Toets "Enter" om naar de inhoud te gaan

Categorie: Algemeen

#44 Durf-interview Burgemeester Heerenveen Tjeerd Van der Zwan: “Zonder strijd krijg je het verlammende van angst niet weg.”

We hebben allemaal wel eens “iets” gedurfd in ons leven.

In deze interviews spreek ik met mensen die ik een tijd terug heb ontmoet en nu opnieuw ontmoet. Ik ben benieuwd wat zij in dat tijdspad gedurfd hebben.

Ik heb Tjeerd van der Zwan in de jaren ’90 ontmoet toen wij beiden werkten bij de toenmalige Arbeidsvoorziening. Tjeerd was toen al politiek actief in Lelystad. Nu is hij al enige tijd burgemeester in Heerenveen. We volgen elkaar op Social Media en hebben zo nog contact met onze oud-collega’s.

We praten elkaar bij over de woonplek, de kinderen en wie we nog van onze oud-collega’s zien.

Tjeerd is naar eigen zeggen toevallig in burgermeesterschap gerold. Van een plaatselijk PvdA bestuurder werd hij raadslid daarna wethouder en verving op een zeker moment de burgemeester. Hier moest hij zijn beeld van het burgemeesterschap bijstellen. Het was minder linten knippen dan hij dacht. Het vervangen van een burgemeester bleek leuk te zijn, hij kon een verschil maken en een gezicht zijn voor de samenleving. Dat werkte goed voor Tjeerd: aangesproken worden en bereikbaar zijn. Iets wat hij nog steeds belangrijk vindt.

Ik was benieuwd in hoeverre durf een rol speelde in de loopbaan- en levenskeuzes die volgden.

We voeren het gesprek verder aan de hand van de 8 attributen die durven kunnen ontwikkelen.

 

Braintrainer

Het brein werkt volgens een lefsysteem en een durfsysteem. Keuzes worden primair of meer secundair gemaakt, intuïtief of weloverwogen.

Tjeerd is geen grote lefgozer. Hij vindt zichzelf niet extreem moedig. Ook merkt hij op:

“Des te ouder ik word, des te minder ik durf, ik wielren veel en ben nu banger om te vallen dan vroeger.”

Het intuïtieve speelde bij Tjeerd meer toen hij politiek actief werd. Dit kwam eigenlijk voort uit woede:” Ik gaf les op een school. Deze werd opgeheven en ik vond dat dat niet kon!” De weg die hij vond om iets met zijn woede te doen lag in de politiek.

Gaandeweg werd hij meer weloverwogen: “Als je ergens langer zit en je bent ergens niet mee eens dan acteer je meer weloverwogen. Ik probeerde het dan zo te maken dat het wel kan door medestanders te vinden of door de omstandigheden zo te maken dat iets toch lukte.” Toch blijft de eerste aanzet altijd intuïtie voor Tjeerd. Daarna beredeneert hij meer. “Het een kan niet zonder het ander”.

Zelfvertrouwen speelt ook een rol volgens Tjeerd. Je ontwikkelt een soort onkwetsbaarheid qua zelfvertrouwen, waardoor je erop kunt vertrouwen dat het goed komt. “Dan ontwikkel je een soort constellatie waarbij je op jezelf durft te vertrouwen.”

 

Accepteer angst en ga ermee om;

Hoe keek en kijk je naar je eigen kwetsbaarheid?

Hoe ging en ga je met angst om?

Volgens Tjeerd zijn de echte grote beslissingen in je leven vaak intuïtief en op gevoel. “Je moet leren omgaan met angst, je weet dat het er is en je merkt wat de grenzen zijn. Je moet deze overwinnen”. Tjeerd vindt niet dat je angst moet accepteren maar juist de strijd aan gaan.

Want angst maakt je minder effectief:

“Zonder strijd krijg je het verlammende van angst niet weg.”

Het werkt wanneer je jezelf met een oncomfortabele situatie comfortabel maakt volgens Tjeerd. (Zie ook mijn blog RS )

Tjeerd haalt zijn sollicitatie naar het burgemeesterschap aan: “Kom je daar, zit je met 15 mensen aan een tafel en jij moet jezelf presenteren, hoe word je daar comfortabel in?”

Wat volgens Tjeerd werkt is oefenen en doen. “En verbeeld jezelf ook eens aan de andere kant, zijn zij net zo zenuwachtig?  Kijk naar de situatie en beredeneer dan ook eens vanuit je eigen principes: waarom wil ik dit?” Voor Tjeerd was het opkomen voor anderen die dat minder kunnen.

 

De context en de competenties;

Binnen welke context durfde je meer of minder? Wat werkte er wel of niet?

Welke competenties heb je ontwikkeld daarbij?

Als burgemeester merkt hij dat hij de competentie “gezaghebbend” heeft ontwikkeld om te kunnen durven. “Als een gezaghebbende spreken en dat uitstralen, dan kun je als burgemeester meer gewicht geven aan wat je zegt. Elke context heeft zijn eigen procedures, als je die goed kent, kun je je zekerder voelen!”

Daarnaast gebruik maken van je invloed en rolinvulling scheelt enorm volgens Tjeerd. “Als een burgemeester iets zegt….”

Verder geeft het kennen van de spelregels en het hebben van informatie je altijd een voorsprong waardoor je makkelijker durft, zegt hij.

 

De waarde-code;

Welke leidraad heb je inmiddels voor jezelf ontwikkeld? Wat is voor jou het juiste midden?

Tjeerd zal altijd opkomen voor de underdog: “Daar sta ik voor en hou ten alle tijde de menselijkheid erin!” Een voorbeeld is dat Tjeerd opkwam voor het vinden van een plek voor een islamitische school. De regel is dat de school op het gebied is waar veel leerlingen zijn. Toch wilde men deze school het liefst in een industriegebied plaatsen. Hier maakte Tjeerd zich sterk en kreeg voor elkaar dat de school de plek kreeg die het verdiende.

 

Het moment van durven: het kantelmoment;

Wat was jouw kantelmoment en wat zei jouw ethische stem?

Tjeerd ethische stem zegt:

“Gelijke monniken en gelijke kappen”.

Dit gold ook voor de vestiging van een AZC. Daar was weerstand tegen. Dan moet je daar mee omgaan en op het juiste moment je stem laten. “Anders komt er nergens een AZC!”.

En ja, toen kwam er ook een AZC.

 

Word een risicomanager!

Hoe weeg jij risico’s af? Toen en nu?

Tjeerd: “Risico’s moet je aanvaarden en dan kunnen zeggen dat je in ieder geval je je best hebt gedaan, daarna analyseren en jezelf afvragen is de nieuwe situatie voor mij aanvaardbaar”.

Tjeerd checkt voor zichzelf of hij in bepaalde situaties het ook kan waarmaken. Tjeerd: “Net zoals soms bij ondernemers toch? Bij grote risico’s vraag je als ondernemer toch ook af of je moet doorgaan of stoppen?”. We merken in ons gesprek dat je deze pittige beslissingen niet te vaak moet hoeven te nemen, niet telkens een ultieme consequentie hoeven te ervaren. Ook komt demissionair Minister President Rutte langs. Tjeerd: “Rutte is een natuurlijke risicomanager, daar heb ik bewondering voor”. Beiden vinden we wel dat in het managen van risico’s je je houdbaarheidsdatum in de gaten moet houden.

Om risico’s goed in te schatten moet je kritisch blijven. Tjeerd: “Iedereen zegt dat je geweldig bent dus ik heb ook kritische mensen om mij heen verzameld. De meest kritische is mijn vrouw. Maar ik zoek ook juist medewerkers die mij uitdagen en kunnen relativeren. ”

 

Deal met belemmerende factoren & Pak de positieve kansen!

#hoedan? Toen en nu?

 

Een belemmerende factor is dat je te lang kan blijven hangen aan de job vindt Tjeerd. “Probeer te relativeren en zaken soms minder belangrijk voor jezelf maken.”

Als je dat doet durf je meer, volgens Tjeerd. “Dat betekent dat ik me kwetsbaar moet kunnen opstellen en dat ook laten zien aan anderen.”

 

Support en borging:

Welke personen in uw omgeving werken stimulerend in relatie tot jouw doelen?

Tjeerd: “Mijn 1e baas van het Landelijk bureau racismebestrijding was echt een voorbeeld. Met name leerde hij mij ook fouten maken. En daarvan te leren. Dat heeft echt een basis gelegd.”

Nu is mijn vrouw belangrijk. Zij maakt mij een andere burgemeester. Naast dat zij een fijne persoonlijkheid is, kijkt zij ook naar kansen en stimuleert om feedback te vragen aan bijvoorbeeld een collega.”

We ronden het gesprek af met de afspraak nog eens koffie te drinken en samen naar Heerenveen – Ajax te gaan.

 

Dank Tjeerd!

 

Foto’s: Tjeerd van der Zwan

Graphics: Noa Boeijnga

Reageer

#42 Toen & Nu – interview met Mandy van Keijzerswaard: “Ik ben geen opgever”

We hebben allemaal wel eens “iets” gedurfd in ons leven.
In deze interviews spreek ik met mensen die ik een tijd terug heb ontmoet en nu opnieuw ontmoet. Ik ben benieuwd wat zij in dat tijdspad gedurfd hebben.
De eerste is Mandy van Keijzerswaard, Zij is algemeen directeur Secretary Plus bij USG People.
In 2008 studeerde zij af op de opleiding Human Resource Management bij de Hogeschool Inholland. Mandy had 1 jaar Commerciele economie gestudeerd en stapte over naar onze opleiding. Ik was destijds stafdocent en gaf haar college.
Mandy was destijds een student die goed presteerde qua cijfers maar ook in die tijd een passie had voor paardrijden.
Ik was benieuwd in hoeverre durf een rol speelde in de loopbaan- en levenskeuzes die volgden.
Na de opleiding startte zij, net als vele HRM-studenten in die tijd, als recruiter bij Brunel.
Na 10 werd zij Business Unit Manager en was verantwoordelijk voor de salesteams die zich richten op oplossingen voor capaciteitsvraagstukken bij opdrachtgevers. Zij verlegde haar loopbaanpad naar Altus Staffing als een Business manager in de ICT consultancy.
Sinds september 2020 werkt zij bij USG People. Zij heeft een partner en 2 kinderen.
We voeren het gesprek aan de hand van de 8 attributen die durven kunnen ontwikkelen.
Braintrainer
Het brein werkt volgens een lefsysteem en een durfsysteem. Keuzes worden primair of meer secundair gemaakt, intuïtief of weloverwogen.
Mandy: “Soms begin ik met denken dat ik het niet kan en daarna wil ik bewijzen dat ik het wel kan. Ik ga gewoon ergens voor.  Ik wilde vroeger paardrijden op het hoogste niveau. Het was alles of niets. Op een zeker moment voelde ik dat ik een keuze moest maken.
“Brunel of Ankie van Grunsven?” Ik kies dan in 1 keer alles of niets. Het werd Brunel.”
Momenteel merkt Mandy dat het leven complexer is geworden waardoor keuzes meer afgewogen dienen te worden. Als directeur en als moeder heb je toch meerdere en andere verantwoordelijkheden.
Accepteer angst en ga ermee om;
Hoe keek en kijk je naar je eigen kwetsbaarheid?
Hoe ging en ga je met angst om?
Mandy: “Ik had vroeger prestatiedrang, ik wilde graag ergens de beste zijn. Ik herstel snel bij tegenslag. Ik kan slecht tegen nutteloosheid. Alles moest een succes worden. Ik heb een gezond faalangst ontwikkeld om te kunnen presteren. Inmiddels ben ik wel ouder en wijzer en laat me niet meer opjagen. Ik heb altijd moeten zorgen dat ik goed voor mezelf kan zorgen, en dat lukte.
De context en de competenties;
Binnen welke context durfde je meer of minder? Wat werkte er wel of niet?
Welke competenties heb je ontwikkeld daarbij?
Mandy: “Ik heb bij Brunel de groei meegemaakt. Ik werd daar manager van het team en ging  steeds meer aandurven en aansturen. Heel anders was het bij de Vibe groep: Als expert binnen gehaald op expertise en dat geeft een rustig gevoel. In deze functie heb ik echt de eindverantwoordelijkheid dus daar begint het durven weer opnieuw.
Mijn belangrijkste “durf”- competenties zijn doorzettingsvermogen, initieren en aanpakken.
In de regel volg ik mijn gevoel en ik vraag op gezette tijden en moment bevestiging/check up.”
De waarde-code;
Welke leidraad heb je inmiddels voor jezelf ontwikkeld? Wat is voor jou het juiste midden?
Mandy: “Voorheen deed ik het als het ware als Pippi Langkous, ik sprong gewoon in het diepe. Op basis van kennis en ervaring ben ik meer op een ander level gekomen. Maar een volgende stap zou ik wellicht weer gaan springen. Het “Zelluf doen” waren ook de eerste woorden die ik als kind uitsprak, ik werk graag zelfstandig.”
Het moment van durven: het kantelmoment;
Kantelmomenten zijn gebeurtenissen met een eerste gevoelde moeilijkheid en een tijdselement. Dat kan kort- of langdurig zijn.  Je kunt dit moment als een moed-gebeurtenis zien. Het vraagt een open blik deze momenten aan te gaan . Daarbij wordt op dat moment gebruik gemaakt van een ethische stem. Het luisteren naar deze stem zorgt voor een reflectie op het mogelijk handelen.
Wat was jouw kantelmoment en wat zei jouw ethische stem?
Mandy:”Op de huidige plek is er echt een kantelmoment geweest. Bij de Vibe groep had ik de mensen en de markt mee en zette snel een succesvol team op. Hier, bij USG, werd bij aanvang mijn comfortzone maximaal gestretched: hier word je echt uitgedaagd of je kunt blijven staan.
Mijn stem: “ik ben geen opgever”! en “Het is leuker als het samen is… “
Ik luister naar deze stem en ga dan analyseren en geef mezelf een schop onder de kont en dan gaan!”
Word een risicomanager!
Je risicoperceptie wordt scherper door ervaring op te doen met een bepaald gedrag: Door de ervaring schat je de risicohoogte dan beter in. Hoe weeg jij risico’s af? Toen en nu?
Mandy: “Ik maak soms moeilijk keuzes. Ik ga dan op mijn gevoel af. Ik kijk hoe de ander reageert en probeer dan te peilen. Daarom werk ik graag samen.”
Deal met belemmerende factoren & Pak de positieve kansen!
#hoedan? Toen en nu?
Mandy: “Met name de “growth mindset” (Carol Dweck) past bij mij. En: als ik vroeger geen talent ergens voor had ging ik het niet doen. Bijvoorbeeld bij het leren van tennis:..tennis is mooi maar ik heb geen balgevoel. Dus tennis ik niet.”
Support en borging:
Welke personen in uw omgeving werken stimulerend in relatie tot jouw doelen?
Mandy: “Mijn partner is ook ondernemer en is een gevoelsmens, hij is iemand die zaken anders benoemd en andere perspectieven geeft. Bij Brunel had ik een leidinggevende die mij telkens stimuleerde. En mijn zus is nuchter en realistisch. Haar visie kan stimulerend werken.”
Foto’s: Mandy van Keijzerswaard
Graphics: Noa Boeijnga
2 Comments

#41 ‘Durven is niet eng, je kunt het leren!’

Paul Rinkens en Ellis Haveman wilden het fenomeen durven eens onder de loep te nemen. Zij starten hun ontdekkingstocht bij Bureau Voor Durf en kwamen op bezoek in de Zaanstreek in mijn favoriete trainingsruimte BijBind op het Hembrugterrein.

Samen met Martijn Kagenaar spraken we elkaar intensief over mijn onderbouwde methode. “Hoe werkt dat durven eigenlijk?”

Een uitgebreide weergave van het interview vind je op de site van Happy Fuel.

Happy Fuel is continu op zoek naar wat er onder de oppervlakte bruist, naar ideeën over hoe het anders kan. Beter kan. Zij onderzoeken, ontwerpen en realiseren nieuwe concepten die vooruitgang brengen.

Zij zetten eigen methodieken en verander strategieën in om klanten, medewerkers en stakeholders beter aan te spreken. Zij geloven hierbij in een mensgerichte aanpak gebaseerd op aandacht, vertrouwen, respect, ruimte en verantwoordelijkheid. Dit is tevens hun eigen geluksbrandstof; ‘Happy Fuel’.

Ik ben benieuwd naar de volgende stap in hun ontdekkingstocht. Komt dat nog langs mooi koud water? Hindernissen? Obstakels? Ik geef ze graag een “opkontje” met #durf!

Dank ook aan Noa Boeijenga voor de mooie graphics en Bas Kinsbergen en Judith Pelgrom voor de gastvrijheid @BijBind op Hembrug!

#happyfuel #conceptontwikkeling #vernieuwing #samenexperimenteren #innovatie #durven #bezinning

#trainer #coach #oefenmeester

 

Reageer

#39 Heb je vlinders of ballen in je buik? Boekreview: “Get your Guts – je instinct als kompas”van Drs. Hilde A.J. Bolt

  • Doe jij het in je broek van het lachen?
  • Ben je soms misselijk van angst,
  • Slik je teleurstellingen weg?
  • Buikpuin van de stress?
  • Heb je een nederlaag te verteren?
  • Of heb je vlinders of ballen in je buik?
We voelen aan het gevoel in onze buik gedeeltelijk hoe het gaat. Darmen en hersenen werken vanaf de geboorte nauw samen.
De auteur Hilde A.J. Bolt noemt dit gevoel in onze buik “guts”. Zij beschrijft in dit boek “Get your Guts – je instinct als kompas” haar eigen visie en de weg die zij heeft afgelegd als vrouw, echtgenote en (stief)moeder, psycholoog-psychotherapeut, coach, trainer en traumadeskundige.
In mijn thesis is de “guts” gerelateerd aan lef. Lef komt voort uit hetzelfde “ballen in de buik”-gevoel en is essentieel om te durven.
Durven is lef met voorbedachten rade.

Het onderbuikgevoel komt juist op bij ethische uitdagingen. Er is dan een koppeling tussen intuïtie en de spontaniteit van onze ‘darmimpuls’. De adrenaline gaat omhoog, de hartslag gaat sneller, bloedvaten vernauwen zodat we minder bloed verliezen in een gevecht. Onze bloeddruk gaat omhoog en het denken gaat offline.
Dus moest ik dat boek hebben en lezen. Op zoek naar wat ik herken maar ook nieuwe inzichten. Bolt bracht daarnaast ook “Guts, in tijden van corona en erna” uit. Ook maar gelijk gelezen.
Iemand met Guts is een persoon met lef, met ballen volgens Bolt. Zij voegt aan de bovenstaande beschrijving verder toe dat de signalen uit het buikgebied een instrument zijn, een kompas van waaruit je kunt leven. Dit levert dan de kracht (Guts) op die je nodig hebt om hiernaar te handelen.
Wat neem ik mee uit dit boek?
Een herkenning bij de “Illusions of control”. Waar hebben we echt controle op?
En hoeveel tijd besteed je aan die illusie?
In de vorige review van “Goedemorgen” van Charles Ruiters kwam dit thema ook langs bij de denkkaders.
Je kunt ontkomen aan de illusie door ruimte te creëren en de keuze vrijheid te zien die je altijd hebt.
” Je kunt veelal niet kiezen wat er op je weg komt wel hoe je ermee omgaat.’
Denkkaders en illusies zijn zijn als lucht, ze kunnen ook zo weer weg zijn. Geef je die gedachten aandacht dan zullen ze groeien. Ze leiden ons af waar het werkelijk om gaat!
Door de gedachten worden zaken juist moeilijker. En de vraag is dan: Durf jij eenvoudig, simpel en goed te zijn?
“We leven als mens in een groot toneelstuk.”
Bolt geeft aan dat wij (zeker in de westerse wereld) zo graag willen begrijpen en dat we verleren om te voelen, stappen te nemen, dingen aan te gaan, regie te pakken en verantwoordelijkheid te nemen.
In mijn praktijk komt er in gesprekken altijd een moment dat klanten zichzelf en anderen niet meer kunnen begrijpen. Dan stopt het kunnen begrijpen. Dan is het wat het is. Begrijpen start in je hoofd. En je hoofd kan veel: gebruik je hele hoofd! Wees zowel een wetenschapper als de kunstenaar; het is er allemaal in optima forma! Je kunt dan ook eerlijk zijn naar jezelf. Eerlijkheid naar jezelf is een ingang naar ontwikkeling.
Een mooie metafoor vond ik:
“Verlichting: Zet het licht aan en heb durf om jezelf onder  te zien”
En:
“Verwarm je met je eigen licht en maak het lichter door lichter te leven maak het niet te zwaar”
Bolt propageert meer het vrij-denken. Eens een andere gedachte toelaten kan een begin zijn van iets nieuws. En probeer het gewoon. Dan heb je het in elk geval geprobeerd. Je hebt lef gehad om risico te nemen en op je bek te gaan en waarschijnlijk heb je er dan veel van geleerd.
Wanneer je werkelijk wil veranderen zul je stappen moeten zetten die je nog niet eerder heb gezet op een onbekende weg. Dat kan wennen zijn voor je systeem. Je systeem wordt ontregeld door elke stap die onbekend is.  In elk moment zit een keuze om door te gaan.
En andersom als je vast zit, ligt de feitelijke verantwoordelijkheid van de interne herhaling bij jezelf en niet bij je ouders. Daar kun je dus ook kiezen. Dat vraagt durf. En anderzijds ook mildheid voor jezelf, je onwetendheid, onmacht, weerstand, missers en onhandigheid, stelt Bolte.
“Om echt ja te kunnen zeggen moet je de innerlijke nee helemaal kunnen doorvoelen.”
Dit herken ik bij het koudwaterzwemmen. En ik heb nu juist het kijken toegevoegd in mijn aanpak voor nieuwe koudwaterzwemmers. Kijken helpt bij de geruststelling van het brein. En het trillen is een ontlading van het lichaam. Het zorgt ervoor dat stresshormonen zo snel mogelijk het lichaam verlaten.
Bolt beschrijft naast instinct en het hoofd het hart. Dit had ik in mijn onderzoek niet apart gedefinieerd. Het hart staat voor gevoel. Gevoelens zijn vaak subtieler en genuanceerder van aard dan primaire emoties
Dit leverde mij een mooie oefening op in het omgaan met angst: wat je ook ervaart aan emoties of gevoelens train je zelf JA er tegen te zeggen. Leg je hand op je buik en op je hart en oefen oefen oefen!
Het maakt het niet groter of kleiner maar laat het zijn wat het is.
Context en waarden beïnvloeden het durven. In onze cultuur hebben we geen rituelen om onze natuurlijke agressie een constructieve vorm geven om te ontladen. In de Haka wordt de natuurlijke agressie een bron van kracht. Vorig jaar gebruikte ik de Haka juist ook hiervoor. Een organisatie was bezig met het hervinden van de kracht. De Haka maakte deze los.
Get your Guts is een boek voor mensen die zelf guts willen ontwikkelen, maar ook een boek dat iedere therapeut, coach of hulpverlener gelezen moet hebben.
Wil je het boek ook lezen?
Bestel dan via:
Reageer

#38 Peptalk: Degenen die alleen vliegen, hebben de sterkste vleugels.

Luister naar #38 Degenen die alleen vliegen hebben de sterkste vleugels.m4a van Bureau Voor Durf op #SoundCloud https://soundcloud.app.goo.gl/o5iBP
Degenen die het alleen opknappen, hebben de sterkste richting .
Succes kan een eenzame weg zijn. Het kan een moeilijke weg zijn. Het kan een moeilijke weg zijn.
Het werkt zeker niet voor iedereen … Degenen die anderen volgen als schapen, zullen nooit weten wie ze werkelijk zijn. Alleen degenen die hun eigen pad volgen, kunnen hun eigen potentieel ontdekken.
Degenen die alleen vliegen, hebben de sterkste vleugels.
Degenen die alleen lopen, hebben de sterkste richting.
Ik zeg niet dat degenen die steun hebben, zwak zijn. Ik zeg niet dat je het alleen moet doen om kracht te krijgen.
Dit is alleen voor degenen die het alleen hebben moeten doen, degenen die het gevoel hebben dat ze er niet in passen, degenen die nooit steun hebben gehad, bij alles wat ze doen.
Al degenen die het gevoel hebben dat niemand in hen gelooft …
Het beste is, als je echt het leven leidt dat je wilt leiden … Als je omhelst wie je bent … Dan krijg je echt respect en echte liefde.
Mensen houden van degenen die de durf hebben om zichzelf te zijn. Degenen die de moed hebben om hun hart te volgen. Waarom? Het is zeldzaam. Waarom?
Omdat de meeste mensen willen dat ze dat ook kunnen doen. Laat ze de weg zien. BLIJVEN GAAN. GELOOF IN JEZELF.
Uiteindelijk komt het allemaal goed, en als dat gebeurt, heb je jezelf niet alleen geïnspireerd om meer te zijn, je hebt ook zoveel anderen geïnspireerd.
Ik heb moeten leren vechten alleen en daarom ben ik alleen sterk.
Ik durf te zeggen dat ik sterk kan zijn. Punt.
Ik ontwikkelde innerlijke kracht die niet gebroken kan worden.
Door de pijn ben ik sterk.
Ik waardeer anderen meer dan ooit.
Ik heb meer compassie dan ooit.
Ik stond voor interne uitdagingen … Nu kan ik elke uitdaging het hoofd bieden.
Ik ben trots op wie ik ben geworden. Ik ben er trots op dat ik OVERWONNEN. Ik ben er trots op dat ik bleef gaan! Ik ben trots op WIE IK BEN. Wie ik ben geworden. Ik ben er trots op dat ik mezelf ben gebleven. Omdat ik nu kan leven als mezelf. Met respect van anderen en het allerbelangrijkste: TROTS en RESPECT voor mezelf.
1 Reactie

#35 Durf te doen; een interview van Melanie Okkerse

Melanie Okkerse is een studente die voor haar opleiding iemand moest interviewen over zijn of haar dromen. En de vraag stellen of deze ook waargemaakt zijn. Bij deze het interview. Het geeft een mooie blik over mijn achtergrond vertaalt naar het nu.

 

Door gewoon te doen en te durven woont Rob Smits nu in een groter huis dan hij had gedacht. “Het idee was om in de buurt waar je woont te blijven wonen want verder kwamen we niet”. Rob Smits (58) uit Amsterdam-Noord heeft zijn eigen bedrijf: Bureau voor Durf.

 

Hoe was jij als 18-jarige?

“In 1980 was ik 18 en ik zat toen in 4 of 5 VWO. Ik was een vervelende jongen en werd veel de klas uitgestuurd. Daarnaast was ik heel actief in het jongerencentrum in Amsterdam-Noord als DJ. Ik had namelijk een eigen bedrijf in de discotheek: Funky Junkie.”

 

Wat waren jouw dromen destijds? Wat wilde je worden?

“Ik droomde niet zo zeer. Maar ik keek wel naar mensen op die een eigen bedrijf hadden of bedrijfsleider waren. Ik wilde wel graag eigen baas worden, maar ik dacht dat ik dat niet kon. Ik dacht namelijk dat je daar veel geld voor nodig had wat eigenlijk niet waar is.”

 

Hoe dacht je dat je leven eruit zou zien?

“Destijds was mijn beeld anders. Ik dacht dat het huisje, boompje, beestje ging zijn in de buurt waar ik woonde, in Floradorp. Ik wist wel dat ik wilde werken en niet wilde gaan studeren. Ik wilde echt geld gaan verdienen.”

 

Zijn jouw dromen en toekomstverwachtingen uitgekomen?

“Het is heel anders. Ik heb nu wel een eigen bedrijf, en het gaat steeds meer de kant op hoe ik het wil. Ik had alleen nooit gedacht dat ik in een huis als dit zou gaan wonen. Ik dacht namelijk dat ik in een veel kleiner huis zou gaan wonen in het buurtje waar ik ben opgegroeid. Het idee was namelijk om in de buurt waar je woont te blijven wonen want verder kwamen we niet. Er zijn ook heel veel mensen die ik van vroeger ken die daar nog wonen.”

 

Hoe ben je gekomen waar je nu staat, met je eigen bedrijf?

“Naast mijn vwo-school had ik een bijbaantje. Toen ik van school af ging heb ik een beroepskeuzetest gedaan en daar kwam uit dat leraar-basisonderwijs bij mij zou passen. Dat ben ik gaan doen, alleen ben ik daar veel te losbollig voor. Dus mijn opleiding zei jammer genoeg dat ik weg moest. Destijds moesten we ook in militaire dienst, alleen daar had ik geen zin in. Daarom ben ik gaan werken, want je kreeg dan uitstel.

Na een tijdje ben ik toch in militaire dienst gegaan. In deze diensttijd heb ik een aantal diploma’s gehaald, waaronder het boekhouddiploma. Toen mijn dienst was afgerond ben ik gaan solliciteren als boekhouder bij een accountantskantoor. Ik vond het alleen veel leuker om onder de mensen te zijn, dus toen ben ik gaan solliciteren bij een ROC (toen: vormingsinstituut) als administratief medewerker. Bij dit werk heb ik steeds meer leerlingen begeleid. Uiteindelijk ben ik begonnen als groepsbegeleider bij een internaat voor moeilijk opvoedbare jongeren. Ik was hier eigenlijk veel te jong voor, want er gebeurde heel veel heftige dingen.

Ik ben daarna vluchtelingenwerk gaan doen als woonbegeleider van asielzoekers. Na een paar jaar vluchtelingenwerk ben ik bij het UWV (toen: arbeidsvoorzieningen) gaan werken. Ik groeide door naar UWV voor jongeren die met Justitie in aanraking waren gekomen. Hier heb ik een eigen training-methode gemaakt en had ik mijn eerste leidinggevende baan waar ik 12 mensen aanstuurde. Na deze baan werd het mij iets te veel en ben ik bij een trainingsbureau gaan werken. Uiteindelijk ben ik bij InHolland gaan werken als trainer en daar groeide ik door naar opleidingscoördinator.

Toen ik in 2012 echt voor mezelf wilde beginnen, ging dit niet door want een oud-collega van de Universiteit vroeg of ik daar parttime trainer wilde worden voor het personeel. Ook weer een leidinggevende functie. In 2016 was ik er klaar mee en ben ik echt voor mezelf begonnen met het geven van trainingen.”

 

Als je nu aan je 18-jarige zelf moet vertellen dat je hier staat, geloof je jezelf dan?

“Wel in de zin van: als je iets wilt, moet je het gewoon doen. Op zaterdagavond draaiden een vriend en ik in het jongerencentrum. En op een gegeven moment bedachten wij dat we er wel geld mee konden verdienen. Toen hebben we speakers gekocht zodat we overal konden draaien. Dus ik wist wel als je het gewoon doet en durft dan kan het gewoon.”

Wil je nog verder groeien?

“Jawel ik wil wel echt verder komen, een volgende stap met mijn bureau. Het lijkt me namelijk erg tof om elke week op een vaste locatie een training te geven. Of dat ik een heel weekend een durf-training ga geven. Dat particuliere groepen of mensen zich daarvoor gaan inschrijven in plaats van alleen maar bedrijven.”

 

 

 

4 Comments

#32 Kies voor lef, niet voor lief, 5 Tips van Otegha Uwagba

De Britse Otegha Uwagba richtte een onlinenetwerk op voor werkende vrouwen, en schreef een boek vol adviezen. Hoe maak je het nu echt als vrouw? ´Stop met proberen het anderen naar de zin te maken.´…

1. Weet wat je waard bent

Het schijnbare taboe op salaris als gespreksonderwerp werkt niet in je voordeel. Het is allereerst belangrijk dat taboe te doorbreken. Leg een aanbod voor aan vrienden en vraag of zij denken dat het genoeg is. En als je weet dat iemand een vergelijkbare klus heeft gedaan, vraag dan wat hij of zij ervoor kreeg. Wees vervolgens niet bang meer te vragen­ dan er wordt geboden.’ Op dit gebied moet je dus wat tact ontwikkelen. Doe je huiswerk, repeteer desnoods van tevoren je onderhandeling en houd het professioneel: noem je bedrag als zakelijk voorstel, niet als een persoonlijke wens of behoefte. En dan: zwijg. Onderdruk de drang de stilte vol te wauwelen met argumenten. Als jij je zegje hebt gedaan, is het de beurt aan de ander.

2. Vermijd de aanval

‘Helaas is het niet bijster productief je baas te vertellen dat hij een ***** is. Sommige mensen hebben nogal de neiging defensief te reageren. In een professionele omgeving zul je een andere, subtielere manier moeten vinden om met ***** om te gaan.’’

3. Wees jezelf

‘Daar heb ik zelf veel mee geworsteld. Het idee dat ik me moest inhouden, mijn mening voor me diende te houden, dat mijn ideeën niet goed genoeg waren om op tafel te leggen. Vrouwen worden geacht lief en aardig te zijn, en als ze in een leidinggevende positie een fout maken, worden ze er dubbel op afgerekend. Wees je er bewust van dat je die verwachtingen niet overneemt.’

‘Toon lef, spreek je uit, neem risico’s, durf fouten te maken. Je maakt jezelf onnodig klein wanneer je constant bezig bent het anderen naar de zin te maken – niet iedereen kan je aardig vinden.’

4. Draag een uniform

‘Zeker bij vrouwen is het kiezen van de juiste outfit belangrijk. Wij worden nu eenmaal nog meer dan mannen beoordeeld op uiterlijk, en mensen schatten je professionaliteit mede in op basis van wat je draagt. Dus bedenk wat je wilt uitstralen.’

‘Als ik naar een meeting ga, let ik erop dat ik geen laag decolleté heb en dat mijn kleding niet al te strak zit. Ook als ik met alleen vrouwen afspreek. Je kleren tonen wat je intenties zijn en wat je in je mars hebt, houd daar rekening mee. Creëer liefst een werkuni- form, elke dag min of meer het-zelfde, dan hoef je ’s ochtends ook geen kostbare tijd te verspillen aan de vraag wat je aan moet trekken.’

5. Neem vrouwen aan

‘Deze is speciaal voor mannen in een leidinggevende positie: neem meer vrouwen aan. Het is tijd dat bedrijven water bij de wijn doen, en daadwerkelijk zorgen voor meer diversiteit.’

Reageer

#33 Durven Op De Tijdlijn: Koers & Sturen

Het leven lijkt een lineaire ontwikkeling in de tijd. Wat eerder gebeurt, heeft een oorzakelijk verband met wat later plaatsvindt. In die zin wordt ons leven vanuit het verleden geleid. Door wat we in onze jeugd meemaken ontstaan patronen, die in het verdere leven zichtbaar blijven.

Je kunt besluiten te leren met een aantal zaken anders om te gaan. Maar die verandering is ook een gevolg van de problemen uit jouw eigen verleden. En hoe jij geleerd hebt daarmee om te gaan. Volgens deze lijn van verleden naar toekomst vormen we onze persoonlijkheid.

Hoe groter de tijdspanne is die je kunt omvatten met je vermogen terug en vooruit te blikken om tendenties geordend te overzien en te vermoeden, hoe meer je koers zich aan je kenbaar kan maken en bewust richtsnoer voor je handelen kan zijn.

Het begrip koers is direct verbonden met sturen. Je kunt pas sturen wanneer je enig idee hebt in welke richting je wilt gaan, waar je vandaan komt en wat de bepalende factoren onderweg zijn.

Hoe meer en hoe verder je terugkijkt op wat achter je ligt, hoe meer het geheim van je koers zich aan je openbaart en hoe bewuster je kunt sturen.

Tijdlijn ofwel levenslijn

Een tijdlijn, ook wel levenslijn genoemd is een ruimtelijke voorstelling van hoe iemand zijn algemene relatie tot tijd organiseert en begrijpt. De persoonlijke tijdlijn of levenslijn omvat de weergave van tijd in de hersenen. Slechts door de weergave van tijd hebben wij een verleden, heden en toekomst. Tijd wordt dus op een bepaalde manier door onze hersenen gerepresenteerd. Al onze ervaringen, beelden, geluiden en gevoelens slaan wij op door middel van onze zintuigen en onze hersenen rangschikken deze ervaringen in tijd en ruimte met behulp van de submodaliteiten. We coderen dus onze ervaringen en rangschikken deze op een bepaalde manier en zo coderen wij tijd. Als wij tijd niet zouden kunnen ordenen zouden we ernstig in de knoei raken. Tijdbewustzijn maakt leren en plannen mogelijk.

Tijdsbeleving en de invloed van je tijdslijn op je leven

Iedereen heeft zijn eigen persoonlijke manier om tijd te coderen. Daardoor kunnen we (onbewust) dingen herkennen uit ons persoonlijke verleden, heden of toekomst. Tijd is bovendien een heel relatief begrip. Soms ervaart de ene persoon iets als lang en de ander hetzelfde als kort. Ook in jezelf heb je vast wel de ervaring dat soms de uren voorbij lijken te vliegen en soms dat seconden eindeloos duren. Dat heeft te maken met de manier waarop wij tijd beleven. Men heeft ontdekt dat de manier waarop wij tijd coderen een geweldige invloed heeft op wie we zijn en hoe we ons gedragen, op onze motivatie, zelfvertrouwen en emoties. Ben je bijvoorbeeld meer gericht op het verleden of meer op het heden of de toekomst? Dan heeft dit invloed op hoe je de wereld bekijkt en hoe je gemotiveerd wordt. Heb je een hele korte toekomstlijn omdat je bijvoorbeeld hebt besloten niet langer te leven dan je ouders of is het verleden heel vaag omdat je graag dingen wilt vergeten. Als iemand geen toekomstlijn heeft, hetzij omdat deze geblokkeerd is of is samengevloeid met de verleden-tijdlijn dan zou het kunnen dat iemand gedeprimeerd of zelfdestructief is, te weinig motivatie heeft of onmogelijk een toekomst kan plannen of zijn werk organiseren en succesvol zijn of het gevoel heeft continu in kringetjes rond te lopen. Vaak is het veranderen van de manier waarop je tijd codeert de oplossing van moeilijkheden, maakt het bepaalde taken gemakkelijker of maakt het het gewenste verlangen meer acceptabel.

Werken met tijdlijnen

Om te werken met je tijdlijn, kun je deze op de grond uitleggen of je kunt een tijdlijn visualiseren in de ruimte. Het doel van werken met tijdlijnen:

  • We kunnen hierdoor gebeurtenissen die zich binnen ons leven afspelen, beter leren begrijpen en beheersen
  • Je kunt beperkingen van je huidige tijdlijn aanpakken
  • Je kunt het verleden en de toekomst veranderen

Bron: Boek: Let’s get this straight, Julie Sullivan

Reageer

#29 Durfnummer “Mens durf te leven”

Het ‘origineel’ van Dirk Witte. Volgens mij een Zaankanter of in ieder geval had hij Zaanse roots!
Een prachtige versie van Ramses Shaffy! Uit 1967!
En van deze “Durf te leven” krijgt dit mens tranen in haar ogen. Briljant! Wende Snijders.
Je kent hem vast al. ‘Wees een vorst op je eigen vierkante meter’, ik vind hem briljant en inspirerend. Ik ben sowieso een fan van Tim Knol.
Uit het programma “Samen over de drempel” Een sfeervolle terugblik op de mooiste liedjes uit de vorige eeuw samen met het Metropool Orkest. Geniet van deze eenmalige uitvoering van Mens durf te leven door Huub van der Lubbe van De Dijk
Reageer