Toets "Enter" om naar de inhoud te gaan

Categorie: Algemeen

#62 Lessen uit Koud Water Zwemmen: Overmoed werkt niet!

Wat is overmoed?
Het is het verschil tussen wat we daadwerkelijk presteren en wat we denken te presteren. Waarom krijgen overmoedige mensen juist wel de ruimte?
Ik hoorde laatst dat als we door een eigen fout onze auto in de prak rijden, denken we nog steeds dat we beter kunnen autorijden dan de persoon van de auto die we net in de prak hebben gereden. We focussen op het bovengemiddeld zijn en daar beginnen we al jong mee.
Uit onderzoek blijkt dat van een miljoen scholieren in de VS zeker 70 procent de eigen leiderschapskwaliteiten zag als bovengemiddeld. Slechts 2 procent zag zichzelf als onder het gemiddelde. En uiteraard heeft ONS bedrijf meer kans op succes dan een gemiddelde bedrijf in de branche.
Wij zijn allemaal de beste chauffeur toch? Wie zegt van zichzelf dat hij een ondergemiddelde chauffeur is?
Maar liefst 94 procent van de Amerikaanse professoren zag de eigen prestaties als bovengemiddeld. Hoe zouden zij zichzelf als chauffeur zien?
En… we denken ook nog dat onze inschatting altijd passend en onbevooroordeeld is. We kunnen dat ook zelfs beter dan de anderen in onze omgeving, zo meldt een studie fijntjes.
Wie gelooft dat hij beter is, staat net even een treetje hoger op de sociale ladder. Geloven dat je beter bent zorgt ervoor dat je dat ook laat weten en geeft je vertrouwen. Het maakt je kalmer en je bent vaak overtuigender.
Stel: je begint met Koud Water Zwemmen. Je hebt een workshop gehad van een goeroe en je gelooft dat je alles aankunt! Koud water, stenen breken en over vuur lopen!
Anderen mensen zien je niet als overmoedig, maar vinden je – in ieder geval een tijdje – gewoon geweldig. En jij wordt daar ook trots en blij van. Je denkt meer te kunnen dan je nu al kan.
En dan komt de confrontatie. De huidige watertemperatuur is 9 graden en je besluit ook anderen mee te nemen met zwemmen. De een raakte in paniek, de ander bleek nauwelijks nog aanspreekbaar, het is allemaal net goed gegaan.
Verkeerde inschattingen, onrealistische verwachtingen en ronduit risicovolle beslissingen zijn het gevolg van de overmoed.
#hoedanwel?
  • Niet sturen op applaus maar op inzicht.
  • Pluis je bewezen prestaties uit en neem hier inzichten uit mee.
  • Bereid je voor met data en realistische doelen.
  • Zorg voor een bescheiden zelfinzicht.
Reageer

#61 Zou je “koud-water-zwemmen” eens durven te proberen?

Beginnen:
Koud water zwemmen heeft geen geheimen, het is een kwestie van beginnen en doorzetten.
Gewoon beginnen met koud af douchen. Start met een keer per week, waarbij je de tijd dat je doucht steeds meer verlengd. Stap eruit als je je niet op je gemak voelt en stel geen tijddoelen in om eronder te blijven. Volg je gevoel.
De vervolgstap is op dezelfde wijze een keer in het water te stappen. In het begin is het raadzaam om wel samen met iemand te gaan.
   Het is gemakkelijker om in de zomer te starten bij een watertemperatuur van 16 ° C of hoger. En daarvan uit verder op te bouwen.
Toch kun je nu ook al beginnen. Doe het dan wel met iemand die ervaren is.
En: werkt het nog niet accepteer dat dan en kies een warmer moment.
Het eerste wat er gebeurt als je in koud water komt, is de reactie op kou-ervaring- de eerste zucht, snelle ademhaling en verhoogde hartslag en bloeddruk.
En regelmaat werkt ook goed. Als je meerder keren per week gaat, wordt de kou-reactie van je lichaam steeds gehalveerd. Moet ik er wel bij zeggen bij gelijke omstandigheden. In mijn praktijk blijkt dat geen enkel moment en geen enkele plek hetzelfde is.
Wat wel blijft is een algemene gewenning: als je een paar weken in koud water mist, begin je niet helemaal opnieuw.
De belangrijkste bron van aanpassing die mensen hebben aan koude omgevingen zijn onze hersenen. Het lichaam heeft een beperkte capaciteit om zich aan te passen aan de kou. Ons brein kan het lichaam sturen hierin.
De rillingen:
Rillingen worden gestimuleerd om de diepe lichaamstemperatuur te verhogen wanneer een verlaging van de diepe lichaamstemperatuur optreedt. Het werkt door onvrijwillige samentrekking van de spieren om warmte te genereren en maakt bewegingen zoals zwemmen moeilijk te coördineren.
De hypotherme aanpassing vermindert de hoeveelheid rillingen die optreedt wanneer de diepe lichaamstemperatuur wordt verlaagd. Door herhaaldelijk zwemmen in koud water dat de diepe lichaamstemperatuur verlaagt, vermindert dit de rillende reactie. Dit heeft het effect dat de zwemmer de beweging kan coördineren, maar ten koste van een grotere diepe lichaamskoeling in vergelijking met iemand die rilt. De vermindering van de rillingsrespons is temperatuurspecifiek, als de diepe lichaamstemperatuur afkoelt tot boven de normale daling van de diepe lichaamstemperatuur, wordt de rillingsrespons opnieuw gestimuleerd.
Het belangrijke punt om op te merken is dat de diepe lichaamstemperatuur waarbij rillingen optreden bij iemand die is aangepast dichter bij de staat van klinische hypothermie ligt (kernlichaamstemperatuur is 35 ° C) dan niet-aangepaste individuen. Daarom moeten degenen die koud aangepast zijn, ‘naar hun eigen lichaam luisteren’ in plaats van het geklets aan de waterkant. Als ze beginnen te rillen, moeten ze uit het water komen en beginnen met het opwarmen.
De tijdsduur:
De tijdsduur in het water is niet alleen een weerspiegeling van de staat van aanpassing, maar een combinatie van factoren die betrekking hebben op elk individu, waaronder hun massa, vetheid, fitness, voedingsregime en hoe lang de persoon stilstaat. Recente technologie en onderzoek suggereert het bestaan van bruin vetweefsel (BAT) bij volwassen mensen; eerder werd gedacht dat dit soort vet alleen aanwezig was bij baby’s. Er is nu echter vastgesteld dat het voorkomt bij sommige personen die blootgesteld zijn aan koude, maar de mate waarin dit bijdraagt aan thermoregulatie wanneer zwemmen in koud water niet is vastgesteld.
Dus:
Koud water zwemmen heeft geen geheimen, het is een kwestie van beginnen en doorzetten.
Gewoon beginnen met koud af douchen. Start met een keer per week, waarbij je de tijd dat je doucht steeds meer verlengd. Stap eruit als je je niet op je gemak voelt en stel geen tijddoelen in om eronder te blijven. Volg je gevoel.
Reageer

#59 Corona heeft nog steeds impact merk ik, jij ook?

Corona heeft nog steeds impact merk ik, jij ook?
Klanten geven aan dat:

“Wat op het werk en in privé omgeving opvalt, is dat men nu meer last lijkt te hebben van hoge werkdruk. Wie weet doordat we naast het werk weer vol zitten met sociale verplichtingen. Dat is weer een kwestie van wennen.”

“Wat nu tegenvalt is het teruggekeerde fileleed op de weg.” 😉

Maar ook:

  • Dat men weer moet wennen aan alle geluiden die er een tijd bij het thuiswerken niet waren.
  • Dat het hybride werken weer nieuw gedrag vraagt.
  • Dat men zoekt hoe men overlegt en hoe je weer feedback geeft.
Ik zie dat we ons weer een beetje herpakken. Anderzijds blijft er een onzekerheid hangen omdat we niet weten wat de verdere ontwikkelingen exact zijn.
Het herpakken gaat samen met het weer grip & beweging krijgen. Door gedurfde keuzes die uitgesteld zijn alsnog te maken. En weer zelf “in control” zijn. 
Dat is nog niet zo makkelijk.
Daarom bied ik nu IKdurf aan. Een coachingstraject om te herpakken na Covid.
Ik ben benieuwd of ik je (of mensen die je kent) hiermee kan helpen?
Wellicht kan IKdurf – coachtraject iets voor jou of mensen die je kent zijn?
Hoe zou het zijn als je een nieuw startpunt hebt en:
  • Er daadwerkelijk een verandering op je werk, loopbaan of leven plaatsvindt?
  • Je durft te zeggen wat je wilt of vindt?
Na Ik Durf!:
  • weet je waar je nu staat en wat je te doen hebt;
  • functioneer je prettiger als professional en als persoon;
Of:
  • kun je meer zelf sturen in je eigen loopbaan;
  • heb je een realistisch beeld van je loopbaankansen op de arbeidsmarkt.
Mocht je interesse hebben of ken je iemand waarbij dit past?
Of mail of bel: info@rob-smits.nl of 06-302 99 754.
Reageer

#58 Stresscontrole en Koud water zwemmen: It’s all in the Mind!

De training van je brein bij koud water zwemmen stelt je in staat beter met stress om te gaan.
Koud zwemmen is een heel natuurlijke manier van trainen in het omgaan met stress.
In het koude water stappen is als een brandwondje op de huid, het is altijd  een belasting voor het lichaam. Dat geeft een stressreactie (mentaal en fysiek).
Maar “stress is niet wat er met je is gebeurd, maar HOE je het waarneemt”.
Voor ons lichaam is het koude water zelf (als stressfactor) niet het probleem, maar de manier, het mechanisme om het stress-effect op het lichaam te verwerken.
Het is geen toeval dat zwemmen in koud water steeds vaker wordt gebruikt in de strijd tegen depressie, stress en angsten. Tijdens het zwemmen trainen we de middelen van het lichaam die ons in staat stellen om met stress om te gaan.
Hoe verloopt dit proces fysiologisch?
De somatische ervaring wordt gecodeerd in het brein en omgezet in het GO – NO GO-commando in de basale ganglia.
De basale ganglia zijn een groep neuronen (ook wel kernen genoemd) die zich diep in de hersenhelften van de hersenen bevinden. De basale ganglia zijn voornamelijk betrokken bij het verwerken van bewegingsgerelateerde informatie. Ze verwerken ook informatie met betrekking tot emoties, motivaties en cognitieve functies.
Het cruciale punt is: welke kant gaat de stressreactie op? Via het indirecte pad of via het directe pad van de basale ganglia?
Optie 1. Het energieproces volgt een indirect pad.
In dit geval wordt het striatum geactiveerd, wat leidt tot de koppeling van de visuele en somato-sensorische cortex van de hersenen.
Dit deel ligt in het voorste gedeelte van de hersenen, waar somatische (lichaams) informatie wordt verwerkt. Dit omvat tast-, pijn-, temperatuur- prikkels.
Het resultaat is dat we tijdens het zwemmen ons verblijf in het koude water visueel en met de huid kunnen controleren. We letten op hoe wonderbaarlijk het wateroppervlak verandert, reageren op de schittering van de zon in het water, gefascineerd raken door meeuwen, voelen de brandende koelte van het water op de huid, enz.
Het zwemmen zelf, de verscheidenheid aan bewegingen leidt niet tot vermoeidheid en spierbelasting. Integendeel, na verloop van tijd neemt een gevoel van opgewektheid, een golf van kracht en lichtheid toe, naarmate de hormonen (dopamine, norepinefrine, serotonine) worden geactiveerd.
Serotonine werkt als een energiehormoon, een hormoon van vreugde. In dit geval scheidt de amygdala de energietoestand als veilig. In koud water voelen we ons zelfverzekerd, kalm en anticiperen we op meer energie tijdens het zwemmen.
Optie 2. Het energieproces volgt een direct recht pad.
Wanneer iemand bang is terwijl hij in koud water gaat ervaart hij een niet vrijwillige stress.
De stress-energie gaat via een directe weg van de basale ganglia en wordt omgezet in eenvoudige motorische acties. Als gevolg hiervan voel je een angst en angst, die wordt verergerd door verschillende associaties in de hersenschors: “Ik heb het koud … je kunt longontsteking krijgen, en als ik verdrinken “, etc.
Een persoon bevindt zich in een homeostatische onbalans en heeft geen gevoel van lichaamsenergie. In dit geval hoopt vermoeidheid zich snel op.
Bij elke volgende beweging van het lichaam neemt de belasting van de spieren toe, gaat de inspiratie verloren en neemt het bevende pad de controle over een lichaam over.
Het gevoel van kou dringt steeds meer door het lichaam. Het verlangen om uit het water te komen is overweldigend. Het lichaam is uiteindelijk niet bestand tegen de stressvolle effecten van koud water.
Conclusie: door meerdere keren het indirecte pad te oefenen geven we het brein de mogelijkheid om meer het indirecte pad te vinden en daarmee anders met de stress om te gaan. En juist het kijken, ruiken en ervaren van de huid en de omgeving versterken je kracht in het omgaan met stress. En bij de uiteindelijke beheersing zorgen de hormonen weer voor een fijn gevoel.
It’s all in the Mind!
Reageer

#57 #DTV Durf te vragen vanuit nieuwsgierigheid.

Durf te vragen vanuit nieuwsgierigheid. Wat houdt je tegen? Soms is het je omgeving die het niet waardeert en op sommige momenten nemen andere gedachten en behoeften je in beslag.

 

Vroeger als kind was je veel nieuwsgieriger en stelde je veel vragen. Durven we als we wat ouder zijn dat minder?

 

Nieuwsgierig zijn helpt bij durven. Het brein houdt van nieuwigheden. Bij het waarnemen van nieuwigheden komt dopamine vrij: een beloningsfactor voor het brein. Het zoeken naar iets nieuws geeft al vaak voldoende dopamine, het behalen van het resultaat is daarvoor niet noodzakelijk. Door nieuwsgierigheid wordt het werk leuker, kunnen verbeteringen plaatsvinden en wordt het leven aantrekkelijker. Daarbij neemt nieuwsgierigheid oordelen weg; die kunnen beperkend zijn voor verandering van gedrag. Nieuwsgierigheid beïnvloed de perceptie en zal een motiverende factor zijn bij durven.

 

“Durven heeft ook te maken met herkaderen. Nieuwsgierigheid helpt daarbij. Dat wekt dopamine op en dat werkt onmiddelijk. Dopamine is zó lekker voor de hersenen…! Nieuwsgierigheid is één van de fijnste competenties om mensen in te trainen. Voor een training geef ik ze dan bijvoorbeeld de opdracht om drie dingen te beschrijven op de weg hierheen die ze niet eerder gezien hadden. Dan moeten ze een andere weg nemen dan ze gewoon zijn en goed registreren wat ze zintuiglijk ervaren. Dat werkt altijd. Mensen vinden dat ook leuk, zo’n mini-experiment. Ze leren zo hoe fijn het is om onbevangen rond te kijken. Zelf heb ik Kiksvoorniks; ik word blij van stickers, graffiti of spreuken in de openbare ruimte.” (citaat uit mijn interview met Martijn Kagenaar voor Happy Fuel)

 

Momenteel voer ik een opdracht bij de Hogeschool Leiden de “Kritische Blik” uit. Een programma waar studenten leren om kritisch te lezen en niet zomaar iets aan te nemen. Daar merk ik dat het digitaal lesgeven het vragen stellen zeker niet bevordert. Ik kan me voorstellen dat, er voor deze studenten moed nodig is om nieuwsgierig te kunnen zijn of te doen. Soms omdat je iets niet helemaal snapt of om überhaupt in een werkcollege het woord te nemen. Je moet als student moedig zijn om door te vragen vanuit nieuwsgierigheid en je niet stom te voelen wanneer iemand je vragen of ideeën niet begrijpt. Of de vragen niet belangrijk vindt.

En als je je vergelijkt met andere studenten lijkt het dat anderen sneller het snappen terwijl jij nog veel vragen hebt. Gewoon omdat je wil weten. Vaak lijken antwoorden best wel logisch of goed uitgelegd. Toch kun je nog meer vragen hebben.

Gewoon uit nieuwsgierigheid.

Dan is het moeilijk om niet te denken dat het aan jou ligt. Misschien denk je dat je teveel doordenkt of juist niet goed op hebt gelet… je gaat pas iets vertellen of vragen wanneer je het antwoord bijna zeker weet. Ook zie je als student dat een docent soms ook geen vraag verwachten. Gewoon omdat dat te weinig gebeurt of dat zij zichzelf de vraag hebben gesteld.

Dus wat doe je dan? Niet durven toegeven dat je iets (nog) niet begrijpt en niet om hulp vragen. Dit houdt je tegen in je nieuwsgierigheid te ontwikkelen. Zo wordt je vanzelf steeds minder nieuwsgierig. En ontbreekt de lol die je kunt hebben van nieuwsgierigheid.

 

Nieuwsgierigheid kun je hervinden! Het helpt als ouders, docenten en leidinggevenden juist vrijheid en vertrouwen geven om nieuwsgierig gedrag te vertonen. Verder kan een verandering van je omgeving kan juist ook weer de nieuwsgierigheid prikkelen. Los van normale verplichtingen die je gewend bent. Nieuwe prikkels dagen je uit om dingen te doen die je eerder niet durfde. Nieuwsgierigheid kan door anderen en gebeurtenissen geprikkeld worden maar hoe tof zou het zijn om bewust je eigen nieuwsgierigheid te volgen.

 

Geef jezelf eens in de zoveel tijd een flinke schop onder je kont!

Ga een nieuwe uitdaging aan! Zoek een nieuwe omgeving, verrassingen, ervaringen, inzichten en inspirerende prikkels! 

Reageer

#54 Fouten maken moed & Faal CV

Op een schaal van 0 tot 10. Hoe trots ben je op je prestaties tot nu toe? De kans is groot dat je niet zo trots bent. Hoe dat komt?

 

Het helpt als je jezelf als verantwoordelijk voor een prestatie kan zien en de prestatie moet aan bepaalde standaarden voldoen of deze overtreffen.

 

Je zult een sporter nooit horen zeggen dat hij zo trots is dat hij heeft gewonnen omdat zijn tegenstander een enkelband verrekte tijdens de wedstrijd. A

Wel dat hij trots is omdat hij dankzij het vele trainen de tegenstander kon hebben.

 

Je voelt je trots als je prestatie te maken heeft met bekwaamheid en inspanning.

Gezonde trots (dus niet de hoogmoed, leidend tot arrogantie) is belangrijk voor jouw persoonlijk welzijn. Trots geeft een positieve zelfevaluatie en een goed gevoel sociaal gewaardeerd te zijn. Het is niet fijn om fouten te maken. Aan de ene kant wil je graag je best doen maar het moet ook veilig zijn.

 

Ik geloof erin dat je fouten aangeven dat je iets nog niet weet, of nog niet kunt. De fouten die je maakt, zijn een indicator voor je progressie, ontwikkeling en groei. Maar dat betreft wel onbedoeld gemaakte fouten. Als je niet leert je fouten te ondervinden, leer je geen risico’s te nemen.

 

Ik leerde vroeger te vechten en bleef ook tijdens de middelbare school en studie niet alleen voor het ‘veilig’ gaan.

 

Natuurlijk zijn de tijden veranderd. Mijn schoolvoorbeeld dateert van bijna 40 jaar geleden.

 

Als je trots op iets bent, vond je iets lastig. Je moest er moeite voor doen en misschien heb je er wel voor moeten vechten. En daarvan krijg je moed. Dus fouten maken moed.

 

Moedig voorwaarts! Met faalmoed!

Het boek Faalmoed van Stine Jensen inspireerde tot de volgende Faal CV:

Afwijzingen sollicitaties:

– docent: te veel op externe gericht te weinig op competentie ontwikkeling (werk er nu als freelancer)

– MRA coördinator traineeship: onzeker en te weinig enthousiasme (huh?)

Afwijzingen opdrachten:

Opdracht agressie training: anderen zijn passender in aanbod

Opdracht agressie training 2: te duur

 

Verloren:

– Voetbalpool Ajax-watchers 16x

– Wie is de Mol pool: 3x 2e

– Pubquiz Fabriek en ZCFC: 3 x 2e

Overig:

4 bekeuringen

Auto 3x ter reparatie

Lekkage in boot gerepareerd, lekt nog steeds…

Bijl brak bij filmopnames over Ijszwemmen https://youtu.be/yQKATAwwCjk

 

En weer doorrrrrrrr.

Reageer

#55 Boek review: “Courage” van Geoffrey Scarre over hoe moed situatie- en cultuurafhankelijkheid kan zijn.

Geoffrey Scarre schreef het boek “Courage”. Courage betekent moed in het Nederlands.
Filosofen hebben het sinds de oudheid over moed.  Er zijn meerdere definities van ‘moed’.
Scarre gaat in dit boek een laag dieper. Hij schrijft aanscherpend zodat we telkens meer komen te weten wat moed inhoudt. Ook onderbouwd hij zijn verhaal met wetenschappelijke bronnen. Met name de situatie- en cultuurafhankelijkheid zijn interessant om te lezen.
Hoewel algemeen wordt aangenomen dat moed de beheersing van angst inhoudt, is er minder consensus over de vormen die moed moet aannemen of de omstandigheden waarin deze moet worden uitgeoefend.
Scarre citeert La Rochefoucauld die opmerkt dat moed selectief en intermitterend kan zijn: iemand kan “moedig zijn voor het zwaard, maar bang voor kogels” of omgekeerd, en hij kan de ene keer meer moed tonen dan de andere. Binnen mijn durf-methode zien we dat ook terug bij het attribuut “Competenties in de context”.
De schrijver haalt  de psychologen Peterson en Seligman aan, die in hun definitie van moed eveneens naar angst verwijzen als:
“het vermogen om ondanks angst te doen wat gedaan moet worden”.
Een moedig persoon is volgens Scarre een persoon “die de juiste dingen onder ogen ziet en vreest en vanuit het juiste motief, op de juiste manier en op het juiste moment, en die ijk vertrouwen voelt onder de overeenkomstige omstandigheden” .
Moedig gedrag en dus durven kun je leren.
Aristoteles’ deugd is volgens de schrijver niet aangeboren maar verworven door gewenning, op dezelfde manier als praktische vaardigheden: dat wil zeggen, mannen worden “rechtvaardig door rechtvaardige daden te doen, gematigd door gematigde daden te doen, dapper door dappere daden te doen” . Als we dapper willen worden, moeten we oefenen met het omgaan met steeds gevaarlijkere situaties en proberen niet weg te rennen. Aan het einde van het proces zouden we niet langer de verleiding moeten voelen om te ontsnappen aan waar de rede ons zegt standvastig te blijven. De deugd die we op deze manier verwerven is prijzenswaardig.
Als oefenmeester in durven zeg ik ook vaak: het is oefenen, oefenen, oefenen…..
Attribuut 5 Kantelmoment
Het kantelmoment.
De aristotelische moedige man is iemand die nadenkt voordat hij handelt. (Ik gebruik het woord ‘man’ met opzet, want het Griekse woord voor ‘moed’ is andreia, ook vertaald als ‘mannelijkheid’, en Aristoteles schenkt relatief weinig aandacht aan de moed van vrouwen, die hij blijkbaar op zijn best een vage weerspiegeling vindt van de mannelijke variant.)
Dat komt overeen met het kantelmoment bij durven. Daar ligt ook een nadenkmoment, een reflectie.
Culturele verschillen
Sommige vormen van riskant gedrag lijken ronduit absurd, zoals het spelen van Russische roulette met een geladen pistool voor een weddenschap of om een ​​saaie middag door te brengen.
Zinloos risico nemen en dwaze bravoure lijken volgens Scarre onwaardig om als echt moedig te worden beschouwd, hoewel bij het onderscheiden van dwaas en waardig rekening moet worden gehouden met culturele variaties.
Wat voor de ene samenleving een vulgaire daad van opscheppen lijkt, kan door een andere als een bewonderenswaardige demonstratie van mannelijkheid worden beschouwd. In een fascinerende studie van de Crow Indians van Noord-Amerika beschrijft Jonathan Lear de gevaarlijke traditionele praktijk om een ​​uitdaging aan te gaan door dicht bij de vijand te rijden en hem aan te raken met een stok (bekend als een “coup stick”). Terwijl voor de Crow deze voorafgaande bloei van de strijd een oefening was die vereist was door krijgersdeugd, leek het voor naburige stammen misschien op puur exhibitionisme.
Degenen die niets vreesden, zouden alles durven; en de gevolgen zouden maar al te vaak rampzalig zijn. Het is waar dat angst soms te hard remt op onze inspanningen; maar het is beter remmen te bezitten die af en toe over-effectief zijn dan helemaal geen remmen te hebben, zegt Scarre.
Als het moeilijk kan zijn om je angsten de baas te worden, is het nog moeilijker om ze volledig kwijt te raken en niet te bereiken door een simpele wilsdaad. Men kan niet zomaar besluiten dat men niet langer bang zal zijn voor hoogtes of kleine ruimtes of grote spinnen.
Om van een angst af te komen, moet men indirect te werk gaan, bijvoorbeeld door een cursus, therapie of hypnose te volgen; en zelfs dan lukt het misschien niet, zegt Scarre.
Scarre heeft een helder boek geschreven wat mij met name veel inzicht heeft gegeven.
Het deed me ook herinneringen aan de Prof-dag bij Friss. Waarbij we een Hike & Haka inzetten om de diversiteit te verbinden in een team.
Reageer

#52 Een positief “Ik vertrek” – verhaal vanuit Frankrijk

We hebben allemaal wel eens “iets” gedurfd in ons leven.

In deze interviews spreek ik met mensen die ik een tijd terug heb ontmoet en nu opnieuw ontmoet. Ik ben benieuwd wat zij in dat tijdspad gedurfd hebben.

Ik heb Corine Stam – Kraakman in de jaren ’90 ontmoet. Ik kwam bij Stiching IBO en daar was zij een van de trainers. Ik kende haar al vanuit de samenwerking van Arbeidsvoorziening en Maatwerk. Samen met Tineke Pover was zij een van de experts om jongeren te motiveren richting werk.

En op enig moment besloot zij om met haar partner Jaap te verhuizen naar Zuid Frankrijk om daar Le Val Marie (hotel met 17 kamers en een restaurant) over te nemen.

 

Dit is een “IK VERTREK” verhaal maar dan ten positieve.

 

Tevreden gasten, gastheer, gastvrouw bij Cotes de Vermeille

De voorgeschiedenis:

In die tijd werden de vriendinnen van Corine in dezelfde leeftijd veelal zwanger en startten met huisje, boompje, beestje. Niet Corine! Haar gedachte was bij haar vertrek: het kan tegenvallen en het is niet onomkeerbaar.

Het begin was heel moeilijk. Er was geen internet, geen booking.com en het restaurant liep in het begin helemaal niet. Pas toen zij in de pauzes met flyers de parkeerplaatsen op ging op zoek naar Nederlandse en Britse auto’s, kregen we veel nieuwe gasten en werd het enorm druk.

In oktober gingen ze terug naar Nederland en kon zij weer bij IBO terecht. Dit was zo vooraf gepland. Ook het daar op volgende seizoen vertrokken zij weer in maart naar Argeles om keihard te werken.

Corine: “Ik heb toen wel officieel mijn werk bij IBO opgezegd en het huis verkocht. Toen ik in oktober weer in Nederland kwam, verveelde ik me en belde ik Saskia (directeur van IBO). Ik kon weer bij IBO werken omdat er iemand ziek was. Onze eerste twee jaar deden we niets anders dan werken. Eerst in Frankrijk, daarna weer in Nederland. na 2 jaar werd het hotel verbouwd tot een restaurant en runden we 19 seizoenen lang de horeca op een 5 sterren camping.”

Inmiddels runt zij sinds 2019 een Chambre d’hôtes in hetzelfde Argeles sur mer. In deze lastige tijden gaat dat vooralsnog goed. Het eerste jaar kwamen er gasten van over de gehele wereld. Nu , door Corona, heeft ze voornamelijk hele leuke Franse gasten. Corine: “Beide Coronazomers gaan heel erg goed. Het is erg druk (Er komen veel Fransen en ook een paar andere nationaliteiten): de mensen willen er echt uit en zijn op zoek naar iets kleinschaligs met persoonlijke aandacht!”

Zwembad Cote de Vermeille

Verder hebben Jaap en Corine een zoon. Hij heet Bram is geboren en getogen in Frankrijk en is een echte Ajacied. Inmiddels is hij voor de middelbare school geslaagd. Echtgenoot Jaap was en is kok en werkt er naast met zijn bloementransport bedrijf.

We voeren het gesprek verder aan de hand van de 8 attributen die durven kunnen ontwikkelen.

 

Braintrainer

Het brein werkt volgens een lefsysteem en een durfsysteem. Keuzes worden primair of meer secundair gemaakt, intuïtief of weloverwogen.

Corine vindt zichzelf meer een durftype dan een leftype: “Ik ben meer van het durf, eerst voor en nadelen afwegen. Frankrijk was een grote stap maar ik had afgesproken met Saskia dat als ik terug moest zij mij mijn oude baan terug zou geven. Ik had de deal dat ik 9 maanden verlof zou nemen en in november weer mijn functie zou oppakken. Saskia zei DOEN!  Er werd een tijdelijke vervanger aangesteld en toen ik in november terugkwam, kon ik gewoon weer verder gaan waar ik gebleven was.”

Attribuut 1 Train the brain

Een stap die niet heel erg groot was in Corines ogen. “Ik had de garantie dat mijn baan en mijn huis er nog was na het eerste seizoen. Het ergste dat had kunnen gebeuren was dat onze relatie geen stand zou houden tijdens dit avontuur. Maar het tegendeel bleek waar, we bleken een heel goed team te zijn.”

Daarbij hielp het Corine ook om “worst case scenario’s” voor te stellen.

Wat is het ergst dat kon gebeuren? De relatie kon spaak lopen, we kiezen te snel….

De keuze om het huidige pand, de villa, te kopen waar ze de chambre d’hôtes heeft gecreëerd, was wel een snel besluit. Ze namen wel enig risico, want echt goed vooronderzoek hadden ze niet gedaan. Maar zij hadden door 20 jaar keihard te werken in het restaurant de schaapjes op het droge zodat er niet veel geleend hoefde te worden.  Jaaps zijn motto en inmiddels ook haar motto: je moet het huisje bij het schuurtje laten. Je stokje niet te ver zetten, maar wel nieuwe keuzes durven te maken.

Wat wel opvalt is dat Corine altijd andere keuzes maakte dan anderen. Ik vond het destijds interessant dat zij vroeger voetbalde: altijd al idolaat over voetbal en Ajax was. Ik kende geen vrouw die dat deed.

Corine beschrijft zichzelf als geen “meisje meisje” zij ging haar eigen gang. Zij kon ook op een andere manier stoer zijn, bv. “IK rook niet!” terwijl anderen dat wel deden.

 

Accepteer angst en ga ermee om;

Hoe keek en kijk je naar je eigen kwetsbaarheid? Hoe ging en ga je met angst om?

De eerste tijd in Frankrijk was best angstig. In Nederland was zij iemand; zij deed “Melkertgroepen” en voor IBO! Zij was mentor, expert van de jongerengroepen, kon rapporten schrijven en haar gedachten goed onder woorden brengen. In Frankrijk was dat anders:

“Ik was opeens de vriendin “van”…. ik moest op zoek naar mijn eigen identiteit in Frankrijk.”

Attribuut 2 Accepteer Angst

Zij deed dat door heel hard aan haar Frans te werken. In het begin met een boekje en alle woorden opschrijven en die weer oefenen. Zij weigerde Engels te spreken en sprak zo goed als het kan Frans met handen en voeten. “In het begin durfde ik de telefoon niet op te nemen, bang dat ik niet uit mijn woorden zou komen . En op een dag besloot ik opeens om het wel te doen, toen nam ik een reservering aan  en dat lukte!

Dat was echt een omslagpunt. dat gaf zo ontzettend veel zelfvertrouwen.”

Corine accepteerde haar angst door zich kwetsbaar op te stellen, excuses aan te bieden en durven te falen.

 

De context en de competenties;

Binnen welke context durfde je meer of minder? Wat werkte er wel of niet? Welke competenties heb je ontwikkeld daarbij?

“Voordat we begonnen met huidige plek. Nam ik voor een tijdje een baan als vertegenwoordiger van producten. En toen dacht ik opeens: … “Oh chips”, ik ben geen vertegenwoordigster”. De zenuwen gierden door haar lijf!. Vanuit de AMA (Academie Mens en Arbeid) had zij geleerd de RET (Rationeel Emotieve Therapie) te gebruiken en te relativeren: wat is het ergste wat er kan gebeuren?

Corine Stam Kraakman is Zen

De waarde-code; Welke leidraad heb je inmiddels voor jezelf ontwikkeld? Wat is voor jou het juiste midden?

Corine maakt gebruik van helpende gedachten. Zij weet van zichzelf dat zij perfectionisch kan zijn en dat zij meer moet loslaten. Een leidraad in haar werk is:

“Mensen benaderen zoals ik zelf benaderd zou willen worden; wat zou ik dan zelf willen?”

Attribuut 4 Waarde code

En destijds bij de start: “Wat je ook doet, het is altijd een leerervaring, je bent altijd een ervaring rijker…” en

“Als je iets wil moet je het doen en niet achteraf: Goh , hadden we dat maar gedaan….”.

 

Het moment van durven: het kantelmoment; Wat was jouw kantelmoment en wat zei jouw ethische stem?

Er zijn diverse kantelmomenten geweest. Dankzij Jaap en haar opbouw van zelfvertrouwen kreeg zij meer vertrouwen en steun. Ook van de gasten krijgt zij dat. Bevestiging op het kantelmoment is van belang. Corine: “Van geen bevestiging naar wel bevestiging!”

Corine houdt er niet van om mensen teleur te moeten stellen. En toch heeft zij in die momenten het geleerd toch te doen.

Attribuut 5 Kantelmoment

Verder checkt Corine in het moment of zij er zelf genoegdoening uit krijgt en uitgedaagd wordt.

“Het lukt telkens weer omdat ik de lat niet te hoog zet maar wel blijf bewegen!”

 

Word een risicomanager! Hoe weeg jij risico’s af? Toen en nu?

Attribuut 6 Risicomanager

 

Corine: “Ik heb echt uitdaging nodig!”.

Zij weegt de risico’s af door zelfspraak: wat is het ergste wat kan gebeuren?

Toch ook is er altijd de financiele risico-component. Corine en Jaap willen altijd een borging hebben wat betreft zakelijke keuzes.  Zij gaan uitdagingen aan waarvan ze eigenlijk weten dat ze er goed in zijn (ook als ze het nog nooit eerder gedaan hebben).

De chambre d’hôtes bestond niet, die hebben ze zelf gecreëerd. En ze zijn beide hele harde werkers: “Jaap heeft twee rechterhanden en Corine is heel goed met plannen en organiseren. Voor iemand anders zien onze stappen er heel gedurfd uit, maar wij weten wat we kunnen en nemen niet veel risico vinden wij.”

 

Deal met belemmerende factoren & Pak de positieve kansen! #hoedan? Toen en nu?

 

Attribuut 7 Deal factoren

Corine weet de belemmeringen van zichzelf. En als deze een rol spelen kan Jaap het over nemen.

Zij gaat uit van positieve kansen en zoekt naar de succesfactoren. “Het geeft ook goed gevoel als iets lukt en ik word blij en energiek van positieve feedback! Dus het gastenboek is dan belangrijk om daar uit weer positieve kansen te vinden!

“Ik kreeg laatst een SMS van een vertrokken klant: “verander niets!” “

 

Support en borging: Welke personen in uw omgeving werk(t)en stimulerend in relatie tot jouw doelen?

Attribuut 8 Support en borging

“In eerste instantie natuurlijk Jaap! Die kan mij echt een spiegel voorhouden als ik van een mug een olifant maak of als ik me druk maak om een lastige gast.”

Maar ook Corine’s moeder: “Zij was er altijd voor me en gaf ruimte. Zij beoordeelde niet en liet me vrij in mijn keuzes maar ze liet me ook mijn eigen fouten maken “Ik weet nu zelf hoe belangrijk dat is met mijn eigen zoon.”

 

 

2 Comments

#51 Top 5 Durf Playlists You Tube

Zoek je wel eens inspiratie, vertier of verdieping?

Kijk dan mijn top 5 playlists op mijn You Tube kanaal!

1. Durf-playlist

Een playlist met fijne durfnummers, leuke sketches en inspirerende TedTalks!

2. NLP Ankerlijst

Een anker is een externe prikkel die neurologisch verbonden is aan een interne stemming.(bron: https://www.mindacademy.nl/nlp/ankeren).

De lijst met muzieknummers kunnen allen gebruikt worden als een anker. Speel de lijst af wanneer jij dat een keer nodig hebt!

3. Ondernemen

Lijst met sprekers, kleine inzichten en humor op het gebied van ondernemerschap

4. Kiksvoorniks

Ik noem het zelf Kiks voor Niks. We zijn gewend om op een bepaalde manier (gewoonte!) naar de wereld om ons heen kijken en vergeten daarbij ook soms om van de kleine dingen te genieten.

Het verschijnsel Kiks voor Niks is bedacht door van Kooten & de Bie. In de bescheurkalender uit 1982 zijn de 10 originele Kiks voor Niks opgenomen. Kiks voor Niks zijn alledaagse dingen zoals het geluid van knikkers in een zakje. Of het laten knetteren van bubbeltjesplastic. Of het kraken van verse sneeuw als je er over loopt. Heerlijk geluid.

En een ieder kan zijn eigen Kiks voor Niks zien. Voor mij zijn het creatieve stickers met mooie afbeeldingen of teksten. Of mooie Graffitti. Maar ook bijvoorbeeld zonsopgang of bepaalde natuurverschijnselen.

Het is wel een kwestie van dat je er oog voor hebt. Zoals Cruijff ooit zei: “Je gaat het pas zien als je het doorhebt”

Mijn oogst van de afgelopen jaren vind je op mijn Pinterest-pagina en voor een dagelijkse update op Facebook.

Verder delen steeds meer mensen de kiks voor niks: dat maakt het nog leuker want zij zien dingen die ik nog niet zag.

En eh…wat zijn jouw Kiks voor Niks..?

5. Groei

Een lijst met video’s over verandering en groei. Voor een rustig reflectief moment.

 

Extra:

Mini docu Bureau Voor Durf

Rob Smits in de media,

Veel kijk plezier!

Reageer

#50 Constructief conflicten durven aangaan: niet makkelijk, toch doen !

Kun jij op je werk jezelf zijn?
Gewoon voluit helemaal jezelf kunnen zijn?
Zeggen wat je vindt?
En wat als je wordt aangesproken op hetgeen je vindt en de ander heeft daar moeite mee?
Soms is daar voor beiden kanten durf nodig. Soms gebeurt het dat de wijze waarop men zich uitspreekt, “ik zal hem wel even de waarheid vertellen” op een botte wijze gebeurt.
Een luisterend oor zal dan sowieso niet gevonden worden.

Vaak zijn er prachtige voornemens gemaakt en vertaald in waarden zoals open communicatie die een cultuur moeten borgen waarin dat zou kunnen.

Aanspreken in een organisatie

Wanneer er vertrouwen is (de basis), durven de teamleden zich uitspreken, hun mening zeggen, of anderen uitdagen in hun mening. ‘Conflicten’ lijken negatief, maar constructieve conflicten zijn juist zeer productief voor teams: daardoor kunnen ze problemen sneller en vollediger oplossen.

Het tegenovergestelde van (constructieve) conflicten is een kunstmatige harmonie: iedereen is vriendelijk, er zijn ogenschijnlijk geen problemen.

Aan de communicatie gaat ‘durf’ vooraf om constructieve collegiale conflicten aan te gaan.

Teams zullen zich moeten versterken naar een groter onderling vertrouwen, meer inzicht in elkaars communicatie en achtergrond. Na de versterking ben je toegerust en kun je de toenadering vervolgen. Dit vraagt vertrouwen, toerusting en toenadering.

Vertrouwen: het slechten van blokkades:

In onze aanpak werken van vanuit het theoretisch model van Lencioni. In een goede teamwerking moeten alle teamleden elkaar vertrouwen. Zonder vertrouwen durven teamleden zich niet uitspreken, omdat ze niet zeker zijn of iedereen wel positieve intenties heeft. Vertrouwen hebben in elkaar betekent dat je je kwetsbaar kan opstellen in het team, want je wordt gerespecteerd. Het eerste wat ons dan te doen staat, is het slechten van blokkades die communicatie op de werkvloer in de weg staan. Communicatie is voor ons in deze fase dan ook het vermogen om een veilig klimaat te scheppen waarin men op succesvolle wijze met elkaar kan omgaan. Dit vraagt om een kijkrichting en werkwijze waarbij (zelf)- relativering en toegang krijgen tot ‘het hart’ in het geding zijn.  Het slechten van blokkades moet plaatsvinden binnen de huidige activiteiten.

Toerusting en toenadering:

In tweede instantie is het een kwestie van toerusting én toenadering. Toerusting heeft betrekking op het wijzigen van de collectieve kijkrichting en het zoeken naar en vinden van de juiste toon, ook wanneer de andere partij er een andere toon op nahoudt.

Bij het vormgeven van toerusting en toenadering gebruiken we de concepten van Lucy Kortram (onder andere lector ‘Diversiteit en de multiculturele competentie’). Thema’s als roltoewijzing, het actorperspectief, empowerment en multiculturele/diversiteit communicatie zullen gebruikt worden.

Aanspreken: zelf doen!

Om uiteindelijk iemand aan te spreken is er ook durf nodig.Om lef te tonen en/of te durven vindt er een afweging plaats. Deze afweging in ons brein wordt beïnvloed door de context en organisatiefactoren, risicoperceptie, competenties en bevorderende en belemmerende factoren. De meeste mensen kunnen shiften van impulsief naar reflectief denken en handelen.

Het moment van aanspreken kan een kantelmoment zijn.

Kantelmomenten zijn gebeurtenissen met een eerste gevoelde moeilijkheid en een tijdselement. Dat kan kort- of langdurig zijn. De keuze tussen impulsief en reflectief handelen wordt beschreven als het wippen op de emotionele wip. Dit wippen vraagt een breed bereik van emotionele technieken om effectief te dealen met de angst. De kunst is te ontdekken wanneer angst een vriend is en wanneer men ermee moet omgaan. Op dat moment vindt er in het brein risicoperceptie plaats. De mate van bewustwording en reflectie op de perceptie bepaalt of er sprake is van lef tonen of van durven.

Stappen bij het kantelmoment en aanspreken:

Stap 1.

Bepaal het kritieke moment en onderwerp. Op dat moment zal je dat ook fysiek merken. Je merkt dat vaak aan de ademhaling, hartkloppingen, zweten, stotteren, trillende lichaamsdelen etc.

Stap 2.

Zoek dan in het moment waarin het mogelijk is om even afstand te nemen en te stoppen, kijken en luisteren. Reflecteer, check wat maakt dat je iemand wil aanspreken, kies wat belangrijk is en welke acties mogelijk zijn. Stel een doel.

Stap 3

Check het doel om iemand aan te spreken. Is het doel echt doelmatig? Geeft het doel het te verwachten resultaat en effect?

Stap 4

Wat is de inzet van je aanspreken? Wat moet er gedaan worden? Wat levert het op en wat kost het? Welke obstakels en hulpbronnen zijn er? En stel de vraag: wat doet het je?

Stap 5.

Benoem wanneer je daadwerkelijk iemand gaat aanspreken en vanuit welke waarde.

Stap 6.

Durven en doen!

Reageer