Toets "Enter" om naar de inhoud te gaan

Auteur: Rob Smits

#8 DiSC sneltest

Wat meet DiSC ?

  • Hoe je omgaat met problemen en uitdagingen
  • Hoe je anderen beweegt en overhaalt tot jouw standpunt
  • Hoe je omgaat met veranderingen in jouw omgeving
  • Hoe je omgaat met regels, details en procedures

Samenvattend kunnen we zeggen dat DiSC een model is, dat de gedragsvoorkeuren van mensen terugbrengt tot een begrijpelijk geheel.

DiSC Sneltest

  • Geef ieder woord in een blok een cijfer van 1 t/m 4. Elk getal slechts 1x inzetten per blok.

1= het minst van toepassing

2= minder van toepassing

3= meer van toepassing

4= meest van toepassing

  • Tel alle scores van de D in de 10 blokken bij elkaar op
  • Doe dit ook voor de letters I, S en C.

De hoogste score geeft een indicatie welk gedragstype het meest bij u past. U zet talenten kwaliteiten die bij dit gedragstype horen gemakkelijk in. De laagste score geeft aan dat die gedragsstijl inzetten u veel energie kost.

Geestdriftig I Gereserveerd C
Besluitvaardig D Innemend I
Zorgvuldig C Goedmoedig S
Loyaal S Rusteloos D
Verstandig S Wilskrachtig D
Communicatief I Tactvol C
Veeleisend D Invoelend S
Voorzichtig C Speels I
Voorkomend S Concurrerend D
Redelijk C Verzoenend S
Spraakzaam I Gezellig I
Uitdagend D Grondig C
Vriendelijk I Beheerst C
Agressief D Aardig I
Logisch C Opmerkzaam S
Ontspannen S Koppig D
Inspirerend I 1 Direct D
Volhardend S Vrolijk I
Hardnekkig D Diplomatiek C
Accuraat C Fijngevoelig S
Hoogste score Laagste score
Totaal score
D:
I:
S:
C:
Totaal 100:

 

 

Reageer

#7 “Wees waardig, aardig en vaardig”!

Jongeren gaan mij aan mijn hart. Ik werd dan ook getroffen door de Socrateslezing van Joep Dohmen bij het Humanistisch verbond.

Dohmen doet daar een paar rake uitspraken die ik in mijn ervaring herken. “Jongeren zijn nu jongleurs van hun eigen biografie” en “Jongeren worden achter hun rug om gedisciplineerd door big data, media en de markt.”

Hij beschrijft hoe jongeren op zichzelf gewezen zijn in de huidige maatschappij en in het onderwijs en dat dit een groot gevaar iis. Externe oorzaken in falen zijn er niet meer. Het nieuwe falen is het persoonlijk falen.

Dohmen vergelijkt de visie van verschillende filosofische denkwijzen naar het onderwerp “Bildung”, wat je als brede vorming kunt verstaan.

In het laatste deel van de lezing stelt hij 2 vragen waar hij zijn publiek mee naar huis stuurt:

“Van wie of wat heb je het meest geleerd?”

En “Hoe heb je die ervaring in je leven geïntegreerd?”

Deze 2 vragen geven de mogelijkheid tot ontwikkeling aan.

Leren is een ding maar ontwikkelen is iets anders want dan heb je het over het gestaag integreren van ervaringen.

Dohmen stelt dat het voor jongeren belangrijk is om te willen, te focussen. Dit naar aanleiding van de bovenstaande vraag.

Afsluitend geeft hij een aantal stappen mee voor jongeren in de toekomst:

Stap 1: Ontdekken “het is mijn leven” en ik moet het zelf doen;

Stap 2: Autonomie vergroten, zelfstandig worden;

Stap 3: Oefenen, verdragen, tegenslag overwinnen;

Stap 4: Beseffen en ontdekken dat je maar een beperkte speelruimte hebt;

Stap 5: Ontdekken: :”Wat is echt de moeite waard, wat vind ik werkelijk van belang?”

Stap 6: Omgaan met de tijd, je niet er door laten leven;

Stap 7: Besef van kwetsbaarheid en kwetsbaar opstellen betekent niet dat je een loser bent;

Stap 8: Hoe van contacten met mensen, kijk en luister naar anderen.

De mooiste opmerking vond ik: ” Wees waardig, aardig en vaardig”! Morgen geef ik weer les bij Inholland als free lance docent. Het is het eerste dat ik op het bord ga schrijven!

De lezing heb ik zojuist toegevoegd op mijn YouTube afspeellijsten: https://youtu.be/r2egSwv7kFc?list=PLqfoWPIB4UPvtXyDA5HU3RO-RUgBHgAKa

Reageer

#6 “Ik geef snel en veel. Soms ongevraagd.”

“Ik geef snel en veel. Soms ongevraagd.”

Dit was de openingszin van een cliënt op de vraag: “Typeer je zelf eens in je werk”. Hij kwam om een oplossing te vinden voor zijn terugkerende moeheid. In een energiebalans maak je zelf de keuze. Eerst zorgen dat je genoeg energie hebt om te geven; dan bepalen of je geven kan. Het is belangrijk om te blijven opladen op welke manier dan ook, ook van kleine dingen. Een motor heeft energie nodig dan pas kun je ermee sturen. En “ minder is meer.” Je kunt je energie maar 1 keer verbranden, des te meer je doet, des te meer energie je verbruikt en niet altijd krijg je voldoende energie terug. Meer dingen te doen, kost meer tijd, meer regelen, meer energie….minder geeft meer focus en energie richting op datgeen echt belangrijk is. Uiteindelijk lukte het hem zijn keuzes te maken.

Rike: What have we learned since we started? Except to find in others who we are? Except the common thing of nature?

Mijn cliënt bleek een natuurmens. De natuur is de basis van energie. Natuurlijk kreeg hij ook energie van anderen. Dat lukt alleen als het wederzijds is. Dat is in de natuur niet zo. Je kunt gewoon halen, je hoeft niets te geven. Zijn keuze werd dus makkelijker. Zonder voorwaarden energie krijgen. Hij ging voortaan op de fiets naar het werk en kon onderweg genieten van de elementen. Ook in de pauzes wandelen in het park. Hij kreeg de opdracht om foto’s te maken van zaken waar hij van genoot op zijn tochtjes. Dit resulteerde in een mooie fotocollage van wolkenluchten, het IJ, en de bomen in het Oosterpark. De collage heeft hij geprint en op zijn kantoor gehangen als een reminder.

We hebben het traject afgesloten met de volgende door hem geformuleerde focuspunten (Stephen Covey heeft hem hier goed bij geholpen):

Fysieke vernieuwing geeft energie:

= slaap genoeg (7 uur)

= een doel met fietsen stellen

= elke dag fruit en water

= elke dag een wandeling doen

= zie, hoor en geniet van de natuur

Reageer

#5 DISC-theorie

De basis voor wat we nu DiSC® noemen werd voor het eerst beschreven door William Moulton Marston in 1928, in zijn boek Emotions of Normal People (emoties van normale mensen). Marston identificeerde wat hij noemde vier “primaire emoties” en de daarbij behorende gedragsstijlen die we vandaag kennen als Dominantie, Invloed, Stabiliteit en Consciëntieus. Marston heeft zijn ideeën nooit als typologie gebruikt, of om mensen te labelen als een specifiek “type”. Maar hij geloofde wel dat iedereen een grotere intensiteit en frequentie van gedrag zou vertonen in één of twee van de stijlen. Marston geloofde dat door te begrijpen hoe onze “normale” emotionele reacties zich aanpassen aan de verwachtingen van mensen, situaties en de maatschappij, we ons kunnen ontwikkelen tot beter geïntegreerde en onafhankelijkere mensen, en in staat zullen zijn om het ware geluk te vinden in ons werk en persoonlijke leven.

In dit model wordt de verticale dimensie beschreven in de zin van de vermeende kracht. De “D” en “i” stijlen zijn beide geneigd te denken dat ze krachtiger zijn dan de omgeving. Dat wil zeggen dat ze het gevoel hebben controle te hebben over hun omgeving en ze kunnen assertiever en proactiever zijn. Aan de andere kant zijn de “S” en “c” stijlen, die geneigd zijn te denken dat ze minder krachtig zijn dan de omgeving. Dat wil zeggen dat ze het gevoel hebben weinig controle te hebben over hun omgeving en dat ze zich meer dienen aan te passen en reactief te zijn. De horizontale dimensie wordt beschreven in de zin van waargenomen gunstigheid van de omgeving. De “D” en “C” stijlen hebben de neiging hun omgeving als ongunstig te zien (uitdagend, onwelkom of sceptisch). De “i” en “S” stijlen hebben de neiging hun omgeving als gunstig te zien (aanvaardend, welkom en vriendelijk).

De concepten ‘vermeende kracht’ en ‘vermeende gunstigheid’, gecreëerd in de jaren ’80, volgen dezelfde lijnen als het werk van Marston, maar ze zijn niet praktisch wat betreft het verschaffen van inzicht in de wereld van normale emoties en normaal gedrag in gewone taal. In het bestuderen van de literatuur en het uitvoeren van ons eigen onderzoek, zijn we een modernere taal tegengekomen die het Marston model bekrachtigt, en die veel effectiever is in het overbrengen van zinvol gedrag dat makkelijk in de praktijk te brengen is.

Dit schreef Marston in 1930:

Een emotie is het bewustzijn van een houding ten opzichte van iets of iemand. De houding kan een bondgenootschap of een vijandigheid zijn, en het kan iemand zich inferieur of superieur doen voelen tegenover de stimulans die deze houding veroorzaakt. Een emotie is veel ingewikkelder dan slechts een aangenaam of onaangenaam gevoel.

Om een emotie te ervaren, moet iemand of een vijandigheid of een aanvaarding voelen ten opzichte van het voorwerp of de persoon die het veroorzaakt, en hij of zij moet de wens hebben het óf te beheersen óf erdoor beheerst te worden. Een eenvoudige emotie is dus een combinatie van een houding van superioriteit of inferioriteit en een houding van afwijzing of aanvaarding.

In zijn boek schreef hij dat we ieder een publieke zelf hebben die we als normaal en gezond beschouwen, maar dat velen van ons een privézelf hebben die we voor de rest van de wereld verborgen houden. We hebben een verborgen innerlijke overtuiging dat deze privézelf abnormaal is, misschien zelfs ongezond, en beschamend. Marston verdedigt met krachtige woorden dat deze privézelf onze eigen “normale” zelf is. Problemen en ontevredenheid ontstaan wanneer we teveel inspanningen moeten verrichten om deze natuurlijke privézelf te onderdrukken in een misplaatste poging bij andere mensen te horen. Zodoende schrijft hij uitgebreid over de noodzaak om mensen een “emotionele heropvoeding” te bieden. Dit heropvoedingproces zou mensen toestaan om hun natuurlijke neigingen en voorkeuren te aanvaarden en zichzelf te accepteren zoals ze zijn. We kunnen deze ooit revolutionaire ideeën toepassen op onze huidige DiSC® toepassing. Indien we mensen kunnen doen inzien onder welke situationele druk ze staan en hoe deze druk hun gedrag beïnvloedt, kunnen we mensen een beter inzicht verschaffen in wat ze succesvol en gelukkig kan maken.

In het kort samengevat, onze omgeving (bijvoorbeeld op het werk, thuis, met vrienden) speelt een belangrijke rol in het begrijpen van DiSC. De ware kracht van dit idee ligt echter niet in hoe we DiSC meten, maar in de toepassing van DiSC. Dit idee kan mensen helpen de kennis en de moed te verzamelen om te veranderen.

Bron:© 2007, Inscape Publishing, Inc.

 

Reageer

#4 Logische niveaus van Dilts

 

Het gedragsmodel van Bateson en Dilts

De antropoloog Gregory Bateson heeft in samenwerking met Robert Dilts een model voor gedragsverandering ontwikkeld, het model van de logische niveaus. Dit model gaat er van uit dat het onvoldoende is om alleen het gedrag van mensen te begrijpen en te kennen (en dus alleen op gedrag te sturen). Er zijn meer niveaus (innerlijke factoren) in het menselijke systeem die in relatie staan met het gedrag en daar invloed op hebben. De 6 logische niveaus geven een onderscheid in niveaus aan waarop doelen stellen, visie en missie op het persoonlijke vlak zich afspelen. Hierdoor ontstaan belangrijke vragen, zoals: houd ik met het formuleren van mijn doelen wel rekening met de context?

Welke capaciteiten heb ik en welke dien ik aan te leren om mijn missie en visie te bereiken?

Deze zes logische niveaus zijn volgens Dilts in samenhang belangrijk bij het veranderen van gedrag en het leren (zowel bewust als onbewust). Omdat Bateson en Dilts de logische niveaus vanuit een de systeemtheorie hebben ontwikkeld, werkt volgens hen een verandering op één niveau door op alle andere niveaus, zowel naar boven als naar beneden en visa versa. Waarbij gezegd moet worden dat interventies en veranderingen op een hoger niveau krachtiger doorwerken naar beneden dan andersom. Volgens Bateson en Dilts is een collectief gedragsprobleem terug te voeren naar een discrepantie met hogere niveaus in de hiërarchie binnen een organisatie.

Bateson gaat ervan uit dat medewerkers gedrag laten zien dat past en passend is in de omgeving waarin zij zich bevinden. Dat de organisatie dus gedrag van medewerkers krijgt dat hij verdient.

 

Dilts geeft ons een instrument om achter iemands gedrag te zoeken naar diens missie.

Vaardigheden zoals goed uitvragen en actief luisteren kunnen hierbij ingezet worden. Het vormt natuurlijk ook een goed instrument om een bestaande missie of visie te beoordelen.
Het model van de logische niveaus helpt ons dus:
• met het ontwikkelen van doelen, visie en missie
• met het achterhalen/helpen te verwoorden van iemands doelen, visie en missie
• met het beoordelen van doelen, visie en missie

De volgende logische niveaus zijn te onderscheiden:
Omgeving

Datgene waar we op reageren, wat ons omringt, de andere mensen met wie we in aanraking komen. Alles wat buiten het individu of de organisatie ligt.

 

 

Gedrag

De specifieke handelingen die we uitvoeren, ongeacht ons vermogen. Al datgene dat met een filmcamera vast te leggen valt. Dit is echter slechts het topje van de ijsberg.

 

Vaardigheden/Competenties

Vaardigheden, bekwaamheden, kwaliteiten, talenten, hulpbronnen en tactieken waar we in ons bestaan gebruik van maken.

 

Waarden/overtuigingen

Het scala van ideeën die we voor waar aanhouden en die we gebruiken als basis voor ons dagelijks handelen. Onze overtuigingen kunnen ons toestaan bepaalde dingen te doen, maar kunnen ons evenzeer beperkingen opleggen. Waarden zijn de dingen die we belangrijk vinden in het leven dat we leiden. Ook zij vormen een sterke sturing in ons handelen.

 

Identiteit

Het fundamentele ik-gevoel, hoe een persoon over zichzelf denkt.

Identiteit kunnen we op twee niveaus aangeven. Ten eerste ontlenen wij onze identiteit aan ons werk c.q. Onze maatschappelijke positie. Ten tweede vormt ons gedrag en met name hoe onze omgeving dat gedrag beoordeelt, ook onze identiteit.

 

Missie/Visie

Dit is het hoogste niveau, het fundament van ons bestaan. Het verwijst naar het grotere geheel, waarvan je deel uitmaakt.  Er worden vragen gesteld als: “waarom zijn wij hier?” En “wat is de zin van ons bestaan?” Op dit niveau heeft men het ook wel eens over een levensopdracht, ofwel een missie. Een verandering op dit niveau heeft onherroepelijk vele gevolgen op alle andere niveaus.

 

Reageer

#3 Adequate Agressie Aanpak voor spierballentaal in “Trump”-situaties: BBB met AAA.

De kleedkamerpraat van Donald Trump. Typisch “mannen onder elkaar” – praat. Grensoverschrijdend.
Maar wat gebeurt er dan met die kerels onderling?
Kerels gaan onderling met hun taal de grens over. Taal op de grens van natuur en cultuur. Klaarblijkelijk wordt dat getriggerd na een sportieve prestatie.
Spierballentaal a la Mohamed Ali: ” I’m the greatest!”
Spierballentaal om de ander te  vernederen: agressief haantjesgedrag. Dierlijk gedrag op een moment dat de adrenaline hoog zit. Joachim Low, de duitse voetbalcoach liet dat ook zien met het ballenincident.
Een instinctieve reactie die dominantie uitdrukt, het reptielenbrein krijgt bevestiging door de neus. Tot zover is er binnen die context voor hen geen grensoverschrijdend gedrag.
Het wordt anders als dezelfde kerels hun dierlijk gedrag in een andere situatie gaan gebruiken om iets gedaan te krijgen of het “haantje” te zijn. Dit levert problemen op.
Ik kreeg vandaag een aanvraag voor een workshop Omgaan met Agressie.
Een hulpverleenster wilde zich beter (fysiek) voorbereiden bij huisbezoeken of ontvangst in haar werkruimte. Zij had bezoek gekregen van een grote vent met een hond. Bij het openen van de deur keek hij haar aan en zei: “ Zoooo?” en keek haar monsterend aan.
Het gesprek daarna liep uit de hand en zij werd seksueel geïntimideerd. Even later deed zij haar verhaal bij een aantal mannelijke personen in hetzelfde gebouw. Zij reageerden: “ Ja joh, dat doet die vaker, veel praatjes!”. Gelukkig had zij een aantal collega’s die haar goed opvingen en haar konden steunen.
De uitdaging in de training gaat worden om de deelnemers met de intimidatie durven te dealen. Herkennen van dierlijk gedrag in kritische situaties. Professioneel handelen vanuit eigen kracht: Beter Bewust Bewegen (BBB) met een Adequate Agressie Aanpak (AAA).
Reageer

#2 Stop Zigzaggen; durf bakens te verleggen.

‘Zigzaggen is uitputtend: als je voortdurend heen en weer gaat om van alles te vermijden”

Ik ken deze uitspraak van Brene Brown.

Ik scrollde laatst wat op Facebook en zag daar een bericht van een oud deelnemer van de training Loopbaankansen. Zij is een jonge vrouw (in de dertig) en vond haar plek niet in haar werk en zelfs niet in ons land.

Zij vond zichzelf niet succesvol.

Uiteindelijk bleek de vraag: “Wat is je definitie van succes?”. Welke meetlat neem je?” de kernvraag te zijn voor haar.

Het bleek niet haar eigen meetlat te zijn en zij voelde zich slachtoffer van de meetlat van anderen in haar werksituatie. Zij zag zichzelf vanuit de binaire oppositie: (Jacques Derrida): “Je bent een slachtoffer, die zich altijd door een ander laat gebruiken of een strijder, iemand die zich constant bewust is slachtoffer te worden en dus voortdurend controle houdt, domineert, macht uitoefent, en nooit kwetsbaarheid toont.” De anderen streden namelijk altijd.  Zij voelde zich altijd in de rol van slachtoffer. Dat gaf ook een soort veiligheid en helderheid.

Zij vond het moeilijk om vriendelijk zijn t.o.v.zichzelf : warm en begripvol wanneer je lijdt of faalt, pijn niet negeren, geen zelfkritiek.

Dat is dan ook durven: te erkennen dat je bang mag zijn, angst mag tonen en kwetsbaar te zijn. En je niet te schamen, want schaamte betekent dat je bang bent, angst toont of kwetsbaar bent.

Hoe we verschillende emoties ervaren, hangt samen met onze zelfspraak. Hoe praten we met onszelf over wat er gebeurt. Dan helpt het durven te delen.

In de coaching na de training begon het daarom het delen. Ik begon zelf. Ik heb ook mijn angsten en schaamtegevoelens komen ook soms op. Al ben ik oefenmeester in durven. Ik gaf haar het gevoel dat we samen in de arena staan en dat als we falen doen we dat samen, dan hebben we in elk geval grote moed getoond. We kunnen niet in ons eentje leren om kwetsbaarder en moediger te zijn. soms is het moedigste een ander om steun vragen.

Samen maakten we de zigzagbewegingen kleiner. Bakens werden dichterbij gezet en de veiligheid vergroot. Het mooiste vond ik dat zij ervoor koos te gaan reizen.

Haar reis ging enerzijds naar binnen en anderzijds naar buiten. Zij leerde meer te durven.

Ik zag de foto’s daarvan op Facebook langskomen. Zigzaggend tussen Meditaties in het verre Oosten en  haar nieuwe werkplek vond zij haar weg.

Reageer