve kansen te vinden!

“Ik kreeg laatst een SMS van een vertrokken klant: “verander niets!” “

 

Support en borging: Welke personen in uw omgeving werk(t)en stimulerend in relatie tot jouw doelen?

Attribuut 8 Support en borging

“In eerste instantie natuurlijk Jaap! Die kan mij echt een spiegel voorhouden als ik van een mug een olifant maak of als ik me druk maak om een lastige gast.”

Maar ook Corine’s moeder: “Zij was er altijd voor me en gaf ruimte. Zij beoordeelde niet en liet me vrij in mijn keuzes maar ze liet me ook mijn eigen fouten maken “Ik weet nu zelf hoe belangrijk dat is met mijn eigen zoon.”

 

 

2 Comments